Rozliczenia planowe

5/5 - (1 vote)

Stanowią one kolejną formę rozliczeń bezgotówkowych. Zostały dopuszczone do stosowania w obrocie krajowym przez Prezesa NBP na podstawie zarządzenia z dnia 11 grudnia 1992 roku.

Rozliczenia planowe prowadzone są dla dostaw o charakterze okresowym i polegają na przelewaniu przez odbiorcę co pewien czas na rzecz dostawcy określonych kwot wynikających z planowej wartości dostaw. Różnice pomiędzy przekazywanymi wypłatami a wartością dostaw rozliczane są w dłuższym okresie czasu np. raz w miesiącu. Upraszcza to znacznie technikę rozliczeń i zmniejsza pracochłonność.

„W celu wprowadzenia rozliczeń planowych kontrahenci zawierają umowę, której treść jest znana także rozliczającym ich oddziałom banków. W treści umowy strony określają wartość i częstotliwość dostaw objętych rozliczeniem, a także wysokość i częstotliwość planowych przelewów pieniędzy oraz terminy ostatecznego (wyrównującego ) rozliczenia, które może być przeprowadzone np. co miesiąc.”[1]

Popularność rozliczeń planowych rośnie z roku na rok. Ma to związek z informatyzacją operacji bankowych i ewidencji w przedsiębiorstwach. Rozliczenia planowe bowiem mogą być wykonywane za pomocą komputera bankowego w ramach stałego zlecenia, a odbiorca dokonywałby jedynie ostatecznego rozliczenia. Wprowadzona automatyzacja znacznie wszystko ułatwi.

Rozliczenia planowe stanowią jeden z najwygodniejszych sposobów bezgotówkowych transakcji, zwłaszcza w przypadku dostaw o charakterze okresowym. Korzystają z nich przedsiębiorstwa, które mają stałych dostawców lub regularnych odbiorców, co pozwala na uproszczenie całego procesu płatności. Główną zaletą tego systemu jest możliwość realizacji płatności na podstawie wcześniej ustalonego harmonogramu, który nie wymaga każdorazowego ustalania nowych warunków. Podstawowym celem rozliczeń planowych jest stworzenie elastycznego mechanizmu, który umożliwia łatwiejsze zarządzanie przepływami finansowymi, jednocześnie minimalizując ryzyko błędów księgowych i opóźnień w płatnościach.

Zaletą rozliczeń planowych jest także możliwość stosowania zautomatyzowanych przelewów w ramach ustalonych z góry terminów i kwot. Dzięki takiej automatyzacji proces staje się mniej czasochłonny i nie wymaga częstych interwencji ze strony osób zarządzających finansami. Rozliczenia te mogą być przeprowadzane cyklicznie — najczęściej raz w miesiącu, co oznacza, że w określonych dniach odbiorca dokonuje przelewu odpowiadającego za ustaloną kwotę dostawy. Powyższe rozwiązanie jest korzystne dla obu stron umowy, ponieważ pozwala na optymalizację przepływu środków i zapobiega powstawaniu opóźnień w płatnościach.

Pomimo że rozliczenia planowe zostały dopuszczone do stosowania w Polsce dopiero w 1992 roku, ich popularność znacznie wzrosła w miarę rozwoju technologii komputerowych i informatyzacji działalności bankowej. Obecnie przedsiębiorstwa mogą korzystać z wyspecjalizowanych systemów komputerowych, które pozwalają na łatwiejsze zarządzanie cyklicznymi płatnościami. Dzięki wprowadzeniu stałych zleceń i automatyzacji operacji bankowych, proces ten stał się szybki, efektywny i mniej podatny na błędy ludzkie. Wprowadzenie takich rozwiązań technicznych nie tylko poprawiło efektywność operacji, ale także pozwoliło na łatwiejsze kontrolowanie płynności finansowej przedsiębiorstw.

Pomimo że rozliczenia planowe zyskały na znaczeniu, nie są one jeszcze powszechnie stosowane we wszystkich branżach. W niektórych przypadkach, zwłaszcza tam, gdzie występują bardziej skomplikowane warunki współpracy, nadal preferowane są tradycyjne formy rozliczeń. Niemniej jednak, dla przedsiębiorstw prowadzących regularną działalność z określonymi partnerami, rozliczenia planowe stanowią doskonałą metodę ułatwiającą życie zarówno dostawcom, jak i odbiorcom. Dzięki tej metodzie firmy mogą skutecznie zarządzać swoimi finansami, zapewniając jednocześnie stały i przewidywalny przepływ środków.

Z biegiem czasu oczekuje się dalszego wzrostu zastosowania rozliczeń planowych, zwłaszcza w kontekście globalnej cyfryzacji i dalszej automatyzacji sektora bankowego. W miarę jak przedsiębiorstwa będą dostosowywać swoje systemy księgowe i operacyjne do nowych technologii, rozliczenia planowe mogą stać się standardem w wielu branżach, szczególnie w handlu detalicznym i usługach. Dzięki ich wdrożeniu możliwe będzie znaczne zmniejszenie kosztów transakcyjnych oraz poprawa efektywności operacyjnej.


[1] Zbigniew Krzyżkiewicz „ Podręcznik do nauki bankowości”, Wyd. Biblioteka Menadżera i Bankowca Warszawa 1997 r. , str. 227

Innowacyjność produktów bankowych

5/5 - (1 vote)

W polskiej praktyce bankowej wiele z wymienionych tam rodzajów czynności w ogóle nie występuje (np. leasing w bankach) lub zdobywa się pierwsze doświadczenia (np. faktoring). Na eurorynkach pojawiają się charakterystyczne dla nich usługi i towarzyszące im przedsięwzięcia innowacyjne. Na rynku pieniężnym i kapitałowym pojawiły się instrumenty finansowe w postaci certyfikatów depozytowych, not dłużnych i różnych form obligacji i euroobligacji; są to instrumenty o stałym bądź zmiennym oprocentowaniu.

Szersze wprowadzenie informatyzacji w dziedzinie bankowych usług rozliczeniowych wymaga nie tylko komputeryzacji banków, ale także wprowadzenia powszechnej teletransmisji. Najpilniejszym zagadnieniem, warunkującym rozwój i efektywność bankowej informatyki, jest zorganizowanie w Polsce wyspecjalizowanej sieci teletransmisji, łączącej jednolitym systemem wszystkie banki. Ale techniczne usprawnienie przebiegu rozliczeń, bardzo ważne dla przyspieszenia cyrkulacji pieniądza, nie zmienia ich treści ekonomicznej. Stąd oprócz innowacji technicznych występują innowacje w rodzajach instrumentów i operacji bankowych. Pojawiły się nowe rozwiązania na terminowych rynkach finansowych w postaci transakcji futures, zawieranych na wyspecjalizowanych giełdach; odmianą tych operacji są transakcje opcyjne. W Polsce kilka banków zapoczątkowało terminowe transakcje walutowe, których przedmiotem jest przewidywany i faktyczny kurs określonej waluty.

Wdrażanie w krajach Unii Europejskiej innowacji uwzględnia zasadę zbliżania struktury oraz wyrównania poziomu technicznego i organizacyjne­go krajowych systemów bankowych.

Nie wszystkie innowacje wprowadzane w krajach rozwiniętych mogą być wprost przenoszone do Polski, a przynajmniej nie natychmiast. Proces przyswajania doświadczeń zagranicznych powinna poprzedzać analiza przydatności innowacji i produktów zagranicznych w Polsce, przy istniejącej infrastrukturze organizacyjnej i technicznej, z uwzględnieniem poziomu informatyzacji banków. Jak wynika z praktyki, w pierwszym etapie powinniśmy nastawiać się na innowacje o charakterze powielającym (np. instytucjonalne wprowadzenie do rozliczeń bezgotówkowych karty kredytowej). Nie wyklucza to wprowadzania własnych rozwiązań, kreujących innowacje przystosowane do naszych warunków, a kompatybilnych do rozwiązań zagranicznych. Wymaga to odpowiednich zmian w przygotowanym nowym prawie bankowym, uwzględniającym nowoczesne produkty bankowe. Ale, jak słusznie pisze J.K. Solarz, dla Polski dostosowującej się do wymagań europejskich ważne jest nie tylko to, co reguluje prawo krajów Wspólnoty, ale także niepisane reguły (zwyczaje) bankowości europejskiej.[1]


[1] Z. Krzyżkiewicz: Rozliczenia pieniężne…, op. cit., s 55

Konkurencyjność sektora bankowego

5/5 - (1 vote)

Banki konkurują między sobą o klientów na rynku krajowym i na rynkach zagranicznych. Konkurencja może się wyrażać poziomem oprocentowania wkładów lub udzielanych kredytów, warunkami zawieranych umów kredytowych, poziomem prowizji itp. Jednak ostrość konkurencji międzybankowej jest mniejsza niż między innymi podmiotami gospodarczymi. Banki cechuje bowiem duża wrażliwość na zmiany w nastrojach klientów, które mogą na przykład prowadzić do paniki wśród depozytariuszy danego banku. Dlatego w konkurencji międzybankowej przypisuje się dużą wagę przede wszystkim do sprawności i szybkości obsługi klienta, a także do rozszerzania palety usług bankowych, aby zaspokoić wszystkie jego potrzeby w tym zakresie.

Większe banki komercyjne konkurują w dziedzinie operacji zagranicznych. Często otwierają one swoje placówki za granicą, aby usprawnić proces rozliczeń i powiększyć zyski.

Polska zawarła układ ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi a Rzeczpospo­litą Polską. Dyrektywy Unii Europejskiej ustalają ramowe standardy obowiązujące te kraje. Czeka nas kilkuletni proces integracyjny, a jego pierwszy etap polega na przystosowaniu naszej bankowości do tych wymogów, bo właśnie bankowość ma być wiodącym elementem procesu integracji w dziedzinie gospodarczej. W Unii Europejskiej obowiązują zasady umożliwiające bankom jednego z krajów Wspólnoty działalność w innych krajach. Podstawowym warunkiem jest zgoda kraju macierzystego, aby banki innych krajów Wspólnoty działały na jego terenie.

Polityka otwarcia naszej gospodarki na zachód sprawia, że bankowość zachodnia działa już na naszym rynku finansowym, a jej udział i znaczenie systematycznie wzrasta. Na ponad 80 działających u nas banków około 16 to banki zachodnie lub banki o znaczącym udziale kapitału zagranicznego. Konkurencja na terenie kraju między bankami rodzimymi a bankami o kapitale zagranicznym już się rozpoczęła, nasila się, a po wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej wystawi rodzime banki na bezwzględną konkurencję z silnymi kapitałowo i lepiej wyposażonymi bankami Wspólnoty oraz innymi bankami światowymi.

Ze względów konkurencyjnych banki rozwijają w kraju i za granicą marketing.

Marketing bankowy polega na podejmowaniu przez banki działań mających na celu pozyskanie klientów przez przystosowanie swych działań do potrzeb rynku.

Specyfika marketingu bankowego wynika z przedmiotu działalności banków i polega na przyspieszaniu i usprawnianiu obrotu pieniężnego. Banki obsługują dużą liczbę klientów i kontaktują się z nimi bieżąco na przykład przez kontrolę wykorzystania kredytów. Dla pozyskania nowych klientów banki wprowadzają nowe czynności bankowe i kompleksowe usługi bankowe. Banki badają zapotrzebowanie klienteli na różne usługi bankowe, czyli tzw.  p r o d u k t y   b a n k o w e   i przystosowują do niego swoją ofertę. Obejmuje ona różne formy kredytowania oraz przyjmowania wkładów i lokat przystosowanych do specyficznych potrzeb poszczególnych grup klientów. Przedmiotem oferty jest także ułatwianie, usprawnianie i przyspieszanie rozliczeń pieniężnych, obrotu papierami wartościowymi, a także pośrednictwo w obrotach finansowych, lokatach na rynkach międzynarodowych itp. Banki nie tylko przystosowują swe produkty do istniejącego zapotrzebowania, ale także starają się je kształtować. W tym celu podnoszą techniczny poziom usług, na przykład w postaci teletransmisji umożliwiającej przeprowadzenie rozliczeń w kilkadziesiąt sekund, kart płatniczych o zasięgu światowym itp. Także reklamują one w kraju i za granicą poziom świadczonych usług, sprawność i kulturę obsługi, podkreślając przy tym swoją silną pozycję i doświadczenie.

W marketingu można wyróżnić

–       badania marketingowe,

–       organizację marketingu,

–       podejmowanie decyzji marketingowych.

Badania marketingowe dostarczają informacji o aktualnym i przyszłym zapotrzebowaniu na produkty bankowe, czyli różne rodzaje usług bankowych. Na podstawie badań marketingowych podejmowane są decyzje marketingowe, przystosowujące działalność banku do obecnych i przysz­łych wymagań i potrzeb klientów. Organizowanie marketingu polega na przystosowaniu struktury organizacyjnej banku i zakresu działań do celów określonych decyzjami marketingowymi. Nie można więc sprowadzić marketingu do działalności informacyjno-reklamowej, chociaż jest ona ważnym elementem marketingu bankowego.

Mówiąc o dążeniu banku do zdobywania i powiększenia klienteli trzeba mieć na względzie okoliczność, że banki są zmuszone selekcjonować swoich potencjalnych kredytobiorców i innych klientów, za których bank przyjmuje ryzyko. Bank jest zainteresowany w zdobywaniu klientów solidnych i odpowiedzialnych. Dlatego badania i analizy dla potrzeb marketingu wstępnie oceniają grupy klientów, którym będą oferowane określone produkty bankowe. Produktem bankowym jest każda usługa świadczona klientowi przez bank. Jest nim każdy rodzaj kredytu (warunków), rodzaj wkładów, papierów wartościowych, forma rozliczeń, zakres udzielanych porad oraz dostarczanych informacji gospodarczych itp. Trafne ustalenie listy oferowanych produktów bankowych ma istotne znaczenie dla przyszłych zysków i rozwoju banku.[1]


[1] Z. Krzyżkiewicz: Rozliczenia pieniężne…, op. cit. Str.78-84

Stopy procentowe od kredytów i pożyczek

5/5 - (1 vote)

Stopa bazowa

W stosunku rocznym obowiązująca od stycznia 2001r. (do odwołania) – 15,2%

 

L.p.

Kredyty/pożyczki

Stopa procentowa w stosunku rocznym obowiązująca od 1 stycznia   2001roku (do odwołania)

1.

Kredyty gotówkowe

1)       udzielane na podstawie umów zawartych od dnia 1   lutego 1998 r. oprocentowanie według:

a)     stałej stopy procentowej

–           spłata w okresie do 12 miesięcy1)

–           udzielane na okres od 12 miesięcy z jednorazową   spłatą odsetek „z góry”

b)       zmiennej stopy   procentowej – spłata w okresie1)

–           do 12 miesięcy

–           powyżej 12 do 24 miesięcy

–           powyżej 24 do 36 miesięcy

–           powyżej 36 miesięcy

2)       udzielone do dnia 9 lipca 1997 r., oprocentowane   według zmiennej stopy procentowej – spłata w okresie:

a)       do 12 miesięcy

b)       powyżej 12 do 24 miesięcy

c)       powyżej 24 do 36 miesięcy

d)       powyżej 36 miesięcy

Stopa bazowa + 7,9 punktu   procentowego

23,6

stop bazowa + 9,3 punktu   procentowego

stopa bazowa + 9,3 punktu   procentowego

stopa bazowa + 10,1 punktów   procentowych

stopa bazowa + 10,8 punktów   procentowych

24,5

24,5

25,3

26,0

2.

Kredyty dla posiadaczy rachunków   oszczędnościowo-rozliczeniowych

–                  w tym dla posiadaczy, którzy w dniu zawierania umowy   kredytowej są ich posiadaczami co najmniej od 5 lat (bez żadnej przerwy)

23,1

22,5

3.

Kredyty bezgotówkowe na zakup:

1)       pojazdów mechanicznych oprocentowane według:

a)       stałej stopy   procentowej

–                                 udzielane na okres 12 miesięcy z jednorazową spłatą   odsetek „z góry”

–                                 spłata w okresie do 24 miesięcy

b)     zmiennej stopy procentowej

2)       artykułów przemysłowych i usług oprocentowane według

a) stałej stopy procentowej

–           udzielane na okres 12 miesięcy z jednorazową spłatą   odsetek „z góry”

–           spłata w okresie do 24 miesięcy

b) zmiennej stopy procentowej

21,6 (1,08% miesięcznie od   kwoty udzielonego kredytu)

24,5

25,0-27,0

21,5

21,6

24,0

4.

Pożyczki lombardowe udzielone   na okres od 3 miesięcy z jednorazową spłatą odsetek „z góry” obliczonych   według stałej stopy

26,3

1) Dyrektor oddziału operacyjnego może obniżyć stopę procentową dla kredytów gotówkowych o zmniejszonym ryzyku kredytowym przy spłacie kredytu w umownym okresie:

1)     do 12 miesięcy:

a)     w przypadku kredytów ze stałą stopą procentową maksymalnie o 4 punkty procentowe,

b)     w przypadku kredytów ze zmienną stopą procentową maksymalnie o 5,5 punktu procentowego,

c)     dłuższym niż 12 miesięcy maksymalnie o 6 punktów procentowych.

 

Kredyty przeterminowane

L.p.

Kredyty

Stopa procentowa w stosunku rocznym obowiązująca od 01 stycznia   2001r. (do odwołania)

1.

Kredyty przeterminowane i kredyty postawione w stan   natychmiastowej wymagalności, w tym kredyty na cele gospodarcze i   mieszkaniowe nie będące przedmiotem postępowania ugodowego, a także salda   debetowe na ROR nie spłacone w terminie lub przekraczające dozwoloną umownie   wysokość

39,0

2.

Salda debetowe na ROR

30,0

 

Wzór umowy o pożyczkę lombardową

5/5 - (1 vote)

Umowa Nr …………..

O pożyczkę lombardową

Zawarta w dniu ……………….200….r. pomiędzy Powszechną Kasą Oszczędności Bankiem Państwowym ….. Oddział w …………………………..zwaną dalej „PKO”, w imieniu której działają:

………………………………………………………………………………………………………………….

………………………………………………………………………………………………………………….

a

………………………………………………………………………………………………………………….

………………………………………………………………………………………………………………….

 

/imię i nazwisko oraz cechy dowodu tożsamości/

 

zam. w ……………………………………., ul. …………………………………………………………..

zwanym dalej „Pożyczkobiorcą”

następującej treści:

§ 1. PKO udziela Pożyczkobiorcy pożyczki w kwocie …………………………………….

…………………………….. słownie złotych:…………………………………………………………..

………………………………………………………………………………………………………………….

§ 2. Wypłata pożyczki nastąpi niezwłocznie po podpisaniu niniejszej umowy

i złożeniu zabezpieczenia.

§ 3. Pożyczka będzie spłacona jednorazowo w dniu ………………………………………..

w kasie ……… Oddziału PKO w ……………………………………………………………….

§ 4. Pożyczka jest oprocentowana według stałej stopy procentowej, która w dniu

zawarcia umowy o pożyczkę wynosi ……………….% dzienniex), tygodniowox),

miesięczniex).

Kwota odsetek za okres, o którym mowa w § 3 umowy wynosi zł ………………

…………………………………../słownie złotych: ………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………….

Odsetki będą spłacone jednorazowo łącznie ze spłatą pożyczki.

 

§ 5. W przypadku spłaty pożyczki w terminie wcześniejszym niż to ustalono

w § 3 umowy, kwota odsetek nie ulegnie zmniejszeniu.

§ 6. W razie niespłacenia należności PKO w terminie ustalonym w § 3 umowy,

PKO przystąpi do realizacji zabezpieczenia na warunkach określonych

w załączniku do umowy, stanowiącym jej integralną część, zgodnie

z rodzajem zabezpieczenia.

§ 7. Jako zabezpieczeni spłaty pożyczki strony ustalają.

…………………………………………………………………………………………………………..

…………………………………………………………………………………………………………..

Pożyczkobiorca oświadcza, że przedmiot zabezpieczenia stanowi jego własność.

§ 8. Integralną część umowy stanowi:

1)     umowa zastawux), kaucjix)

2)     pełnomocnictwox)………………………………………………………………………….

3)     zgoda na blokadę rachunku bankowego ………………………………………….. w ……………………………………… nr ………………………………………………….x)

§ 9. PKO zobowiązuje się do przechowywania kaucji lub zastawu na zasadzie

depozytu i zwrotu do rąk Pożyczkobiorcy niezwłocznie po spłacie przez

Pożyczkobiorcę należności PKO.

§ 10. Pełnomocnictwo i blokada środków pieniężnych wygasa po spłacie przez

Pożyczkobiorcę należności PKO.

§ 11. W sprawach nie uregulowanych niniejszą umową stosuje się przepisy

Kodeksu cywilnego, Kodeksu postępowania cywilnego oraz inne przepisy

prawa.

§ 12. Wszelkie koszty i opłaty związane z niniejszą umową ponosi

Pożyczkobiorca.

§ 13. Umowa niniejsza została sporządzono w dwóch jednobrzmiących

egzemplarzach z przeznaczeniem dla PKO i dla Pożyczkobiorcy.

………………………………….                                          …………………………………..

 /Podpis Pożyczkobiorcy/                                           /stempel firmowy PKO i podpis

                                                                                  osób działających w imieniu PKO/

Exit mobile version