Pisanie prac

kategoria pisanie prac z bankowości

Personel bankowy

5/5 - (1 vote)

W skład personelu bankowego mogą wchodzić m.in. menadżerowie bankowi, specjaliści ds. klientów, doradcy finansowi, pracownicy działu księgowego, pracownicy działu kredytowego, pracownicy działu operacji, analitycy finansowi, a także kasjerzy i pracownicy ochrony.

W celu zapewnienia odpowiedniego standardu obsługi klientów konieczne jest zatrudnianie osób nie tylko spełniających wymogi w zakresie wykształcenia i doświadczenia zawodowego, lecz także mających pewne predyspozycje osobowe niezbędne w kontaktach z klientami. Szczególnie od personelu będącego najbliżej klienta należy wymagać pozytywnego nastawienia do ludzi. Niestety, praktyka dowodzi, że wielu pracowników nie nadaje się do pracy wymagającej bezpośrednich kontaktów.

Istotnym problemem jest również wypracowanie odpowiedniego systemu motywującego pracowników do lepszej pracy oraz systemu kontroli, co powinno zaowocować wysokim poziomem usług. Częste szkolenia pracowników pozwolą osiągnąć wysoki standard usług. Jednak wysokie wymagania stawiane pracownikom powinny być poparte systemem motywacji. Zasadzie “Klient nasz pan” powinny przyświecać wszystkie działania banku.

Większość przedsiębiorstw, w tym również banków, dąży do zatrzymania klienta. Koszty pozyskania nowego klienta mogą być nawet pięciokrotnie wyższe od kosztów usatysfakcjonowania klienta obecnego. Ofensywny marketing kosztuje bowiem z reguły znacznie więcej niż marketing obronny. Wymaga on wiele wysiłku i kosztów, a zadowoleni klienci niechętnie zmieniają swoje banki.[1]

Personel bankowy pełni kluczową rolę w funkcjonowaniu banków i innych instytucji finansowych. Zadania personelu bankowego są bardzo różnorodne i zależą od stanowiska, jakie zajmują. Jednym z głównych zadań personelu bankowego jest obsługa klientów, czyli zapewnienie im pomocy w wyborze odpowiedniego produktu finansowego, takiego jak konto bankowe, karta kredytowa, kredyt hipoteczny, lokata czy inwestycja. Pracownicy banku muszą także pomagać klientom w rozwiązywaniu problemów, np. związanych z nieprawidłowymi transakcjami, zablokowanymi kartami czy zagubionymi dokumentami.

Innym ważnym zadaniem personelu bankowego jest kontrola ryzyka i zapobieganie oszustwom finansowym. Pracownicy banków muszą na bieżąco monitorować transakcje, wykrywać potencjalne zagrożenia i podejmować działania w celu ich uniknięcia. Współpracują także z organami ścigania w celu zwalczania przestępczości finansowej.

Personel bankowy musi mieć odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie w zakresie finansów, ekonomii, prawa oraz zarządzania. W wielu przypadkach wymagane są także dodatkowe certyfikaty, np. licencja doradcy finansowego. Ważne jest także, aby personel bankowy miał dobre umiejętności komunikacyjne i interpersonalne, ponieważ obsługa klienta wymaga dużej wrażliwości i umiejętności radzenia sobie z różnymi sytuacjami.

W dobie postępującej cyfryzacji, rozwijających się technologii i wzrostu liczby transakcji internetowych, personel bankowy musi mieć również odpowiednie umiejętności techniczne, w tym umiejętność obsługi systemów informatycznych, zdolność do pracy z danymi oraz wiedzę z zakresu bezpieczeństwa cybernetycznego.

Podsumowując, personel bankowy pełni kluczową rolę w funkcjonowaniu banków i innych instytucji finansowych. Pracownicy banków mają za zadanie obsługiwać klientów, kontrolować ryzyko i zapobiegać oszustwom finansowym. Aby być skutecznym w wykonywaniu swoich zadań, personel bankowy musi posiadać odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie w zakresie finansów, ekonomii, prawa oraz zarządzania. Wraz z postępującą cyfryzacją i rozwijającymi się technologiami, personel bankowy musi również rozwijać swoje umiejętności techniczne, aby móc sprostać wymaganiom współczesnego rynku finansowego.

Warto zaznaczyć, że praca w banku może być wymagająca i stresująca, ze względu na duże obciążenie czasowe i presję czasu, zwłaszcza w dziale obsługi klienta i działach kredytowych. Pracownicy banków często muszą pracować pod presją, szybko podejmować decyzje i radzić sobie z trudnymi sytuacjami.

Ze względu na rozwijające się technologie i zmieniające się warunki rynkowe, personel bankowy musi stale doskonalić swoje umiejętności i podnosić swoje kwalifikacje. Banki często oferują swoim pracownikom różne szkolenia i kursy doskonalące, aby pomóc im w podnoszeniu kwalifikacji i dostosowywaniu się do zmieniających się warunków rynkowych.

W skrócie, personel bankowy to kluczowy element w funkcjonowaniu banków i innych instytucji finansowych. Ich zadaniem jest obsługa klientów, kontrola ryzyka i zapobieganie oszustwom finansowym. Aby być skutecznym w wykonywaniu swoich zadań, personel bankowy musi posiadać odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie w zakresie finansów, ekonomii, prawa oraz zarządzania. Wraz z postępem technologii, personel bankowy musi również doskonalić swoje umiejętności techniczne, aby móc sprostać wymaganiom współczesnego rynku finansowego.

[1] P. Kotler, op. cit., s. 42.

Tajemnica bankowa

5/5 - (2 votes)

Bank zapewnia klientowi tajemnicę obrotów i stanów rachunków bankowych oraz udzielanych kredytów. Jednak banki mogą przekazywać sobie nawzajem informacje o udzielonych kredytach oraz o obrotach i stanach rachunków bankowych w zakresie potrzebnym w związku z udzielaniem kredytów, poręczeń i gwarancji bankowych.[1]

Tajemnica bankowa jest zasadą prawną, która nakłada na banki obowiązek zachowania poufności wobec informacji dotyczących ich klientów. W praktyce oznacza to, że banki nie mogą ujawniać informacji o swoich klientach osobom trzecim bez ich zgody. W wielu krajach tajemnica bankowa jest uregulowana w prawie, a naruszenie jej może być traktowane jako przestępstwo.

Historia tajemnicy bankowej sięga średniowiecza, kiedy to kupcy i bankierzy zaczęli przechowywać pieniądze swoich klientów. Wówczas w celu zabezpieczenia tych środków, stosowano różnego rodzaju mechanizmy i zasady, w tym tajemnicę bankową. Współcześnie tajemnica bankowa jest powszechnie stosowaną praktyką w bankowości na całym świecie.

W Polsce tajemnica bankowa jest uregulowana w Kodeksie spółek handlowych oraz w ustawie o bankach komercyjnych. Zgodnie z przepisami prawa banki są zobowiązane do zachowania tajemnicy bankowej wobec informacji uzyskanych od swoich klientów w związku z prowadzeniem ich rachunków bankowych. Naruszenie tajemnicy bankowej przez pracownika banku może skutkować karą grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności.

Warto zauważyć, że tajemnica bankowa nie jest absolutna i istnieją okoliczności, w których banki mogą ujawnić informacje dotyczące swoich klientów. Przykładem takiej sytuacji może być wymóg ujawnienia informacji przez organy ścigania lub w przypadku orzeczenia przez sąd. W Polsce organy ścigania mogą żądać ujawnienia informacji bankowych tylko wtedy, gdy istnieje podejrzenie popełnienia przestępstwa, a żądanie musi być uzasadnione decyzją prokuratora lub sędziego.

Ponadto, w niektórych krajach istnieją umowy międzynarodowe, które umożliwiają wymianę informacji między bankami różnych państw w celu zwalczania przestępczości finansowej. W przypadku Polski jest to między innymi Konwencja o pomocy prawnej w sprawach karnych oraz Konwencja o przeciwdziałaniu unikaniu opodatkowania.

Tajemnica bankowa jest ważnym elementem zaufania między klientem a bankiem. Dzięki temu klienci mają pewność, że ich informacje finansowe są bezpieczne i nie będą ujawnione osobom trzecim bez ich zgody. Niemniej jednak, banki powinny pamiętać, że tajemnica bankowa nie jest bezwzględna i w określonych sytuacjach, takich jak podejrzenie popełnienia przestępstwa, organy ścigania czy sądy mogą żądać ujawnienia informacji. W takich sytuacjach banki powinny postępować zgodnie z przepisami prawa oraz zasadami etyki, aby zapewnić ochronę prywatności swoich klientów.

Istnieją jednak sytuacje, w których tajemnica bankowa może być naruszona niezgodnie z prawem. Należy zwrócić uwagę na takie zagrożenia jak przestępczość finansowa, która obejmuje takie przestępstwa jak pranie brudnych pieniędzy, oszustwa finansowe, wyłudzenia kredytów itp. W takich przypadkach przestępcy mogą próbować wykorzystać tajemnicę bankową do celów nielegalnych, takich jak ukrywanie źródła swoich dochodów lub prania brudnych pieniędzy. Dlatego banki muszą prowadzić skrupulatne kontrole i weryfikacje swoich klientów oraz dokonywać zgłoszeń do organów ścigania, jeśli istnieją uzasadnione podejrzenia o nieprawidłowościach.

W dobie postępującej cyfryzacji i rozwoju technologii coraz większe znaczenie ma również ochrona danych osobowych. Wiele banków oferuje dziś usługi bankowości internetowej, co oznacza, że klienci korzystają z różnych aplikacji i serwisów online. W takich przypadkach ważne jest, aby banki dbały o bezpieczeństwo danych swoich klientów oraz stosowały odpowiednie mechanizmy ochrony, takie jak szyfrowanie danych czy autoryzacja transakcji.

Podsumowując, tajemnica bankowa jest zasadą prawną, która ma na celu ochronę prywatności klientów banków. Banki są zobowiązane do zachowania poufności wobec informacji uzyskanych od swoich klientów, chyba że ujawnienie tych informacji jest wymagane przez organy ścigania lub sąd. W dobie cyfryzacji i przestępczości finansowej ważne jest, aby banki dbały o bezpieczeństwo danych swoich klientów oraz stosowały odpowiednie mechanizmy ochrony. Przestrzeganie zasad tajemnicy bankowej jest kluczowe dla zaufania klientów do banków oraz dla stabilności całego systemu finansowego.

W krajach europejskich tajemnica bankowa jest uregulowana przede wszystkim przez przepisy prawa krajowego, ale również przez prawo europejskie, w tym dyrektywy i rozporządzenia Unii Europejskiej. W poniższym tekście przedstawię kilka przykładów z krajów europejskich.

W Niemczech tajemnica bankowa jest uregulowana przez ustawę o bankach i ustawę o ochronie danych osobowych. Według przepisów ustawy o bankach banki nie mogą ujawniać informacji o swoich klientach bez ich zgody. Istnieją jednak wyjątki, w tym m.in. sytuacje, gdy ujawnienie informacji jest wymagane przez prawo lub gdy klient wyraził na to zgodę. W Niemczech funkcjonuje również Federalna Agencja Nadzoru Bankowego, która ma za zadanie monitorowanie banków i ich działań zgodnie z przepisami prawa.

We Francji tajemnica bankowa jest uregulowana przez kodeks monetarny i finansowy. Banki nie mogą ujawniać informacji o swoich klientach bez ich zgody, chyba że ujawnienie informacji jest wymagane przez prawo. W 2009 roku wprowadzono jednak ustawę, która umożliwia organom podatkowym i celno-skarbowym dostęp do informacji bankowych bez zgody klienta w celu zwalczania oszustw podatkowych.

W Wielkiej Brytanii tajemnica bankowa nie jest uregulowana w jednym akcie prawnym, ale w różnych ustawach, takich jak Banking Act 2009 czy Financial Services and Markets Act 2000. Banki mają obowiązek zachowania poufności wobec informacji o swoich klientach, ale istnieją okoliczności, w których banki mogą ujawnić informacje, np. w celu zapobiegania przestępstwom finansowym lub w związku z postępowaniem sądowym.

W Polsce tajemnica bankowa jest uregulowana w Kodeksie spółek handlowych oraz ustawie o bankach komercyjnych. Według polskich przepisów banki mają obowiązek zachowania tajemnicy bankowej i nie mogą ujawniać informacji o swoich klientach bez ich zgody, chyba że ujawnienie jest wymagane przez prawo. W przypadku Polski organy ścigania mogą żądać ujawnienia informacji bankowych tylko wtedy, gdy istnieje podejrzenie popełnienia przestępstwa, a żądanie musi być uzasadnione decyzją prokuratora lub sędziego.

W Unii Europejskiej tajemnica bankowa jest regulowana m.in. przez dyrektywę 2014/56/UE w sprawie karnych sankcji dla instytucji finansowych za naruszenie przepisów prawa bankowego oraz przez rozporządzenie (UE) 2016/679 w sprawie ochronie danych osobowych (RODO), które nakłada na banki obowiązek ochrony prywatności swoich klientów oraz stosowanie odpowiednich zabezpieczeń technicznych w celu ochrony danych osobowych.

W Unii Europejskiej działa również Europejski Urząd Ochrony Danych (ang. European Data Protection Board – EDPB), którego zadaniem jest m.in. monitorowanie i doradztwo w zakresie przestrzegania przepisów RODO oraz koordynacja działań organów ochrony danych w państwach członkowskich UE.

W niektórych krajach europejskich, np. w Szwajcarii, tajemnica bankowa jest uznawana za fundamentalne prawo obywateli i jest chroniona przez konstytucję. W Szwajcarii banki mają obowiązek zachowania poufności wobec informacji o swoich klientach i nie mogą ujawniać ich bez zgody klienta, chyba że ujawnienie jest wymagane przez prawo lub przez organy ścigania.

W krajach europejskich tajemnica bankowa stanowi istotny element zaufania klientów do banków i stabilności całego systemu finansowego. Niemniej jednak, w dobie postępującej cyfryzacji oraz rozwijającej się przestępczości finansowej ważne jest, aby banki stosowały odpowiednie zabezpieczenia techniczne oraz prowadziły skrupulatne kontrole i weryfikacje swoich klientów, aby zapewnić ochronę prywatności swoich klientów i zapobiec nielegalnym praktykom finansowym.

[1] Z. Krzyżkiewicz: Rozliczenia pieniężne. Vademecum bankowe. Biblioteka Menedżera i Bankowca, Warszawa 1992, s. 5-10.

Wstęp pracy z bankowości

5/5 - (1 vote)

Poniżej prezentujemy wstęp pracy na temat: Promocja nowych produktów w warunkach konkurencji sektora bankowego

Następujące od kilku lat zmiany gospodarcze i społeczne, zmierzające do stworzenia gospodarki, której funkcjonowanie opiera się na mechanizmach samoregulacji, zakładają konieczność dostosowania się podmiotów gospodarczych do potrzeb konsumentów i zmieniających się warunków rynkowych. Dotyczy to również banków. Rosnąca konkurencja w postaci nowych prywatnych banków oraz przedstawicielstw banków zagranicznych wymusza na nich większą dbałość o klienta, zabieganie o niego, a co się z tym wiąże podejmowanie coraz częściej różnych działań marketingowych. Nie wystarczy tylko powiększyć swoją ofertę o nowy produkt, trzeba jeszcze ten produkt właściwie wprowadzić na rynek, wylansować go, sprawić aby jak najwięcej klientów dowiedziało się o nim. Rywalizacja w sektorze bankowym może stanowić duże niebezpieczeństwo dla działania poszczególnych banków. Podczas gdy w gospodarce rynkowej konkurencja między podmiotami gospodarczymi jest jedną z sił napędowych ,to w bankowości to stwierdzenie ma ograniczony zasięg. Wynika to z wyjątkowo dużej wrażliwości banków na zmiany w nastrojach klientów. W warunkach rosnącej konkurencji polskich banków sukces odnieść może dzięki ludziom i przez ludzi ,zaangażowanych w swoją pracę i posiadających niezbędną wiedzę i umiejętności praktyczne ,rozumiejących i doceniających rolę i znaczenie promocji i sprzedaży usług bankowych.

Teoretycznym celem pracy jest wykazanie roli postępu w działalności banku, głównie akcji promocyjnych dotyczących nowych produktów bankowych. Celem praktycznym (empirycznym) pracy jest dokonanie analizy działań marketingowych dotyczących wybranych nowych produktów bankowych znajdujących się w ofercie banku PeKaO S.A.

W pierwszym rozdziale opisana jest rola banków w gospodarce i polski system bankowy.

W drugim rozdziale zajęto się promocją nowego produktu bankowego. Omówiono czym jest produkt, w szczególności produkt bankowy, a także co należy do zadań polityki promocji banku i jaka jest jej specyfika. Na koniec dokładniej scharakteryzowano elementy promocji, czyli: reklamę, public relations, sprzedaż osobistą i formy aktywizacji sprzedaży.

Ostatni rozdział to opis promocji zastosowanej przez Bank Polska Kasa Opieki S.A. w stosunku do swoich dwóch nowych produktów bonu Profit i rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego- Eurokonto. Informacje dotyczące promocji Banku Pekao S.A. zamieszczono na podstawie danych łódzkiego oddziału Banku, a także ze źródeł własnych oraz publikacji prasowych i książkowych.

Bank Śląski S.A.

5/5 - (6 votes)

Bank Śląski powstał 1 lutego 1989 roku jako jeden z dziewięciu banków komercyjnych wyodrębnionych z Narodowego Banku Polskiego.

18 października 1991 roku Bank Śląski został przekształcony z banku państwowego w spółkę akcyjną (w 100% należącą do Skarbu Państwa).

W dniu 3 września 1993 roku Komisja Papierów Wartościowych i Giełd zatwierdziła wprowadzenie akcji Banku Śląskiego S.A. do publicznego obrotu.

Od 25 stycznia 1994 roku bank był notowany na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. Jej głównym udziałowcem był Internationale Nederlanden Bank N.V., który jest częścią holenderskiej Grupy ING, jednej z największych instytucji finansowych w Europie.  ING N.V.

Klientami banku były jednostki samorządu terytorialnego, największe polskie i międzynarodowe korporacje, średnie i małe przedsiębiorstwa. Bank posiadła 54,08% akcji BSK S.A. i zaliczał się do czołówki banków krajowych. W rankingu organizowanym przez Businessman Magazine w kategorii „Bank dla biznesmena” zajął pierwsze miejsce. Oprócz pierwszego miejsca w ogólnym rankingu, stał się liderem ofert i zajął trzecie miejsce w wynikach finansowych. Bank Śląski S.A. ponosił pełną odpowiedzialność za środki przyjęte na przechowanie i zapewniał ich właściwą ochronę. Szybkość i bezpieczeństwo świadczonych usług było wynikiem wieloletniego doświadczenia w bankowości.

Misją banku była działalność depozytowa i kredytowa.

Bank oferował swoim klientom szeroki zakres usług. W zakresie rachunków bank oferuje klientom indywidualnym: pakiet kont osobistych, konto osobiste Pakiet Plus, konto osobiste Super Pakiet, terminowy program oszczędnościowy, nowoczesne konto oszczędnościowe, konta walutowe, konto studenckie, lokaty, lokaty walutowe.

Dla firm i instytucji bank oferował: rachunki bieżące i pomocnicze w złotych polskich, rachunki bankowe w walutach wymienialnych dla rezydentów, rachunki bankowe w walutach wymienialnych i złotych polskich dla nierezydentów, system rachunków skonsolidowanych oraz standardowe lokaty w złotych polskich i walutach wymienialnych, lokaty niestandardowe, lokaty dla małych i średnich podmiotów w złotych polskich, depozyty dla małych i średnich podmiotów w walutach wymienialnych,   depozyt jednodniowy, depozyt dni wolnych, depozyty call, depozyty akumulacyjne.

W zakresie kredytów bank oferował klientom indywidualnym: kredyt ratalny na zakup towarów, kredyt samochodowy, kredyt mieszkaniowy, kredyt gotówkowy, kredyt lombardowy, kredyt na zakup papierów wartościowych.

Bank oferował firmom i instytucjom: kredyt lombardowy, kredyt dyskontowy, kredyt indeksowany, kredyt walutowy, kredyt obrotowy (operacyjny, kredyt w rachunku bieżącym, kredyt inwestycyjny, kredyt czekowy, kredyt budowlany, kredyt akceptacyjny, kredyt na zakup papierów wartościowych notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie, kredyt na zakup papierów wartościowych na rynku pierwotnym, kredyt na finansowanie wierzytelności eksportowych ubezpieczonych w KUKE S.A., kredyt inwestycyjny na rolnictwo, kredyt obrotowy na rolnictwo, faktoring, na malowanie.

Bank oferował również: bony skarbowe, obligacje, papiery komercyjne, HomeCash, karty płatnicze, czeki podróżne, HaloŚląsk, karty płatnicze, gwarancje i poręczenia, obsługę handlu zagranicznego.

Bank Śląski S.A. posiadał rozbudowaną sieć oddziałów i banków korespondentów w wielu krajach świata. Miał 280 oddziałów (oddziałów i oddziałów) oraz 5 przedstawicieli. Współpracował ze 172 bankami w 43 krajach, prowadzone są rachunki nostro, oraz w 35 bankach w 18 krajach.

Pierwszy Oddział Banku Śląskiego S.A. w Jeleniej Górze istniał od 17 marca 1997 roku.

System bankowy jako segment gospodarki rynkowej

5/5 - (2 votes)

Najgęstszą i rozbudowaną sieć terenową posiada PKO BP oraz BGŻ z bankami spółdzielczymi, które działając samodzielnie włączone są dotychczas we wspólną sieć rozliczeniową BGŻ. Natomiast oddziały operacyjne państwowych banków kredytowych były dotychczas skoncentrowane w określonych regionach, ale formalnie działają na terenie całego kraju. Ostatnio nastąpiła pewna poprawa sytuacji przez uruchomienie nowych oddziałów tych banków w innych rejonach kraju. Zwiększa to ich konkurencyjność w zdobywaniu klientów i obsłudze operacyjnej w stosunku do gęstej sieci placówek PKO BP i 1600 banków spółdzielczych oraz innych nowo powstających banków. Ale placówki tych ostatnich najczęściej mają charakter specjalistyczny, małą liczbę oddziałów i ograniczony potencjał techniczny.

Bezpośrednie kontakty klientów z bankiem mają miejsce w jego oddziałach operacyjnych. Banki polskie posiadają od kilku do kilkudziesięciu oddziałów, a PKO BP dysponuje siecią kilkuset placówek oraz kilkoma tysiącami agencji o ograniczonym zakresie działania. Wiele banków, na przykład banków spółdzielczych, ma charakter jednostkowy, łącząc funkcje “central” i bezpośredniej obsługi operacyjnej. Oddział operacyjny jest podstawową jednostką organizacyjną w strukturze większych banków. Sprawuje on bezpośrednią obsługę klientów i samodzielnie nawiązuje stosunki umowne w imieniu danego banku. Udziela on kredytów, prowadzi rachunki bankowe i przeprowadza rozliczenia pieniężne, a także może sprawować zastępczo obsługę kasową i operacyjno-rozliczeniową klientów innych banków. Często zawarcie umowy kredytowej lub innej transakcji, angażującej wyższe kwoty, wymaga jednak negocjacji i zgody centrali danego banku.

W strukturze oddziałów operacyjnych występują dwa podstawowe piony: ekonomiczny i operacyjno-rachunkowy, dzielące się na wewnętrzne komórki organizacyjne; na przykład w dużych oddziałach operacyjnych działa kilka wydziałów kredytowych, wydział operacyjny, wydział kasowo-skarbcowy, wydział dewizowo-walutowy itp. Obok banków i instytucji finansowych usługi bankowe świadczą także placówki pocztowe. Obsługują one przede wszystkim obrót płatniczy, a ich tradycyjne usługi to przekazy pocztowe, wpłaty na rachunki jednostek gospodarczych w bankach, wpłaty i wypłaty oszczędności oraz rozliczenia z tytułu różnych opłat, podatków itp. Urzędy pocztowe posiadają rachunki w bankach, co włącza je w krajowy system rozliczeń pieniężnych. Ich usługi mają charakter masowych operacji rozliczeniowych i uzupełniają działalność banków w miejscowościach pozbawionych placówek bankowych. Powstał nawet Bank Pocztowy w Bydgoszczy, ale ma on charakter banku regionalnego. Dopiero rozszerzenie sieci banków pocztowych na cały kraj mogłoby w znaczącym stopniu zastąpić usługi bankowe urzędów pocztowych.

Prawo bankowe zalicza do podstawowej działalności bankowej gromadzenie środków pieniężnych i udzielanie kredytów oraz przeprowadzanie rozliczeń pieniężnych. Wykonując te operacje banki obowiązane są do stałego utrzymywania płynności płatniczej, polegającej na prowadzeniu działalności w sposób zapewniający wykonanie wszystkich zobowiązań zgodnie z terminami ich płatności. Skarb państwa nie odpowiada za zobowiązania banków, z wyjątkiem zobowiązań z tytułu wkładów oszczędnościowych gromadzonych w bankach państwowych. Gdy aktywa jakiegoś banku nie wystarczają na zaspokojenie zobowiązań, prezes NBP może wówczas zawiesić jego działalność i wystąpić do sądu z wnioskiem o ogłoszenie jego upadłości.

Ustawa wymienia podstawowe czynności bankowe, do których należą:

–       prowadzenie rachunków bankowych,

–       przyjmowanie wkładów oszczędnościowych i lokat terminowych,

–       przeprowadzanie rozliczeń pieniężnych,

–       udzielanie i zaciąganie kredytów i pożyczek pieniężnych,

–       wykonywanie operacji czekowych i wekslowych,

–       przyjmowanie i dokonywanie lokat w bankach krajowych i zagranicznych,

–       udzielanie oraz przyjmowanie poręczeń i gwarancji bankowych,

–       dokonywanie obrotu wartościami dewizowymi oraz prowadzenie obsługi finansowej obrotów z zagranicą,

–       prowadzenie obsługi pożyczek państwowych,

–       emitowanie papierów wartościowych oraz dokonywanie obrotu tymi papierami,

–       dokonywanie zleconych czynności związanych z emisją papierów wartościowych,

–       kupno zagranicznych papierów wartościowych,

–       przechowywanie przedmiotów i papierów wartościowych oraz udostępnianie skrytek sejfowych.

Każdy bank może wykonywać także czynności zlecone przez inne banki, polegające na przeprowadzaniu rozliczeń pieniężnych. Wymienione czynności bankowe można pod kątem ekonomicznym zakwalifikować do trzech podstawowych grup operacji bankowych, obejmujących: operacje czynne czyli aktywne, operacje bierne czyli pasywne oraz operacje pośredniczące, nazywane także operacjami komisowymi lub usługowymi. Najogólniej biorąc operacje bierne polegają na gromadzeniu środków pieniężnych różnych klientów, aby łącznie z własnymi zasobami banku lokować je w zyskownych operacjach czynnych (kredytach, lokatach itp.). Natomiast operacje pośredniczące są usługami wykonywanymi przez banki odpłatnie na zlecenie i na rachunek klientów. Należy do nich między innymi prowadzenie rachunków bankowych klientów i przeprowadzanie na ich zlecenie rozliczeń pieniężnych.

Exit mobile version