Regionalizacja PKO BP

5/5 - (1 vote)

Regionalizacja PKO BP wynika z tendencji do przesunięcia centrum życia gospodarczego do regionów, w warunkach demokracji ekonomicznej, swobody przedsiębiorczości, przemieszczania się siły roboczej oraz wolnego przepływu informacji i kapitału.[1] Jest ona instrumentem strategii rozwoju banku oraz formą organizacyjną sprzyjającą polepszaniu wyników ekonomicznych banku poprzez większe zaangażowanie oddziałów terenowych.

Regionalizacja PKO BP polega na:

–         organizacyjnym i finansowym wyodrębnieniu 13 oddziałów regionalnych działających na terenie kilku województw, funkcjonować one mają jako samodzielne i samofinansujące się banki regionalne działające w ramach PKO BP jako jedynej osoby prawnej;

–         nadaniu oddziałom regionalnym niezbędnych uprawnień decyzyjnych, wiążących się z pełną odpowiedzialnością za podejmowane decyzje;

–         zróżnicowanie zakresu działania poszczególnych oddziałów regionalnych w zależności od samodzielnie rozpoznanych potrzeb klientów i w ramach lokalnej lub ogólnokrajowej strategii rozwoju banku wytyczonej przez jego organy.

Rolą oddziału regionalnego, najogólniej rzecz ujmując, jest przede wszystkim analizowanie rynku lokalnego i prowadzenie na tym rynku polityki pieniężno-kredytowej, organizowanie nowoczesnego marketingu oraz dbanie o bieżącą płynność poprzez operacje na rynku wewnątrzbankowym.

W wyniku regionalizacji nastąpiło spłaszczenie struktury zarządzania w banku oraz nadanie jej przejrzystości poprzez jasny podział pracy pomiędzy oddziały operacyjne i oddziały regionalne.

Podział terytorialny kraju na 13 oddziałów regionalnych PKO BP przedstawia poniższa tabela.

Tabela 1. Regionalizacja PKO BP.

L.p.

Nazwa   regionu

Siedziba

Województwo

1

Podlaski

Białystok

podlaskie

2

Kujawsko-Pomorski

Bydgoszcz

kujawsko-pomorskie

3

Pomorski

Gdańsk

pomorskie

4

Śląsko-Opolski

Katowice

śląskie, opolskie

5

Małopolsko-Świętokrzyski

Kraków

małopolskie, świętokrzyskie

6

Lubelski

Lublin

lubelskie

7

Łódzki

Łódź

łódzkie

8

Warmińsko-Mazurski

Olsztyn

warmińsko-mazurskie

9

Wielkopolski

Poznań

wielkopolskie, lubelskie

10

Podkarpacki

Rzeszów

podkarpackie

11

Zachodniopomorski

Szczecin

zachodnio pomorskie

12

Mazowiecki

Warszawa

mazowieckie

13

Dolonośląski

Wrocław

dolnośląskie

Źródło: Katalog produktów i usług bankowych PKO B.P.

W roku 1998 stworzono około 170 oddziałów centrów sprzedaży, które mają za zadanie obsługiwać regionalne mikro-rynki. Istota zmian polega na skoncentrowaniu funkcji zaplecza i zdecydowanym nastawieniu istniejących placówek na sprzedaż produktów i usług, i związaną z tym poprawę jakości obsługi klienta i efektywności działania. W kwietniu 1996 r. została opracowana „Strategia PKO na lata 1996-2000”.

[1] K. Solarz, Planowanie strategii rozwoju banku państwowego, s. 5.

Rada Nadzorcza PKO BP

Oceń tę pracę

Organami PKO BP są Rada Nadzorcza i Zarząd PKO. Rada nadzorcza składa się z przewodniczącego, którego powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek Ministra Finansów – uzgodniony z Prezesem NBP. Rada Nadzorcza powołuje i odwo-łuje Prezesa Zarządu PKO BP, a na jego wniosek pozostałych członków Zarządu PKO BP.

Do kompetencji Rady nadzorczej należy w szczególności:

–         udzielanie Zarządowi PKO zaleceń w sprawach dotyczących kierunków działalności PKO;

–         zatwierdzanie rocznego sprawozdania finansowego oraz rachunku zysków i strat;

–         przyjmowanie rocznego sprawozdania Zarządu z działalności PKO;

–         zatwierdzanie uchwał Zarządu co do podziału zysków i pokrycia strat;

–         zatwierdzanie uchwał Zarządu w sprawie kierunków polityki pieniężnej i kredytowej;

–         zatwierdzanie uchwał Zarządu w sprawie wieloletnich programów rozwoju PKO;

–         wyrażanie opinii w przedstawionych przez Zarząd sprawach dotyczących istotnych problemów działalności PKO;

–         ustalanie wynagrodzeń dla Prezesa Zarządu PKO BP, wiceprezesów oraz członków Zarządu PKO.

Ograniczenie ryzyka i zabezpieczenia zwrotu kredytów

Oceń tę pracę

Banki podejmują działania zmierzające do ograniczenia ryzyka i zabezpieczenia zwrotu kredytów. Już samo pojęcie zdolności kredytowej warunkującej udzielenie kredytu uwzględni przesłanki zabezpieczenia tego zwrotu. Sposobem zabezpieczenia się przed ryzykiem jest także wymiana informacji między bankami o klientach występujących o udzielenie kredytu. Oddziały regionalne prowadzą również kartoteki niesolidnych płatników. Należy przy tym nadmienić, że wymiana takich informacji nie jest sprzeczna z obowiązkiem zachowania tajemnicy bankowej i jest legalna w świetle prawa bankowego. Ryzyko jest nierozerwalnie związane z działalnością banku. Badanie ryzyka jest zagadnieniem trudnym, ponieważ są różne rodzaje ryzyka, które są ze sobą w większym lub mniejszym stopniu powiązane. Ze względu na wagę problemu, należy problematykę z tym związaną poznawać coraz lepiej, po to, by zawierane transakcje kredytowe były transakcjami udanymi.

Ważną instytucjonalną formą zabezpieczenia się banków przed ryzykiem jest ubezpieczenie kredytów. Ubezpieczającym może być kredytobiorca lub kredytodawca, ale ubezpieczonym jest zawsze kredytodawca (bank). Ubezpieczoną może być łączna kwota zaciągniętego kredytu. W Polsce praktyka ubezpieczania kredytów nie jest jeszcze popularna.

Prawo bankowe upoważnia nasze banki, aby dla zapewnienia zwrotu udzielonych kredytów żądały od kredytobiorców zabezpieczenia przewidzianego prawem cywilnym i wekslowym. Formę zabezpieczenia kredytu ustala bank w negocjacjach z kredy-tobiorcą, biorąc pod uwagę rodzaj, wysokość oraz okres spłaty kredytu, a także stan majątkowy. Zabezpieczenie kredytu jest z reguły wymagane w przypadkach udzielania kredytu przedsiębiorstwom nowo utworzonym, osobom fizycznym oraz jednostkom o zagrożonej zdolności kredytowej. Przy podejmowaniu decyzji o przyznaniu kredytu spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, banki na ogół zaostrzają wymogi zabezpieczenia kredytu.

Kredyty dla posiadaczy rachunków oszczędnościowo-rozliczeniowych

5/5 - (1 vote)

Kredyt ten może być udzielony posiadaczom kont osobistych, którzy spełniają następujące warunki:

  1. posiadają rachunek w oddziale PKO BP przez okres co najmniej 1 roku (w szczególnych przypadkach okres ten może być skrócony do trzech miesięcy);
  2. w całości przekazują na konto osobiste dochody z tytułu zatrudnienia, emerytury, renty lub inne dochody, ewentualnie część tych dochodów, przy czym kwota miesięcznych wpływów nie może być niższa od najniższego miesięcznego wynagrodzenia, obowiązującego w dniu zawarcia umowy, ustalonego przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej;
  3. w okresie 6 miesięcy przed zawarciem umowy o kredyt, nie dopuścili do powstania salda debetowego na koncie, bądź wyrównali je w ciągu 30 dni.

Kredyt może być udzielony osobie, która jest już zadłużona z tytułu innych kredytów, pod warunkiem, że spłaca je terminowo i zachowana jest pełna zdolność kredytowa, tj. zdolność do terminowej spłaty kredytu wraz z odsetkami.

W przypadku, gdy konto osobiste jest kontem wspólnym, przy zawarciu umowy o kredyt niezbędna jest zgoda współposiadacza rachunku. Udzielenie kredytu w ramach rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego nie wymaga poręczycieli.

W rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym występuje jedna forma kredytu, tj. kredyt odnawialny.

 Kredyt odnawialny – wiąże się z powstaniem debetu (salda ujemnego) rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym kredytobiorcy. Polega na umożliwieniu kredytobiorcy zadłużenia się w rachunku do wysokości (limitu) przyznanego kredytu. Udzielany jest w formie linii kredytowej, z terminem spłaty 12 miesięcy, licząc od dnia pierwszej wpłaty. Kredyt ten oznacza, że każda spłata całości lub wykorzystanej części kredytu powoduje, iż odnawia się on do kwoty określonej w umowie i może być wielokrotnie wykorzystywany. Po zawarciu umowy PKO BP nie otwiera osobnego rachunku kredytowego.

Każdy wpływ środków na ten rachunek zmniejsza zadłużenie (quasi kredyt), a wypłata zwiększa zadłużenie. Spłacenie w terminie umożliwia posiadaczowi konta ponowne zadłużenie do wysokości określonej w umowie, bez konieczności składania nowego wniosku.

W przypadku korzystania z kredytu w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym klienta sald w tym rachunku może być pasywne (Ma) i aktywne debetowe (Winien).

Kredyt oprocentowany jest według zmiennej stopy procentowej, określonej w uchwałach Zarządu PKO BP. Odsetki naliczane są od dnia wypłaty powodującej powstanie zadłużenia do dnia poprzedzającego dzień spłaty kredytu.

Ryzyko kredytowe

Oceń tę pracę

Operacjom bankowym, jak w każdej działalności gospodarczej, towarzyszy ryzyko. Ryzyka tego nie można uniknąć, ponieważ w chwili podejmowania decyzji:

–         podmiot ją podejmujący nie może przewidzieć, jak dalej będzie się rozwijać sytuacja;

–         podmiot podejmujący decyzję nie posiada pełnej informacji;

–         istnieje prawdopodobieństwo występowania błędów w informacjach.[1]

Ryzyko jest nierozerwalnie związane z działalnością każdego banku.[2] Ryzyko kredytowe zaliczane jest do podstawowych rodzajów ryzyka bankowego. Wynika ono z nieprzewidzianego opóźnienia zwrotu kredytu i należnych odsetek, a nawet utraty wierzytelności. Jest to tzw. ryzyko aktywne. Pasywne ryzyko kredytowe wiąże się z pozyskiwaniem środków na działalność kredytową i może ono polegać na przykład na wyższym i wcześniejszym niż zakładano wycofaniu przez klientów wkładów i lokat. Powstaje wówczas ryzyko utraty płynności, polegające na pogorszeniu zdolności banku do terminowego spłacania zobowiązań i wykonywania zleceń płatniczych.[3] Ryzyko dotyczące transakcji kredytowej można ująć generalnie w trzy podstawowe grupy zagadnień:

–         ryzyko wynikające z kondycji ekonomiczno-finansowej firmy;

–         ryzyko związane z transakcją;

–         ryzyko związane z transakcją w trakcie jej trwania.

[1] A. Rymka, Kredyty – poradnik dla praktyków, tom I, s. 150.

[2] B. Gruszka, Z. Zawadzka, Ryzyko w działalności bankowej. Zabezpieczenia systemowe, s.72.

[3] Z. Krzyżkiewicz, Operacje i innowacje bankowe. s. 56.