Archiwa Pisanie prac - Strona 2 z 12 - Prace dyplomowe z bankowości, prace dyplomowe

Sposoby komunikacji banku z klientem

5/5 - (1 vote)

Aby sprawnie zarządzać posiadanym kontem należy od czasu do czasu komunikować się z własnym bankiem, aby wydać odpowiednie dyspozycje. Kiedyś można było dokonać tego, wyłącznie idąc do oddziału banku, później mogliśmy już skorzystać z telefonu. Od pewnego czasu powstaje wiele nowych kanałów komunikacji z bankiem, w większości są to drogi elektroniczne.

Z założonego konta korzystamy wykorzystując jeden z poniższych kanałów dostępu (tabela 3.1):

Tabela 1. Zestawienie sposobów komunikowania się klienta z bankiem

Lp	Sposób korzystania z konta bankowego	UZ	Nazwa
1	Bezpośredni kontakt z pracownikiem banku w realnym oddziale (filii, ekspozyturze, agencji, na poczcie itp.)	Nie	–
2	Rozmowa z teleoperatorem poprzez telefon stacjonarny	Nie	–
3	Wydawanie dyspozycji z klawiatury telefonu (zautomatyzowane wybieranie tonowe)	Tak	Phone Banking
4	Rozmowa z teleoperatorem poprzez telefon komórkowy	Nie	–
5	Korespondencja z pracownikiem banku z wykorzystaniem telefonu komórkowego (SMS, e-mail z komórki)	Nie	–
6	Wydawanie dyspozycji do banku z wykorzystaniem przeglądarki WAP	Tak	WAP Banking
7	Wydawanie dyspozycji z telefonu komórkowego w formie tekstowej	Tak	SMS Banking
8	Wydawanie dyspozycji do banku ze strony WWW poprzez Internet	Tak	Internet Banking
9	Wydawanie dyspozycji do banku poprzez Internet wykorzystując pocztę elektroniczną (także z komórki)	Tak	E-mail Banking
10	Wydawanie dyspozycje do banku wykorzystując przeznaczone do tego celu programy, pracujące w środowisku sieciowym	Tak	Home Banking
11	Korespondencja z pracownikiem banku poprzez sieć (z wykorzystaniem poczty elektronicznej, czy też programów komunikacyjnych)	Nie	–
12	Transakcje w bankomatach	Tak
13	Kontrola rachunku poprzez telegazetę	Tak

Źródło: opracowanie własne

Z przedstawionych powyżej sposobów komunikacji, tylko część z nich jest zautomatyzowana i odbywa się bez bieżącej ingerencji pracowników (UZ – Tak). I tylko te kanały zaliczyłem do kanałów bankowości elektronicznej (omówione zostały poniżej).

3.2 Komunikacja drogą elektroniczną

3.2.1 Phone Banking

Jedną z pierwszych zautomatyzowanych usług oferowanych klientom był tzw. Phone Banking. Nazywany w bankach bankofonem, teleserwisem itp. umożliwia uzyskanie za pomocą telefonu (pracującego w trybie wybierania tonowego) całodobowego dostępu do prowadzonych przez bank rachunków oraz uzyskanie różnych informacji związanych z ofertą banku. Serwis działa w sposób zautomatyzowany poprzez bezpośrednie połączenie z systemem komputerowym, w oparciu o uprzednio nagrane komunikaty głosowe. Każdy klient korzystający z automatycznego serwisu telefonicznego otrzymuje swój prywatny telekod, którego wstukanie umożliwia dostęp do rachunku. [5], [3]

3.2.2 Home Banking

Następną oferowaną usługą jest tzw. Home Banking umożliwiający szersze korzystanie z usług bankowych na odległość. Usługa ta polega na bezpośredniej komunikacji z bankiem za pośrednictwem sieci rozległej i specjalnego oprogramowania po stronie klienta. Programy te umożliwiają zarówno bierny, jak i aktywny dostęp do rachunku bankowego, a co za tym umożliwiają przeprowadzanie większość standardowych. Jest to również źródło informacji o kursach walut, raportów z rynku kapitałowego, wyników sesji giełdowych czy też o oferowanych przez bank innych produktach, jak kredyty i lokaty. Przesyłanie danych w tym systemie jest zabezpieczane na różne sposoby, stosuje się między innymi: różne algorytmy szyfrowania, klucze sprzętowe, wejście do systemu za pomocą hasła, podpisy elektroniczne. Do tego aby korzystać z Home Bankingu potrzebny jest komputer (minimum PC 486, 4 MB RAM, z systemem operacyjnym Windows, a niekiedy wystarczy nawet DOS), dostęp do sieci, odpowiednie oprogramowanie, konto w banku, telefon, a często także urządzenia kodujące i sprawdzające autentyczność danych. Instalację oprogramowania przeprowadza zwykle specjalista z banku, który szkoli też nowych klientów. Z uwagi na dość duże koszty, home banking wykorzystywany jest głównie przez firmy. Stosowanie home bankingu zmniejsza nacisk na personel banku, operatorzy bankowi są odciążeni z ilości prowadzonych operacji co pozwala uniknąć wielu błędów, które w znacznym stopniu opóźniają efektywność pracy całej infrastruktury bankowej. Wykorzystanie zdalnych usług bankowych umożliwia wysoki stopień przepływu informacji, który jest elastyczny, szybki i dostępny. Poniżej przedstawiam jeden z programów wykorzystywanych w Home Bankingu:

Rysunek 2. HomeCash – program obsługujący system Home Banking Banku Śląskiego S.A.

Źródło: wersja demonstracyjna tegoż programu

Warto też wspomnieć o innej, może mniej znanej propozycji niektórych banków. Jest nią Mobile Home Banking. W tym przypadku urządzeniem odbierającym jest pager posiadany przez klienta banku. Pozwala on na przesyłanie np. informacji o stanie konta, dokonanych wpłatach czy realizację zleceń przelewu o stałych porach dnia. [5]

3.2.3 Internet Banking (WWW Banking)

Wzrastająca od połowy lat dziewięćdziesiątych popularność i dostępność Internetu sprawiły, że sektor bankowy zainteresował się również i tym medium, upatrując w nim łatwy dostęp do rynku detalicznego i indywidualnego klienta. I rzeczywiście, bankowość internetowa, znana także jako Internet Banking, stała się w niedługim czasie nowym, a przy tym tanim kanałem dystrybucyjnym dla wielu banków. Bankowość internetowa na świecie obecnie coraz częściej zastępuje lub uzupełnia dotychczas stosowane rozwiązania – tzw. bankowości domowej (Home Banking), czy też Phone Banking. Kierowana jest głównie do klientów indywidualnych. Home banking pozwala klientowi banku na dostęp do swojego konta bankowego przy użyciu specjalnego oprogramowania, które łącząc się bezpośrednio z serwerem banku przesyła wszelkie niezbędne dane. Internet banking pozwala robić to samo bez użycia specjalnego oprogramowania i potrzeby nawiązywania bezpośredniego połączenia z bankiem – dostęp do konta odbywa się poprzez Internet, za pomocą przeglądarki WWW. Z konta w wirtualnym oddziale banku może korzystać praktycznie każdy kto dysponuje komputerem klasy PC z dostępem do Internetu i zainstalowaną przeglądarką WWW (Netscape Navigator, MS Internet Explorer). Internet Bankig umożliwia, dokonywanie wszystkich klasycznych operacji bankowych, bez wychodzenia z domu i co najważniejsze często taniej, niż w tradycyjny sposób. Transmisja danych jest szyfrowana. Stosowane są różne formy uwierzytelniania klientów (zarówno silne, jak i słabe). Poniżej przedstawiam główną stronę wirtualnego banku Inteligo:

Rysunek 3. Główna strona internetowego banku Inteligo

Źródło: Internet – inteligo.pl [5]

3.2.4 WAP Banking

WAP Banking jest nową usługą wprowadzaną ostatnio przez banki. Usługa ta zapewnia dostęp do operacji bankowych za pośrednictwem telefonu komórkowego GSM wyposażonego w przeglądarkę WAP. Do tej pory pilotażowy program wapowski uruchomił WBK S.A., natomiast zapowiada taką usługę Fortis Bank S.A.

WAP (ang. Wireles Application Protocol) – jest procedurą dostępu do Internetu, przy wykorzystaniu osobistych urządzeń przenośnych, takich jak telefony komórkowe. WAP jest otwartym, globalnym standardem łączności pomiędzy terminalami bezprzewodowymi, a Internetem lub innymi sieciami komputerowymi. Umożliwia on projektowanie nowoczesnych, interakcyjnych, funkcjonujących w czasie rzeczywistym usług bezprzewodowych, takich jak np. zlecenia operacji bankowych.

Posiadając konto w banku (najczęściej jest to to samo konto co w przypadku Internet Bankingu) oraz odpowiednio skonfigurowany telefon z WAP-em użytkownik ma możliwość zarządzania swoim kontem praktycznie z dowolnego miejsca o dowolnym czasie. Możliwości jakie są oferowane w tej usłudze są z reguły nieco skromniejsze od tych oferowanych w Internet Bankingu. [3], [5]

3.2.5 SMS Banking

System ten oferuje przede wszystkim bierny dostęp do rachunków bankowych. Po każdej operacji wykonanej na danym koncie bank wysyła informację tekstową do klienta, informującą go o dokonanej transakcji i aktualnym stanie konta. Banki przyjmują jedynie dyspozycje z uaktywnionych przez klienta numerów telefonów komórkowych.

Natomiast spotykany jest także aktywny dostęp do rachunku tą drogą (mało rozpowszechniony). A mianowicie, wysyłając do banku krótkie wiadomości tekstowe, o z góry ustalonej treści, można dokonywać prostych operacji bankowych takich jak składanie przelewu na określony wcześniej rachunek czy zakładanie lokat. [3]

3.2.6 E-mail Banking

Spotykane są dwie odmiany E-mail Bankingu. Pierwsza z nich ma bierny charakter. Klient posiada na serwerze bankowym skrzynkę poczty elektronicznej. Na koniec każdego dnia bank wysyła na tę skrzynkę informację, informującą użytkownika systemu o dokonanych tego dnia transakcjach i aktualnym stanie konta (oczywiście jeżeli danego dnia nie została wykonana żadna operacji e-mail nie jest w ogóle wysyłany).

Natomiast drugą oferowaną formą E-mail Bankingu (aktywną), jest usługa EmailMoney, choć faktycznie jest ona odmianą WWW lub WAP Bankingu. Umożliwia ona dokonywanie przelewów. Aby skorzystać z tej usługi nie trzeba znać numeru rachunku odbiorcy, wystarczy adres jego poczty elektronicznej. W celu dokonania takiego przelewów na stronach internetowych banku podajemy adres e-mail odbiorcy, kwotę jaką chcemy mu przesłać oraz pytanie i odpowiedź dla celów weryfikacyjnych. Nadawca takiego przekazu dostaje od banku powiadomienie o nim na swoją skrzynkę pocztową. Następnie loguje się na witrynie banku w celu podania odpowiedzi na zadane pytanie, a gdy się wszystko zgadza podaje numer rachunku bankowego, na który mają być przelane środki pieniężne.

3.2.7 Telegazeta

Jest to mało rozpowszechniony kanał i bardzo rzadko spotykany. Telegazeta umożliwia wyłącznie bierny dostęp do rachunku bankowego. Udostępnia klientowi informacje o stanie jego środków pieniężnych na rachunku bankowym. W Polsce kanał ten funkcjonuje jedynie w Invest Banku za pośrednictwem dekodera Polsatu. [2]

3.2.8 Bankomaty

Bankomaty są obecnie jedną z najbardziej rozpowszechnionych dróg komunikacji klienta z bankiem. Stały się kolejnym środkiem ku zwiększeniu komfortu realizacji operacji przez klienta. Bankomat pozwala na sprawdzanie stanu konta, wykonywanie operacji bezgotówkowych i pobieranie pieniędzy z rachunku za pomocą, udostępnionej w ramach rachunku, karty płatniczej/bankomatowej. Aby wykonać operację należy zwykle podać czterocyfrowy kod PIN. Obecnie bankomaty oplatają cały świat coraz gęstszą siecią pozwalając na dokonanie transakcji prawie w każdym miejscuna świecie, przez 24 godziny na dobę. W niedalekiej przyszłości bankomaty mogą zastąpić kioski multimedialne, przystosowane m. in. do wypłaty gotówki.K

Kiosk multimedialny to terminal informacyjny z wbudowanym komputerem wyposażonym w ekran dotykowy. Klient w prosty i intuicyjny sposób, poprzez dotyk pozycji na monitorze może korzystać z prezentacji multimedialnej w której wyczerpująca informacja współgra z ruchomym obrazem, muzyką, głosem lektora i oprawą graficzną. Prezentacja multimedialna oprowadza klienta po firmie (banku), pomaga mu dokonać wyboru, wykonać proste operacje, informuje o usługach, promocji i produktach firmy, oszczędza czas klienta i pracowników, potrafi wzbudzić jego zainteresowanie poprzez kontakt z nowymi mediami. [2], [3], [9]

3.3 Sposoby komunikacji – podsumowanie

W najbliższych latach prawdopodobnie pojawią się jeszcze nowe kanały komunikacji z bankiem, np. zarządzanie rachunkiem przy wykorzystaniu UMTS – telefonii komórkowej trzeciej generacji. Jednak przede wszystkim będziemy obserwować transformacje obecnych sposobów komunikacji tj. ich przystosowania do nowych, przyszłościowych usług. Na przykład bankomaty będą obsługiwać o wiele więcej funkcji niż obecnie – przelewy, zasilanie innych kart, przekształcą się w kioski multimedialne.

Liczba użytkowników kanałów internetowych, będzie rosła wraz z postępującą informatyzacją społeczeństwa. Wraz ze wzrostem dostępności usług internetowych i obniżaniem kosztów korzystania z nich będzie dodatkowo wzrastało zainteresowanie internetowymi kanałami dostępu do rachunku bankowego. Prawdopodobnie wzrośnie znaczenie SMS Banking oraz Email Banking, obecnie prawie w ogóle nie wykorzystywanych. Natomiast zdecydowanie największy wzrost obserwować będzie się w telefonii komórkowej, jednak z czasem telefonię GSM będzie wypierać telefonia komórkowa trzeciej generacji (UMTS), co może powstrzymać rozwój WAP Bankingu (stopniowo wypierany będzie przez bardziej zaawansowane technologicznie kanały UMTS).

Zagraniczne operacje rozliczeniowe

5/5 - (1 vote)

FORMY ROZLICZEŃ DEWIZOWYCH

Czeki

Czek w obrotach zagranicznych jest zleceniem udzielonym na specjalnym formularzu zagranicznemu bankowi przez bank krajowy z poleceniem wypłacenia określonej kwoty pieniężnej okazicielowi czeku lub oznaczonej w nim osobie. Sprawy związane z formą czeku, sposobem wystawiania itp. Są regulowane przepisami prawa czekowego. Przepisy prawa czekowego zawarte są w ustawie z dnia 28 kwietnia 1936 r. Wystawca czeku musi mieć w banku środki lub wolną marżę kredytu i tylko do tej wysokości wolno mu wystawić czek. Pokrycie dla wystawionego czeku powinno znajdować się na rachunku bankowym przez co najmniej 10 dni, będących okresem ważności czeku. W tym czasie otrzymujący czek powinien go przedstawić do realizacji.

Czeki można podzielić na: bankierskie, skarbowe i podróżnicze.

W rozliczeniach zagranicznych czeki używane są w ruchu turystycznym i do regulowania mniejszych płatności. W polskiej praktyce bankowej występują najczęściej czeki bankierskie i podróżnicze. Zagraniczny czek bankierski jest wystawiany przez bank (zagraniczny), który poleca innemu bankowi (krajowemu) wypłacenie określonej kwoty pieniędzy osobie wskazanej w tekście tego dokumentu. Odwrotnie – banki krajowe wystawiają czeki na banki zagraniczne (korespondentów). Czeki podróżnicze (ang. traveller’s cheque) emitują banki, instytucje finansowe, a także wielkie biura podróży. Mają one inna formę, gdyż są emitowane na drukowanych formularzach na okrągłe kwoty o różnym nominale. Podróżni nabywając te czeki umieszczają na nich wzór podpisu, a w momencie realizacji podpisują czek powtórnie. W ostatnich latach czeki podróżnicze są wypierane przez wygodniejsze w użyciu karty kredytowo-płatnicze.

Weksle

Weksel , jest papierem wartościowym sporządzanym w formie przyjętej przez przepisy prawa wekslowego. Polskie prawo wekslowe zawarte jest w przepisach ustawy z dnia 28 kwietnia 1936 r.

Występują 2 rodzaje weksli:

weksel własny (sola weksel) – jest to dokument, w którym wystawca zobowiązuje się do zapłaty określonej kwoty;
weksel trasowany – jest to dokument, w którym wystawca zleca drugiej osobie zapłacenie określonej kwoty.

Weksel trasowany (trata), pełni ważną rolę w obrotach zagranicznych. W funkcji płatniczej, dzięki temu, że istnieje możliwość przenoszenia praw wekslowych z jednej osoby na drugą (w formie indosu zwanej również żyrem), może on być traktowany jako forma rozliczeń, ale jego rola jest znacznie większa, gdyż pełni równocześnie funkcję kredytową. Wystawiany w obcej walucie jest dewizą poszukiwaną na rynkach zagranicznych i krajowych.

W obrotach zagranicznych weksle występują w krótkoterminowych transakcjach kredytowych, a typowy przebieg operacji jest następujący:

eksporter otrzymuje za dostarczony towar tratę zaakceptowaną przez importera (nazywaną wówczas także akceptem) lub jego własny weksel (sola);
eksporter zazwyczaj dyskontuje otrzymany weksel w banku i otrzymuje należność pomniejszoną przez bank o odsetki dyskonta;
bank, który zdyskontował weksel, może go odstąpić w formie dewizy lub przedstawić importerowi do wykupienia w terminie płatności za pośrednictwem banku korespondenta.

Eksporter może domagać się dodatkowego zabezpieczenia należności w formie poręki wekslowej (awalu).

Forfaiting

Transakcje forfaitingowe stanowią szczególną formę nabycia wierzytelności przez Bank. Polegają na nabyciu przez Bank należności terminowych powstałych w rezultacie eksportu towarów i usług z wyłączeniem prawa regresu wobec odstępującego wierzytelność. Oznacza to, że nawet jeśli przejęte przez Bank należności nie zostaną uregulowane przez dłużnika w danym terminie, to Bank nie stosuje roszczenia zwrotnego względem zbywcy wierzytelności. Jest to dla Klienta sprzedającego wierzytelność niewątpliwą zaletą, gdyż pozbywa się ryzyka związanego z niewypłacalnością dłużnika. Przedmiotem forfaitingu są wierzytelności pieniężne, wymagalne i nieprzedawnione , istniejące lub przyszłe z tytułu umów sprzedaży, dostawy towarów lub wykonania usługi w obrocie z zagranicą. Przedmiotem forfaitingu mogą być również wierzytelności w walutach wymienialnych. Partnerowi zagranicznemu mogą być zaoferowane dłuższe terminy zapłaty za dostarczony towar, co może mieć wpływ na zwiększenie obrotów handlowych. przedsiębiorstwa zdobywając wierzytelności terminowe poprawiają płynność i zdolność płatniczą podwyższając w ten sposób wiarygodność kredytową. Termin płatności wierzytelności przyjmowanych przez Bank do forfaitingu nie może przekraczać 18 miesięcy od daty podpisania umowy.

Polecenie wypłaty

Najprostszą i coraz częściej stosowaną formą rozliczeń międzynarodowych są polecenia wypłaty wykonywane techniką teletransmisji (mogą one także być dalekopisowe, telegraficzne lub listowne).

Polecenie wypłaty wydaje bankowi jego Klient lub bank korespondent. Polega ono na wypłaceniu kwoty pieniężnej pochodzącej ze środków wpłaconych bankowi lub w ciężar rachunku zleceniodawcy w jego banku, bądź zapisanej na rachunek banku wykonawcy przez bank zlecający wypłatę. Dokument polecenia wypłaty może być uzależniony od spełnienia pewnych warunków.

Inkaso

Inkaso jest szeroko stosowaną formą rozliczeń w obrotach zagranicznych i usługą świadczoną przez banki. Polega ono na pobraniu (zainkasowaniu) przez bank należności Klienta lub zabezpieczeniu jej przyszłej zapłaty w zamian za wydanie dokumentów powierzonych przez niego bankowi. Bank wydaje dokumenty po zainkasowaniu należności lub po zabezpieczeniu zapłaty np. w postaci akceptowania weksla trasowanego, dostarczenia gwarancji itp. Rzadko spotykaną formą inkasa może być wydanie dokumentu franco, bez jakichkolwiek warunków.

Przedmiotem inkasa mogą być dokumenty handlowe potwierdzające dostawy towarów lub świadczenie usług albo dokumenty finansowe w postaci czeków, weksli czy uszkodzonych banknotów. W zależności od rodzaju inkasowanych dokumentów rozróżnia się inkaso dokumentowe oraz finansowe. W zależności od tego, czy zapłata za inkasowane dokumenty następuje równocześnie z ich wydaniem, czy po upływie określonego terminu, rozróżnia się inkaso a vista (kasowe) lub terminowe. W zależności natomiast od rodzaju transakcji występuje inkaso importowe lub eksportowe.

W typowej operacji inkasowej występują:

podawca (eksporter) składający w banku zlecenie inkasowe z załączonymi dokumentami towarowymi;
bank podawcy (eksportera) przyjmujący od podawcy dokumenty i przesyłający je z własnym zleceniem inkasowym do zagranicznego banku pośredniczącego;
bank pośredniczący, będący bankiem płatnika w kraju płatnika, który wydaje mu dokumenty po zainkasowaniu należności lub spełnieniu przez płatnika innych warunków zawartych w zleceniu inkasowym;
płatnik (importer) wykupujący inkasowane dokumenty.

Do obowiązków banku pośredniczącego należy prawidłowe i staranne wykonanie otrzymanego zlecenia. Bank pośredniczący niezwłocznie zawiadamia płatnika o otrzymaniu dokumentów inkasowych. Do zawiadomienia dołącza jeden egzemplarz faktury, ewentualnie łącznie z tratą do zaakceptowania, jeśli zlecenie inkasowe przewiduje taką formę zapłaty. Płatnik zleca swemu bankowi dokonanie zapłaty lub akceptuje przesłaną mu tratę. Płatnik może odmówić zapłaty podając przyczyny odmowy. O odmowie zapłaty lub o warunkach, od których uzależnia on zapłatę czy akceptowanie weksla, bank pośredniczący informuje bank podawcy, oczekując dalszych instrukcji.

Przedmiotem inkasa dokumentowego są dokumenty handlowe, nadające ich posiadaczowi uprawnienia do otrzymania towaru, takie jak dokumenty przewozowe, ubezpieczeniowe i faktury. Bank płatnika nie jest obowiązany do opiekowania się towarem przed przyjęciem go przez importera, chyba że taki obowiązek nakłada przyjęte przez niego zlecenie inkasowe. Jednak w praktyce banki dbają o interesy Klientów i zawiadamiają ich o zagrożeniach wykrytych podczas wykonywania zlecenia.

Inkaso dokumentowe jest korzystniejszą formą rozliczeń dla importera niż dla eksportera. Nadaje się do rozliczeń między znającymi się kontrahentami.

Akredytywa dokumentowa

Akredytywa dokumentowa jest zobowiązaniem banku importera do uregulowania eksporterowi należności w zamian za złożenie dokumentów reprezentujących towar. Mimo, że bank otwiera akredytywę w związku z umową kupna-sprzedaży, jest ona jego zobowiązaniem samoistnym i niezależnym od tej umowy. Banki

Operacje bankowe

Oceń tę pracę

Operacje bankowe można określić jako stosunki umowne między bankiem i Klientem, w których bank oferuje swoje usługi, a Klient jest usługobiorcą. Operacje te są połączone z określonymi świadczeniami na rzecz Klienta (np. depozyt) lub na rzecz banku (np. kredyt). Operacje bankowe są wykonywane przy wykorzystaniu rachunku bankowego.

Bankowa oferta usług finansowych charakteryzuje się cechami specyficznymi dla działalności bankowej:

są to działania typowe dla usług bankowych, a polegające na proponowaniu przez bank wykonania określonej czynności (np. przyjęcia depozytu lub udzielania kredytu),
są one przeważnie dokonywane w drodze operacji pieniężnych (stąd określenie handlowanie pieniędzmi”), a więc mają charakter pieniężny, a nie rzeczowy,
większość operacji, szczególnie masowych, jest wykonywana przez banki według tych samych standardów,
usługi bankowe nie mogą być magazynowane, banki są zawsze gotowe wykonywać je na bieżąco,
usługi bankowe w przeważającej części są określone przez kwotę pieniędzy (kredyt, depozyt), rzadziej przez ilość (zakup akcji),
w stosunku do poszczególnych Klientów usługi bankowe stanowią kumulację różnych czynności w zależności od potrzeby, co powoduje, że popyt na te usługi może ulegać znacznym wahaniom (np. terminy wypłat płacowych),
zakres i formy usług bankowych są w dużej mierze uzależnione od ustaleń prawa bankowego oraz działania banku centralnego i nadzoru bankowego.

Z punktu widzenia wzajemnych stosunków między bankiem a Klientem operacje bankowe można podzielić na następujące grupy:

usługi finansujące są to te wszystkie operacje, które prowadzą do natychmiastowego (lub w ustalonym terminie późniejszym) zwiększenia środków płatniczych Klienta,
usługi depozytowe, czyli operacje, które umożliwiają Klientowi przekazanie bankowi czasowo niepotrzebnych mu środków w celu ich wykorzystania na rzecz osób trzecich na cele inwestycyjne czy konsumpcyjne,
usługi związane z obsługą obrotu płatniczego polegają na realizacji zleceń Klienta wykonywania określonych operacji na rachunkach bankowych bądź są to operacje płatnicze dokonywane z inicjatywy samego banku,
usługi różne, obejmujące wiele rozmaitych usług oferowanych Klientom przez banki (np. doradztwo, pośrednictwo w operacjach papierami wartościowymi itd.).

Podział ten uwzględnia przede wszystkim jednolitość funkcji wymienionych grup usług z punktu widzenia interesów Klienta.

Rachunek lokaty terminowej o stałym oprocentowaniu

5/5 - (1 vote)

Rachunki lokat oprocentowane są według stałej stopy procentowej, tzn. wysokość oprocentowania nie ulega zmianie do końca zadeklarowanego terminu, i może być zawierana na okres 1,3,6 i 12 miesięcy. Wypłata odsetek następuje po zakończeniu okresu umownego Odsetki naliczane za ostatni okres umowny mogą być pobrane w .dowolnym czasie, jednak nie później niż przed upływem kolejnego terminu naliczania odsetek. Za niedotrzymanie terminu zawartego w umowie i wycofanie wkładu klient otrzymuje pomniejszone odsetki, których wysokość ustalana jest Uchwałami Zarządu i podawana do wiadomości klientów przez wywieszenie na tablicy ogłoszeń w lokalach banku[1].

Tabela 8. Stałe oprocentowanie na rachunkach lokat terminowych

Stałe oprocentowanie	Poniżej 20 tys. zł	Od 20 tys. zł
1 miesiąc	8,20%	9,00%
3 miesiące	8,00%	8,75%
6 miesięcy	7,80% *	7,80% *
12 miesięcy	7,80% *	7,80% *

* Dotyczy tylko czynnych umów, niezależnie od wysokości wkładu

Źródło: Materiał udostępniony przez Bank Spółdzielczy (dane z dnia 01.01.2002 r.)

Rachunek lokaty terminowej o stałym oprocentowaniu to jeden z najpopularniejszych produktów oszczędnościowych oferowanych przez banki. Charakteryzuje się on tym, że klient deponuje określoną kwotę pieniędzy na ustalony z góry okres, a bank zobowiązuje się do wypłaty odsetek według stałej stopy procentowej. W odróżnieniu od rachunków bieżących czy oszczędnościowych, lokata terminowa jest produktem, który ma na celu przede wszystkim ochronę kapitału oraz wygenerowanie zysku poprzez odsetki naliczane od zdeponowanych środków.

Podstawową cechą lokaty terminowej o stałym oprocentowaniu jest gwarancja niezmienności stopy procentowej przez cały okres trwania umowy. Oznacza to, że bez względu na zmiany stóp procentowych na rynku finansowym, odsetki od lokaty są naliczane według stawki ustalonej w momencie jej założenia. Taka konstrukcja produktu zapewnia klientom pewność co do wysokości zysków, jakie otrzymają po zakończeniu okresu lokaty.

Lokaty terminowe mogą być zakładane na różne okresy, od kilku dni do kilku lat, przy czym najczęściej spotykane są lokaty na 3, 6, 12 lub 24 miesiące. Im dłuższy okres trwania lokaty, tym zazwyczaj wyższe oprocentowanie oferowane przez bank, co jest zachętą do dłuższego zamrożenia środków. Warto jednak zauważyć, że wyższe oprocentowanie na dłuższe okresy wiąże się również z większym ryzykiem utraty korzyści z innych inwestycji, które mogłyby pojawić się w międzyczasie.

Jedną z największych zalet lokaty terminowej o stałym oprocentowaniu jest bezpieczeństwo zainwestowanych środków. W odróżnieniu od produktów inwestycyjnych, gdzie wartość kapitału może ulegać zmianom w zależności od sytuacji na rynkach finansowych, lokata terminowa gwarantuje zwrot pełnej kwoty depozytu oraz naliczonych odsetek. To sprawia, że jest to idealny produkt dla osób ceniących sobie stabilność i brak ryzyka.

Kolejnym atutem jest przewidywalność zysków. W momencie zakładania lokaty klient dokładnie wie, ile zarobi po zakończeniu umowy, co pozwala na lepsze planowanie finansowe. Stałe oprocentowanie sprawia, że lokata terminowa jest odporna na zmiany na rynku finansowym, co oznacza, że klient nie musi martwić się o spadek stóp procentowych w trakcie trwania lokaty.

Mimo licznych zalet, lokata terminowa o stałym oprocentowaniu ma także swoje ograniczenia. Przede wszystkim, zamrożenie środków na dłuższy okres czasu oznacza, że klient nie ma dostępu do swojego kapitału w przypadku nagłej potrzeby finansowej. Wypłata środków przed zakończeniem okresu lokaty zazwyczaj wiąże się z utratą części, a nawet całości naliczonych odsetek.

Kolejną wadą jest relatywnie niskie oprocentowanie, zwłaszcza w porównaniu z bardziej ryzykownymi formami inwestycji, takimi jak akcje czy fundusze inwestycyjne. W okresach niskich stóp procentowych, zyski z lokat mogą być symboliczne, a po uwzględnieniu inflacji, realny zysk może okazać się minimalny lub nawet ujemny.

Założenie lokaty terminowej jest stosunkowo proste. Klient musi najpierw wybrać bank oraz odpowiednią ofertę lokaty, biorąc pod uwagę takie czynniki jak wysokość oprocentowania, okres trwania lokaty oraz minimalną wymaganą kwotę depozytu. W większości przypadków, lokatę można założyć zarówno w oddziale banku, jak i przez internet lub aplikację mobilną.

Po zdeponowaniu środków na rachunku lokaty, bank rozpoczyna naliczanie odsetek, które są wypłacane na koniec okresu trwania lokaty. W niektórych przypadkach banki oferują możliwość automatycznego odnawiania lokaty na kolejny okres, jednak warto pamiętać, że oprocentowanie przy odnowieniu może ulec zmianie w zależności od aktualnych warunków rynkowych.

Przy wyborze lokaty terminowej o stałym oprocentowaniu warto zwrócić uwagę na kilka kluczowych czynników. Oprocentowanie jest oczywiście jednym z najważniejszych, jednak równie istotne są warunki związane z wcześniejszą wypłatą środków, możliwość kapitalizacji odsetek w trakcie trwania lokaty oraz minimalna kwota depozytu. Ponadto, warto zapoznać się z opiniami innych klientów oraz ogólną reputacją banku, aby mieć pewność, że wybrana oferta jest korzystna i bezpieczna.

W sytuacji, gdy stopy procentowe są niskie, a inflacja wysoka, warto rozważyć krótsze okresy lokat, co pozwoli na elastyczniejsze zarządzanie środkami. W okresach wzrostu stóp procentowych, dłuższe lokaty mogą być bardziej opłacalne, ponieważ umożliwiają zablokowanie wyższego oprocentowania na dłuższy czas.

Lokata terminowa o stałym oprocentowaniu to produkt oszczędnościowy, który zapewnia bezpieczeństwo kapitału oraz gwarantowany zysk, co czyni ją atrakcyjną opcją dla osób poszukujących stabilnych i przewidywalnych form oszczędzania. Mimo pewnych ograniczeń, takich jak brak dostępu do środków w trakcie trwania lokaty oraz relatywnie niskie oprocentowanie, jest to rozwiązanie, które cieszy się dużą popularnością, zwłaszcza wśród osób preferujących minimalizację ryzyka. Wybór odpowiedniej lokaty powinien być jednak dobrze przemyślany, biorąc pod uwagę aktualne warunki rynkowe oraz indywidualne potrzeby i cele finansowe.

[1] Informacje zawarte w regulaminie rachunków lokat terminowych oszczędnościowych dla osób fizycznych prowadzonych przez Bank Spółdzielczy w Tychach

Operacje depozytowe

5/5 - (1 vote)

RODZAJE OPERACJI DEPOZYTOWYCH

Do operacji depozytowych zalicza się następujące usługi bankowe:

przyjmowanie wkładów Klientów na czas określony lub nie określony, na podstawie umowy (Klienci na ogół otrzymują odsetki),
emisja własnych papierów wartościowych. W tym przypadku Klient, który je zakupuje, jest wierzycielem banku, ale nie z tytułu wkładu, lecz z tytułu posiadania papierów wartościowych wystawionych przez dany bank,
pośrednictwo banku między Klientem, który poszukuje sposobu zainwestowania swoich pieniędzy a potrzebującymi kapitału jednostkami gospodarczymi.

WKŁADY KLIENTÓW

Salda kredytowe rachunków stanowią pieniądz, który bank komercyjny tworzy za pomocą kredytu. Tak więc salda te są środkiem płatniczym i formą oszczędzania. Stopień możliwości ich wykorzystania jest pełny w przypadku wkładów terminowych a vista. Natomiast wkładami terminowymi i terminowymi wkładami oszczędnościowymi Klient może rozporządzać z pewnymi ograniczeniami wynikającymi z umowy z bankiem.

Istnieją zatem trzy rodzaje wkładów Klientów:

a vista,
terminowe,
oszczędnościowe.

Wkłady a vista to przede wszystkim przejściowe nadwyżki finansowe, którymi Klient banku może dysponować w każdym momencie. Jest to więc typowy pieniądz transakcyjny. Prowadząc rachunek a vista bank ponosi poważne koszty, musi bowiem często rejestrować operacje w związku ze zmieniającą się wysokością wkładu. W wielu krajach stopa obowiązkowej (nieoprocentowanej) rezerwy od tych wkładów jest bardzo wysoka. Dlatego też oprocentowanie wkładów a vista jest niskie.
Wkłady terminowe służą do przechowywania środków przez okres co najmniej 1 miesiąca. Z tego rodzaju wkładów korzystają przede wszystkim osoby prawne, a osoby fizyczne korzystają zazwyczaj z wkładów oszczędnościowych.

Wysokość oprocentowania wkładów terminowych zależy od umowy z bankiem.

Wkłady oszczędnościowe są dokonywane przez osoby fizyczne.

Z uwagi na to, że wkłady oszczędnościowe nie powinny być wykorzystywane na cele produkcyjne, a także na potrzeby bieżące, dla ich wykorzystania nie mogą być stosowane czeki czy polecenia przelewu. Dlatego też z zasady powinny to być wkłady na określony termin, a nie a vista .

Oprócz wkładów oszczędnościowych w walucie danego kraju prowadzone są przez banki rachunki walutowe.

Rachunki w walutach wymienialnych służą do gromadzenia walut i przeprowadzania rozliczeń z zakresu obrotu dewizowego.

Rachunki walutowe a vista służą do gromadzenia walut i przeprowadzania rozliczeń z zakresu obrotu dewizowego.

Rachunki walutowe terminowe służą do przechowywania czasowo wolnych środków przez określony termin.

Liczba walut, w których można prowadzić rachunki, jest ograniczona.

Specjalną formą oszczędzania są tzw. bony oszczędnościowe, które stanowią formę pośrednią między wkładami oszczędnościowymi a papierami wartościowymi.

Rachunek zastrzeżony jest to rachunek prowadzony przez Bank dla osoby krajowej (Posiadacza), na który osoba zagraniczna (Zastrzegający) wpłaca walutę wymienialną pochodzącą z tytułów dających możliwość – zgodnie z przepisami prawa dewizowego lub udzielonym zezwoleniem dewizowym – transferu tej waluty za granicę.

Posiadacz rachunku nabywa prawo dysponowania na swoją rzecz walutą wpłaconą przez Zastrzegającego, po spełnieniu określonych przez niego warunków. Do momentu naby-cia tego prawa, może dysponować tą walutą jedynie w imieniu i na rzecz Zastrzegającego, na podstawie upoważnienia.

Rachunek zagraniczny wolny w złotych i w walutach wymienialnych jest prowadzony na rzecz osób zagranicznych. Może być zasilany poprzez:

otrzymywane z zagranicy: przelewy, przekazy pocztowe, czeki, weksle, akredytywy,
gotówkę – wymagane potwierdzenie Urzędu Celnego przywozu walut do Polski,
płatności za towary, usługi i prawa na dobrach niematerialnych dostarczanych przez Posiadacza rachunku zagranicznego wolnego w firmie polskiej (płatności mogą być dokonywane na tych samych zasadach jak płatności importowe firm krajowych, czyli należy przedłożyć bankowi prowadzącemu rachunek zagraniczny wolny na rzecz beneficjenta, właściwe dokumenty, tj. oryginalną fakturę potwierdzającą zobowiązanie zapłaty).

Płatność lub przekaż pieniędzy z rachunku zagranicznego wolnego może być dokonany w celu uregulowania zobowiązań właściciela rachunku z tytułu płatności za towary, usługi i prawa na dobrach niematerialnych dostarczonych przez firmę krajową oraz innych zobowiązań powstałych na obszarze Polski.

Posiadacz rachunku zagranicznego wolnego ma prawo dokonywać zakupu walut wymienialnych za złote zgromadzone na tym rachunku oraz przekazywać je za granicę lub przechowywać na rachunku walutowym.

Operacje depozytowe odgrywają kluczową rolę w działalności banków i instytucji finansowych. Stanowią one podstawę funkcjonowania systemu bankowego, umożliwiając klientom gromadzenie i przechowywanie środków finansowych, a bankom zarządzanie płynnością oraz udzielanie kredytów. Współczesne banki oferują różnorodne produkty depozytowe, które spełniają potrzeby zarówno klientów indywidualnych, jak i przedsiębiorstw. W niniejszym artykule przyjrzymy się szczegółowo różnym aspektom operacji depozytowych, ich znaczeniu oraz mechanizmom działania.

Podstawowym celem operacji depozytowych jest gromadzenie środków finansowych od klientów. Banki oferują szereg produktów depozytowych, w tym konta bieżące, konta oszczędnościowe oraz lokaty terminowe. Konta bieżące są przeznaczone do codziennego użytku, umożliwiając klientom dokonywanie płatności, przelewów oraz wypłat gotówki. Zazwyczaj konta bieżące nie oferują wysokiego oprocentowania, ponieważ ich główną funkcją jest umożliwienie łatwego dostępu do zgromadzonych środków. Klienci mogą korzystać z kart debetowych, czeków oraz bankowości internetowej, aby zarządzać swoimi finansami na co dzień.

Konta oszczędnościowe różnią się od kont bieżących tym, że są przeznaczone do gromadzenia oszczędności i zazwyczaj oferują wyższe oprocentowanie. Klienci mogą wpłacać i wypłacać środki, choć banki mogą wprowadzać pewne ograniczenia dotyczące liczby bezpłatnych transakcji. Konta oszczędnościowe stanowią atrakcyjną opcję dla osób, które chcą gromadzić środki na przyszłe wydatki, jednocześnie otrzymując odsetki od zgromadzonych oszczędności. Oprocentowanie kont oszczędnościowych może być zmienne lub stałe, w zależności od oferty banku.

Lokaty terminowe, znane również jako depozyty terminowe, są formą długoterminowego oszczędzania, gdzie środki są deponowane na określony czas w zamian za wyższe oprocentowanie. W odróżnieniu od kont bieżących i oszczędnościowych, środki zdeponowane na lokacie terminowej są zazwyczaj niedostępne do wypłaty przed upływem ustalonego okresu. Banki oferują różne okresy lokat, od kilku miesięcy do kilku lat, a oprocentowanie może być wyższe w przypadku dłuższych terminów. Lokaty terminowe są atrakcyjne dla osób, które chcą zabezpieczyć swoje oszczędności na przyszłość, jednocześnie czerpiąc korzyści z wyższych odsetek.

Operacje depozytowe odgrywają kluczową rolę w zarządzaniu płynnością banków. Środki zgromadzone na kontach depozytowych stanowią źródło finansowania dla banków, które mogą wykorzystywać je do udzielania kredytów oraz inwestowania na rynku finansowym. Banki muszą jednak dbać o odpowiednią płynność, aby móc w każdej chwili wywiązać się z zobowiązań wobec klientów. W związku z tym, banki stosują różnorodne narzędzia zarządzania płynnością, takie jak rezerwy obowiązkowe, linie kredytowe oraz inwestycje w płynne aktywa. Rezerwy obowiązkowe to określony procent depozytów, który banki muszą utrzymywać w formie gotówki lub na rachunkach w banku centralnym. Linie kredytowe umożliwiają bankom szybki dostęp do dodatkowych środków w przypadku nagłych potrzeb płynnościowych. Inwestycje w płynne aktywa, takie jak obligacje skarbowe, zapewniają bankom dodatkowe źródło płynności, które można szybko upłynnić w razie potrzeby.

Operacje depozytowe mają również istotne znaczenie dla stabilności finansowej. Banki muszą prowadzić odpowiedzialną politykę depozytową, aby zapewnić bezpieczeństwo zgromadzonych środków oraz zaufanie klientów. W tym celu banki stosują różne mechanizmy zarządzania ryzykiem, takie jak dywersyfikacja portfela aktywów, kontrola ryzyka kredytowego oraz monitoring płynności. Dywersyfikacja portfela aktywów polega na inwestowaniu zgromadzonych środków w różnorodne instrumenty finansowe, co zmniejsza ryzyko strat wynikających z niekorzystnych zmian na rynku. Kontrola ryzyka kredytowego obejmuje ocenę zdolności kredytowej klientów oraz stosowanie odpowiednich zabezpieczeń, aby minimalizować ryzyko niespłacenia kredytów. Monitoring płynności polega na regularnej analizie przepływów finansowych oraz prognozowaniu przyszłych potrzeb płynnościowych, co pozwala bankom na szybką reakcję w przypadku nagłych zmian na rynku.

Operacje depozytowe mają również wpływ na politykę monetarną prowadzoną przez banki centralne. Banki centralne, takie jak Europejski Bank Centralny (EBC) czy Narodowy Bank Polski (NBP), wykorzystują instrumenty polityki monetarnej, aby wpływać na poziom depozytów w systemie bankowym oraz kontrolować podaż pieniądza. Jednym z narzędzi polityki monetarnej są stopy procentowe, które określają koszt pożyczania środków przez banki. Wzrost stóp procentowych może skłonić banki do podnoszenia oprocentowania depozytów, co z kolei zachęca klientów do oszczędzania. Obniżenie stóp procentowych może prowadzić do spadku oprocentowania depozytów, co skłania klientów do zwiększania wydatków i inwestycji.

Innym narzędziem polityki monetarnej są operacje otwartego rynku, które polegają na zakupie lub sprzedaży papierów wartościowych przez banki centralne. Zakup papierów wartościowych przez bank centralny zwiększa ilość środków w systemie bankowym, co może prowadzić do wzrostu depozytów. Sprzedaż papierów wartościowych zmniejsza ilość środków w systemie bankowym, co może prowadzić do spadku depozytów. Banki centralne mogą również stosować politykę rezerw obowiązkowych, zmieniając wymagany poziom rezerw, co wpływa na ilość środków dostępnych do udzielania kredytów i inwestycji.

Operacje depozytowe mają również znaczenie dla klientów indywidualnych i przedsiębiorstw. Dla klientów indywidualnych, konta depozytowe stanowią bezpieczne miejsce do przechowywania oszczędności oraz umożliwiają codzienne zarządzanie finansami. Klienci mogą korzystać z różnych produktów depozytowych, aby dopasować swoje oszczędności do swoich potrzeb i celów finansowych. Przedsiębiorstwa korzystają z kont depozytowych do zarządzania płynnością, regulowania bieżących zobowiązań oraz gromadzenia środków na inwestycje. Banki oferują również specjalistyczne produkty depozytowe dla firm, takie jak konta firmowe, lokaty strukturyzowane oraz usługi cash management, które pomagają w efektywnym zarządzaniu finansami przedsiębiorstw.

W kontekście globalizacji i postępu technologicznego, operacje depozytowe ulegają ciągłym zmianom i ewolucji. Banki rozwijają nowe produkty i usługi depozytowe, aby sprostać rosnącym oczekiwaniom klientów oraz wyzwaniom rynkowym. Przykładem takich innowacji są konta depozytowe o zmiennym oprocentowaniu, które dostosowują się do zmian na rynku, oraz konta hybrydowe, łączące cechy kont oszczędnościowych i inwestycyjnych. Technologia cyfrowa umożliwia również rozwój bankowości internetowej i mobilnej, co pozwala klientom na wygodne zarządzanie swoimi depozytami z dowolnego miejsca i o dowolnej porze. Banki stosują zaawansowane systemy bezpieczeństwa oraz technologie blockchain, aby zapewnić ochronę środków oraz transparentność operacji depozytowych.

Podsumowując, operacje depozytowe stanowią fundament działalności bankowej, umożliwiając gromadzenie środków finansowych, zarządzanie płynnością oraz wspieranie działalności kredytowej i inwestycyjnej. Banki oferują różnorodne produkty depozytowe, takie jak konta bieżące, oszczędnościowe i lokaty terminowe, które spełniają potrzeby klientów.