Kredyt jako źródło finansowania małych i średnich przedsiębiorstw w Polsce

5/5 - (1 vote)

wstęp pracy podyplomowej

Małe i średnie przedsiębiorstwa, a zgodnie z nową klasyfikacją mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP), to jeden z wiodących sektorów gospodarki, w dużym stopniu wpływający na wzrost gospodarczy oraz poziom zatrudnienia. Przedsiębiorstwa te stanowią 99,86 % wszystkich przedsiębiorstw w kraju[1].

Jedną z podstawowych barier na drodze rozwoju i umacniania pozycji rynkowej przedsiębiorstw z sektora MŚP są ograniczenia kapitałowe. Największe problemy z dostępem do zewnętrznego finansowania mają osoby rozpoczynające działalność gospodarczą oraz firmy mikro. Nie posiadają one najczęściej historii kredytowej ani majątku wystarczającego do zabezpieczenia kredytu, a wraz z tym zdolności kredytowej. Niedobór środków finansowych uniemożliwia z kolei inwestycje, które są niezbędne dla poprawy konkurencyjności danego przedsiębiorstwa i związanego z tym wzrostu obrotów. Stanowi to jedną z przyczyn bardzo wysokiego poziomu odsetka firm, które bankrutują w pierwszym roku swojej działalności – w Polsce wynosi on ok. 35 – 40 %[2].

Celem pracy jest identyfikacja oraz ocena źródeł finansowania możliwych do pozyskania przez firmy mikro, małe i średnie, a także wskazanie najbardziej efektywnych metod pozyskiwania kapitału przez te przedsiębiorstwa.

Udowodniono tezę, że pomimo utrudnionego dostępu mikro, małych i średnich przedsiębiorstw do źródeł finansowania, istnieją realne możliwości pozyskania kapitału przez te przedsiębiorstwa.

W rozdziale pierwszym opisane zostały ogólne warunki funkcjonowania małej przedsiębiorczości w Polsce. Przedstawiono w nim rolę przedsiębiorstw z sektora MŚP w kreowaniu wzrostu gospodarczego w Polsce, a także syntetyczną charakterystykę źródeł finansowania tych przedsiębiorstw.

Rozdział drugi poświęcony został finansowaniu działalności z kapitałów własnych. Obok najczęściej spotykanych jego form, w postaci finansowania z zatrzymanego zysku, dopłat wspólników oraz odpisów amortyzacyjnych, poruszona została m.in. kwestia wsparcia ze strony funduszy wysokiego ryzyka (venture capital) oraz aniołów biznesu, którzy wydają się być na rynku polskim zjawiskiem nowym.

W rozdziale trzecim przeprowadzono analizę szeroko pojętej oferty kredytowej. Uwzględnione w niej zostały zarówno kredyty bankowe, jak i fundusze poręczeń kredytowych oraz formy sprzedaży ratalnej lub z odroczoną płatnością, które w języku potocznym nazywane są często kredytami[3].

Rozdział czwarty zawiera opis pozostałych rodzajów finansowania działalności za pomocą kapitałów obcych, w tym popularny leasing oraz franczyzę (franchising). Coraz większego znaczenia nabierają również, omówione w tym rozdziale, dotacje i subwencje. Istotne znaczenie wydają się mieć w szczególności dotacje, które wiążą się z uzyskaniem przez Polskę dostępu do funduszy strukturalnych Unii Europejskiej.

Przedmiotem badań są możliwości finansowania działalności prowadzonej na terenie kraju, stąd źródła finansowania eksportu, takie jak np. dofinansowania udziału w zagranicznych targach oferowane przez Ministerstwo Gospodarki i Pracy, ubezpieczenia Korporacji Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych S.A., czy też fortfaiting, nie zostały w niniejszej pracy poddane analizie.

Literatura, na podstawie której napisano pracę, obejmuje zarówno pozycje książkowe, w tym Raport o stanie małych i średnich przedsiębiorstw w Polsce w latach 2002 – 2003, jak i artykuły opublikowane w gazetach. Podczas pisania pracy wykorzystano także informacje, przekazane przez profesorów Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie w trakcie wykładów, oraz informacje zamieszczone w Internecie.

—

[1] Raport o stanie sektora małych i średnich przedsiębiorstw w Polsce w latach 2002 – 2003, praca zbiorowa pod red. A. Tokaj – Krzewskiej i A. Żołnierskiego, Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, Warszawa 2004, s. 28.

[2] Ibidem, s. 31.

[3] Zgodnie z art. 5 ustawy Prawo bankowe kredyty mogą być udzielane tylko przez banki. Szerzej zostanie to opisane w dalszej części pracy.

Struktura organizacyjna i charakterystyka zasobów wewnętrznych banku BGŻ S.A. Oddział Kielce

5/5 - (2 votes)

Struktura organizacyjna banku przedstawia układ jego jednostek i komórek organizacyjnych oraz służy temu, aby bank funkcjonował w sposób maksymalnie efektywny.[1]

W BGŻ S.A. występuje trzy-stopniowa struktura organizacyjna:

I szczebel – Centrala Banku

II szczebel – oddziały terenowe

III szczebel – placówki operacyjne.

Do zadań Centrali banku należy: tworzenie strategii działania, realizacja przedsięwzięć wynikających z pełnionych przez bank funkcji banku krajowego, prowadzenie działań i analiz marketingowych, prowadzenie rozliczeń bankowych, określenie zasad prowadzenia rachunków bankowych, opracowywanie projektów i zarządzeń wewnętrznych, kształtowanie sieci banku oraz koordynacja działań jednostek podległych.[2]

Funkcje oddziałów terenowych pełnią oddziały wojewódzkie, a w większych województwach także, tworzone dodatkowo, oddziały operacyjne. Do obowiązków oddziałów należy: prowadzenie rachunków bankowych, udzielanie kredytów, prowadzenie rozliczeń pieniężnych, a także udzielanie wszechstronnej pomocy zrzeszonym bankom spółdzielczym.

Placówki operacyjne BGŻ S.A. to: Biuro Maklerskie, Centralny Ośrodek Doskonalenia Kadr i ogólnokrajowe ośrodki szkoleniowo-wypoczynkowe.

Biuro Maklerskie wykonuje zadania w zakresie świadczenia usług maklerskich, zawodowego doradztwa w zakresie obrotu papierami wartościowymi oraz zarządzania cudzym pakietem papierów wartościowych.

Do zadań Centralnego Ośrodka Doskonalenia Kadr należy organizowanie i prowadzenie szkolenia, dokształcania i doskonalenia kwalifikacji kadr oraz współpraca z instytucjami finansowymi.

Ogólnokrajowe ośrodki szkoleniowo-wypoczynkowe świadczą usługi w zakresie wypoczynku i rekreacji w skali kraju dla pracowników Banku i członków ich rodzin. Mogą również świadczyć odpłatne usługi na rzecz innych podmiotów gospodarczych.

Na koniec 2001 roku w sieci BGŻ S.A. funkcjonowało 335 placówek tj.:

  • 95 oddziałów,
  • 59 filii,
  • 169 bankowych punktów obsługi,
  • 12 placówek Integrum.

W 2001 roku sieć placówek banku powiększyła się o 34 placówki, tj. o 2 filie, 20 bankowych punktów obsługi i 12 placówek Integrum.[3]

Rysunek 6. Sieć placówek Banku Gospodarki Żywnościowej S.A.

Źródło: oferta usług BGŻ S.A.

BGŻ S.A. Oddział Kielce organizuje i prowadzi sprzedaż produktów i usług bankowych oraz podejmuje działania dla pozyskania nowych klientów.

BGŻ S.A. Oddział Kielce dysponuje następującymi zasobami rzeczowymi:

  • Nieruchomości o wartości 400.000 zł, w tym: grunty własne, budynki i budowle;
  • Urządzeniami technicznymi i maszynami o wartości 194.984 zł;
  • Środkami transportu, których wartość wyceniono na 46.502 zł;
  • Ruchomości i wyposażenie o łącznej wartości 49.146 zł.

Wynik działalności gospodarczej, strukturę bilansu, zmiany w ciągu trzech ostatnich lat w bilansie i rachunku zysków i strat charakteryzują załączniki 2, 3 i 4.

Bank utrzymuje bieżącą płynność finansową regulując swoje zobowiązania terminowo. Przyrost depozytów pozwala na utrzymanie płynności płatniczej oraz na zwiększenie portfela kredytowego.

Oddział BGŻ S.A. w Kielcach ogółem zatrudnia 173 osoby.

Oddziałem kieruje dyrektor i odpowiada on za przestrzeganie przez komórki organizacyjne Oddziału zaleceń i wytycznych dyrektorów podstawowych komórek organizacyjnych centrali.

—

[1] G. Rytelewska, „Marketing…”, op.cit s. 297.

[2] Regulamin organizacyjny Banku Gospodarki Żywnościowej S.A.

[3] Raport roczny BGŻ S.A.

Kredyty preferencyjne

5/5 - (1 vote)

praca podyplomowa o finansowaniu przedsiębiorstw

Mianem kredytów preferencyjnych określane są kredyty, których koszt jest niższy od rynkowego kosztu analogicznych kredytów – zazwyczaj dzięki dopłatom określonych instytucji. Najczęściej są to nieodnawialne kredyty inwestycyjne, udzielone na finansowanie przedsięwzięć, które są korzystne ze społecznego punktu widzenia. Są one dofinansowywane przez Skarb Państwa.

Przykładem może być „kredyt na realizację przedsięwzięć inwestycyjnych tworzących nowe stałe miejsca pracy w działalnościach pozarolnicznych, gwarantujących zatrudnienie ludności wiejskiej”. Szczegółowe informacje na ten temat znajdują się na stronie internetowej PKO Banku Polskiego S.A.[1]. Do najważniejszych należą:

  • kredyt ten może zostać udzielony na realizację przedsięwzięć gwarantujących powstanie nowych stałych miejsc pracy dla ludności wiejskiej w działalnościach pozarolniczych, w gminach i miastach do 20 tys. mieszkańców,
  • istnieje możliwość udzielenia kredytu podmiotom dopiero rozpoczynającym działalność gospodarczą,
  • kwota kredytu nie może przekroczyć 25 tys. zł na jedno nowe miejsce pracy, a w przypadku przedsięwzięć realizowanych na obszarach o zagrożonych szczególnie wysokim poziomem bezrobocia strukturalnego – 35 tys. zł,
  • minimalny wkład własny kredytobiorcy wymagany jest na poziomie 20 % wartości realizowanej inwestycji,
  • kredytobiorca spłaca połowę całkowitych kosztów oprocentowania kredytu, nie mniej jednak niż 3 %, a pozostała część spłacana jest przez Agencję Rozwoju i Modernizacji Rolnictwa,
  • kredyt może zostać udzielony maksymalnie na 6 lat, a w przypadku regionów zagrożonych wysokim bezrobociem strukturalnym na 8 lat, możliwa jest także karencja w spłacie rat kapitału i odsetek.

Innym przykładem kredytu preferencyjnego jest kredyt termomodernizacyjny udzielany przez Bank Gospodarstwa Krajowego S.A. Szczegółowe informacje o tym kredycie znajdują się na stronie internetowej banku[2]. Przeznaczony jest on m.in. na przedsięwzięcia, których celem jest:

  • ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie:
  • rocznego zapotrzebowania na energię dostarczaną do budynków mieszkalnych:
  • w budynkach, w których modernizuje się jedynie system grzewczy – o co najmniej 10% ,
  • w budynkach, w których w latach 1985 – 2001 przeprowadzono modernizację systemu grzewczego – o co najmniej 15%,
  • w pozostałych budynkach – o co najmniej 25%,
  • co najmniej o 25% rocznych strat energii pierwotnej w lokalnym źródle ciepła, tj. kotłowni lub węźle cieplnym, z których nośnik ciepła jest dostarczany bezpośrednio do instalacji ogrzewania i ciepłej wody w budynku,
  • wykonanie przyłączy technicznych do scentralizowanego źródła ciepła, w związku z likwidacj ą lokalnego źródła ciepła, w celu zmniejszenia kosztów zakupu ciepła dostarczanego do budynków – co najmniej o 20% w stosunku rocznym,
  • zamianę konwencjonalnych źródeł energii na źródła niekonwencjonalne.

W przypadku realizacji celu przedsięwzięcia termomodernizacyjnego (co musi zostać stwierdzone tzw. audytem energetycznym dokonanym przez bank), BGK spłaca za kredytobiorcę 25 % kwoty kredytu. Na stronie internetowej BGK znajduje się lista banków, które podpisały z nim umowę o współpracy w zakresie udzielania kredytów termomodernizacyjnych. Kredyt ten nie jest co prawda przeznaczony na modernizację budynków, w których prowadzona jest działalność gospodarcza, ale – jak już wcześniej wspomniano – np. w przypadku przedsiębiorcy prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą i zmuszonego ponieść koszty związane z remontem domu, wydaje się on być jednym ze sposobów na finansowanie działalności gospodarczej – poprzez zmniejszenie wydatków.

—

[1]    Informacje ze strony internetowej PKO Banku Polskiego S.A.

[2]   Informacje ze strony internetowej Banku Gospodarstwa Krajowego S.A.

Koncepcja marketingowego działania Banku BGŻ S.A. Oddział w Kielcach

5/5 - (2 votes)

początek rozdziału praktycznego pracy dyplomowej

Zestawienie dwóch podstawowych terminów „marketing i bank” jeszcze tak niedawno budziło jeszcze sporo emocji wynikały one z tego, że polski rynek bankowy dopiero powstał, banki zaś przeobrażały się z instytucji finansowych w podmioty rynkowe, tworzone z początkiem lat dziewięćdziesiątych stanowisko marketingowe, głównie w skoncentralizowanych polskich bankach, w kolejnych latach rozrosły się w komórki, działy i departamenty marketingu, które obecnie zajmują się zarówno w dużych bankach ogólnokrajowych jak i mniejszych bankach regionalnych.

Orientacja działania banku konkretyzuje się na szczeblu placówek operacyjnych, gdzie ma miejsce rzeczywisty, bezpośredni kontakt  banku z klientem. Funkcjonowanie oddziałów na rynku regionalnym odzwierciedla bowiem faktyczne dostosowanie oferty usług bankowych do potrzeb różnorodnych grup klientów, stopień wykorzystania efektywnych technik oddziaływania na klientów i umiejętność budowania pozytywnego wizerunku banku  w obszarze jego działania.

Koncepcja marketingowa banku powinna uwzględniać następujące zagadnienia:

  1. Segmentacja rynku i pozycjonowanie: Banki często segmentują rynek na podstawie różnych czynników demograficznych, geograficznych, psychograficznych i behawioralnych. BGŻ S.A. mógł zidentyfikować specyficzne segmenty rynku, takie jak małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP), rolnictwo, klienci indywidualni, korporacje itp., i zaoferować im specjalnie zaprojektowane produkty i usługi.
  2. Różnicowanie produktu: W celu wyróżnienia się na rynku, BGŻ S.A. mógł zaoferować unikalne produkty lub usługi, które spełniają specyficzne potrzeby klientów. Może to obejmować specjalne produkty kredytowe, programy lojalnościowe, wysokiej jakości obsługę klienta i inne.
  3. Komunikacja z klientem: BGŻ S.A. mógł skupić się na skutecznej komunikacji z klientami poprzez różne kanały, takie jak reklama tradycyjna, marketing internetowy, media społecznościowe, e-mail, bezpośrednie kontakty z klientami itp. Cel tej komunikacji byłby podkreślenie wartości oferowanych przez bank produktów i usług.
  4. Dostępność: Banki, takie jak BGŻ S.A., często skupiają się na zapewnieniu łatwego dostępu do swoich usług dla klientów. Może to obejmować rozbudowaną sieć oddziałów, rozbudowane funkcje bankowości online i mobilnej, a także bezpłatne bankomaty.
  5. Relacje z klientami: W celu utrzymania i rozbudowy bazy klientów, BGŻ S.A. mógł skupić się na budowaniu silnych relacji z klientami. To mogło obejmować doskonałą obsługę klienta, programy lojalnościowe, regularną komunikację i inne inicjatywy.

W roku 2015 Bank BGŻ S.A. połączył się z BNP Paribas Bank Polska, tworząc BNP Paribas Bank Polska S.A.

Wzór obliczenia rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania kredytu

5/5 - (2 votes)

praca podyplomowa

Rzeczywistą roczną stopę oprocentowania, wyrażoną w postaci rocznej stopy procentowej kwoty udzielonego kredytu, kredytodawca oblicza zgodnie z następującym wzorem matematycznym:

Poszczególne litery i symbole użyte we wzorze oznaczają:

K – numer kolejnej wypłaty raty kredytu;

K’ – numer kolejnej spłaty kredytu lub kosztów;

AK – kwotę wypłaty raty kredytu „K”;  A’K’ – kwotę spłaty kredytu lub kosztów „K’ „;

– sumę; m – numer ostatniej wypłaty raty kredytu; m’ – numer ostatniej spłaty kredytu lub kosztów;

tK – okres, wyrażony w latach lub ułamkach lat, między pierwszą wypłatą i kolejnymi wypłatami, począwszy od 2 do wypłaty „m”;

tK’ – okres, wyrażony w latach lub ułamkach lat, między pierwszą wypłatą kredytu i kolejnymi spłatami kredytu lub kosztów, począwszy od 1 do spłaty „m’ „; i – rzeczywistą roczną stopę oprocentowania.

W celu obliczenia rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania przyjmuje się następujące założenia:

  • kwoty wypłacane i spłacane przez strony umowy o kredyt konsumencki nie muszą być równe ani nie muszą być płacone w równych odstępach czasu,
  • datą początkową będzie data pierwszej wypłaty raty kredytu,
  • odstępy czasu między datami używanymi w obliczeniach wyrażone będą w latach lub w ułamkach roku, przy czym rok liczy 365 dni, a w przypadku lat przestępnych 366 dni,
  • wynik obliczeń podaje się z dokładnością do co najmniej jednego miejsca po przecinku, przy czym jeżeli cyfra występująca po wybranym przez obliczającego miejscu po przecinku jest mniejsza niż 5, cyfrę tę pomija się, gdy zaś jest większa albo równa 5, cyfrę poprzedzającą zwiększa się o 1.
  1. W celu obliczenia rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania uwzględnia się należności w wysokości z dnia zawarcia umowy.
  2. Obliczanie rocznej stopy procentowej na podstawie kalendarza (1 rok = 365 dni lub 366 dni w przypadku lat przestępnych).

Przykłady obliczeń:

  • Kwota pożyczki: S = 1.000 euro w dniu 1 stycznia 1994 r.; spłata jednorazowa w wysokości 1.200 euro dokonana w dniu 1 lipca 1995 r., tzn. w 1 1/2 roku lub 546 dni (365 + 181) od dnia pożyczki; równanie przybiera postać:

lub

M6

(1+/)365 = 1,2

1 + i = 1,1296204 i = 0,1296204

powyższą liczbę zaokrągla się do 13% (lub do 12,96% w przypadku dokładności do dwóch miejsc po przecinku).

  • Kwota pożyczki wynosi S = 1.000 euro w dniu 1 stycznia 1994 r., lecz pożyczkodawca zatrzymuje 50 euro na koszty administracyjne, a więc kwota pożyczki wynosi w rzeczywistości 950 euro; spłata w wysokości 1.200 euro, jak w przykładzie pierwszym, dokonana zostaje w dniu 1 lipca 1995 r.; równanie przybiera postać:
1200
0+0
546

365

lub

(1 + /)J65– 1,263157

1 + i = 1,169026 i = 0,169026

powyższą liczbę zaokrągla się do 16,9%.

  • Kwota pożyczki wynosi 1.000 euro w dniu 1 stycznia 1994 r.; spłata w dwóch równych ratach po 600 euro każda, płatnych po roku i po dwóch latach od dnia wypłaty pożyczki; równanie przybiera postać:

łAńrt 600 600 600 600 1000 =———– +———– — =       +

(1+0 (l+if65 (1+0 (1+0

rozwiązanie algebraiczne daje i = 0,1306623, co zaokrągla się do 13% (lub 13,07% w przypadku dokładności do dwóch miejsc po przecinku).

  • Kwota pożyczki wynosi 1.000 euro w dniu 1 stycznia 1994 r., zaś raty spłacone przez pożyczkobiorcę wynoszą:
równanie przybiera postać:

po 3 miesiącach (0,25 roku lub 90 dni) – 272 euro po 6 miesiącach (0,5 roku lub 181 dni) – 272 euro po 12 miesiącach (1 rok lub 365 dni) – 544 euro ogółem              1.088 euro

równanie pozwala na obliczenie „i” drogą kolejnych przybliżeń;

wynik wynosi i = 0,13226, co zaokrągla się do 13,2% (lub 13,23% w przypadku dokładności do dwóch miejsc po przecinku).