Strategia banku Pekao S.A.

5/5 - (2 votes)

Strategia banku to plan działania, który określa cele, kierunek i sposób działania banku. Strategia banku obejmuje wiele dziedzin, w tym kierunki rozwoju, obszary działania, polityki w zakresie produktów i usług, zarządzanie ryzykiem, wykorzystanie technologii, marketing, budowanie relacji z klientami i wielu innych.

Współczesne banki prowadzą działalność w coraz bardziej konkurencyjnym środowisku, w którym klienci mają dużo opcji do wyboru i oczekują coraz lepszych i bardziej innowacyjnych usług finansowych. W związku z tym, strategia banku musi uwzględniać wyzwania i możliwości, jakie stawia przed nimi rynek, a także indywidualne cele i cele biznesowe banku.

Podstawowym celem strategii banku jest zazwyczaj zwiększenie przychodów i zysków, poprzez rozwijanie nowych produktów i usług, zdobywanie nowych klientów i utrzymywanie obecnych, a także zwiększenie efektywności operacyjnej i redukcja kosztów. Innymi ważnymi celami strategii banku są zwiększenie jakości obsługi klienta, budowanie marki banku, poprawa efektywności procesów biznesowych, rozwijanie nowych kanałów dystrybucji i inwestowanie w technologie.

W strategii banku istotne jest również zarządzanie ryzykiem. Banki muszą działać w zgodzie z przepisami prawa i przepisami regulującymi ich działalność, co wymaga ciągłej oceny i zarządzania ryzykiem, zarówno wewnętrznym, jak i zewnętrznym. Polityka zarządzania ryzykiem powinna być integralną częścią strategii banku i obejmować różne dziedziny, takie jak ryzyko kredytowe, ryzyko rynkowe, ryzyko operacyjne, ryzyko związane z cyberbezpieczeństwem i inne.

Strategia banku musi uwzględniać także rozwój technologiczny, który ma ogromny wpływ na branżę finansową. Banki muszą wykorzystywać nowe technologie, aby dostarczać innowacyjne i wygodne usługi finansowe, takie jak bankowość mobilna, płatności elektroniczne, karty zbliżeniowe i wiele innych. Inwestowanie w technologie jest często kluczowym elementem strategii banku.

Podsumowując, strategia banku to plan działania, który określa cele, kierunek i sposób działania banku. Współczesne banki muszą działać w konkurencyjnym środowisku, w którym klienci oczekują coraz lepszych i bardziej innowacyjnych usług finansowych. Strategia banku musi uwzględniać wyzwania i możliwości rynkowe, cele biznesowe banku, zarządzanie ryzykiem, wykorzystanie technologii oraz inne czynniki, które mają wpływ na jego działalność. Banki, które odnoszą sukces, często tworzą długoterminowe strategie, które uwzględniają różne aspekty ich działalności i zwiększają ich konkurencyjność. Warto zauważyć, że strategia banku nie jest dokumentem statycznym, ale powinna być ciągle aktualizowana i dostosowywana do zmieniających się warunków rynkowych oraz celów biznesowych.

Ważnym aspektem strategii banku jest również budowanie relacji z klientami. Klienci to najważniejszy element każdego banku, dlatego ważne jest, aby strategia banku uwzględniała potrzeby i oczekiwania klientów. Banki powinny tworzyć strategie, które umożliwiają zapewnienie najlepszej jakości obsługi klienta, budowanie długoterminowych relacji z klientami i dostarczanie innowacyjnych i wygodnych usług finansowych.

W skrócie, strategia banku to plan działania, który określa cele, kierunek i sposób działania banku. Współczesne banki muszą uwzględniać wyzwania i możliwości rynkowe, cele biznesowe banku, zarządzanie ryzykiem, wykorzystanie technologii oraz inne czynniki, które mają wpływ na jego działalność. Ważnym aspektem strategii banku jest również budowanie relacji z klientami, co pozwala na zwiększenie zysków i konkurencyjności banku.

W odpowiedzi na wyzwania dynamicznie rozwijającego się rynku finansowego, w dniu 16 września 1996 roku powstała pierwsza w Polsce grupa bankowa – Grupa Pekao S.A. Utworzyły ją Bank Pekao S.A. (jako bank dominujący), Bank Depozytowo-Kredytowy S.A., Pomorski Bank Kredytowy S.A. i Powszechny Bank Gospodarczy S.A. Doświadczenia zebrane w trakcie półtorarocznego funkcjonowania Grupy w jej pierwotnym kształcie wskazały na konieczność pogłębienia jej integracji. Prace przygotowawcze do pełnego połączenia banków rozpoczęto wiosną 1998 roku.

Już w ciągu 1998 roku przeprowadzono ważne działania integracyjne w postaci: integracji sieci placówek, stworzenia systemu on-line dla programu Eurokonto, opracowania nowej struktury organizacyjnej. Jednocześnie określono misję, wizję i strategię nowego Banku Pekao SA. Proces formalno-prawny połączenia banków Grupy zakończono w dniu 31 grudnia 1998 roku.

Dokument strategiczny nowego Banku Pekao SA jest strategią holdingu finansowego. W ramach spółek okołobankowych Bank prowadzić będzie działalności, które są lokomotywami rozwojowymi polskiego systemu finansowego, m.in. udzielanie kredytów hipotecznych, zarządzanie funduszami emerytalnymi, działalność leasingową. Wszystkie jednostki holdingowe Banku łączyć będą wspólne wartości, w którym centrum znajduje się klient. Bank troszczy się o zaspokojenie jego potrzeb na najwyższym poziomie jakościowym, a najwyższa jakość obsługi jest efektem zbiorowego wysiłku całej organizacji, we wszystkich przekrojach jej działalności.

Bank Pekao SA jest jednym z głównych uczestników polskiego rynku usług bankowych. Na koniec 1998 roku skupiał on około 17% aktywów polskich banków komercyjnych. Bank Pekao SA jest drugim co do wielkości bankiem detalicznym w Polsce oraz zajmuje pierwsze miejsce na rynku bankowości korporacyjnej.

Centralny Dom Maklerski Grupy jest liderem w zakresie obrotów na warszawskiej giełdzie oraz pod względem liczby prowadzonych rachunków inwestycyjnych. Bank Pekao S.A. należy do ścisłej czołówki instytucji prowadzących usługi dla emitentów. Obok korzystnej pozycji rynkowej na podstawowych rynkach usług bankowych, do najważniejszych mocnych stron Banku Pekao SA należy zaliczyć:

  • szeroką i nowoczesną ofertę produktową, innowacyjność działania, mocną markę;
  • wysoką jakość obsługi, szeroką bazę klientów;
  • posiadanie jednej z dwóch największych ogólnopolskich sieci placówek;

Główne cele strategiczne Banku

Pozycja Grupy Pekao S.A. wyznaczyła strategię nowego Banku Pekao SA, tzn. jest to strategia umacniania pozycji lidera polskiego rynku finansowego.

Głównymi celami strategicznymi Banku Pekao SA są:

1. stały, atrakcyjny wzrost wartości Banku,

2. umacnianie pozycji lidera w sektorze finansowym w Polsce,

3. rozwijanie działalności w Europie Środkowej.

Przy podejmowaniu wszelkich decyzji, kierownictwo Banku Pekao SA stawia na pierwszym miejscu interesy akcjonariusza, które w ostatecznym efekcie przejawiają się w stałym i atrakcyjnym wzroście wartości Banku.

Realizację strategii Banku Pekao SA do 2003 roku wspierać będą działania w zakresie: prywatyzacji i współpracy z inwestorem strategicznym, wdrożenia nowego systemu informatycznego, rozwoju nowoczesnych kanałów dystrybucji, polityki zatrudnienia i zmiany w strukturze organizacyjnej i sposobach zarządzania.

W wyniku konsekwentnej realizacji przyjętej strategii, w 2003 roku na polskim rynku finansowym i na rynkach Europy Środkowej działać będzie nowy Bank Pekao SA.

Bank Pekao SA przewodzić będzie na skonsolidowanym polskim rynku bankowym, a najważniejsze cechy nowego Banku to:

  • wysoka efektywność działania, zapewniająca konkurencyjny zwrot
    z zainwestowanego kapitału, przy zachowaniu akceptowanego poziomu ryzyka;
  • ogólnie znana marka, kojarzona przez klientów z bezpieczeństwem, najwyższą jakością obsługi i profesjonalizmem pracowników;
  • wiodąca pozycja na podstawowych rynkach usług finansowych (klientów indywidualnych, obsługi podmiotów gospodarczych, kapitałowym, pieniężnym, ubezpieczeniowym i leasingowym);
  •  jednolity, wysoki standard obsługi we wszystkich jednostkach Banku, jakość uznawana jest przez całą organizację jako podstawowy warunek konkurencyjności Banku;
  • fachowy i wykształcony personel, identyfikujący się z Bankiem, co wyrażać się będzie akceptacją celów strategicznych i silnym poczuciu przynależności;
  • wysoki poziom efektywności zatrudnienia, wynikający m.in. w znacznym stopniu z koncentracji wiedzy specjalistycznej i funkcji wsparcia oraz wdrożenia nowoczesnych technologii;
  • nowoczesny, obejmujący obszar całego kraju system dystrybucji, jednolity, zintegrowany system informatyczny i nowoczesny system informacji zarządczej;

Bank Pekao SA będzie dla klienta bankiem pierwszego wyboru, a odróżniać się będzie od konkurencji przede wszystkim wysoką, trudną do skopiowania jakością

W porównaniu do stanu z końca ubiegłego roku, na koniec stycznia 2000 r. zmianie uległa struktura depozytów Banku: zmniejszył się udział depozytów złotowych (z 59,9% w grudniu 1999 r. do 59,4% w styczniu 2000 r.) i wzrósł udział depozytów walutowych (z 40,1% do 40,6%). W całym systemie bankowym w omawianym okresie udział depozytów złotowych zmalał z 82,4% do 82,1%, a depozytów walutowych wzrósł z 17,6% do 17,9%. Udział depozytów złotowych Banku Pekao SA w całym sektorze bankowym wyniósł 13,3% (w porównaniu do 13,4% na koniec ubiegłego roku), natomiast udział depozytów walutowych wyniósł 41,7% (udział ten na koniec 1999 r. wynosił 42,1%).

Udział depozytów ogółem – czyli udział Banku Pekao SA w całym rynku depozytów – zmniejszył się z poziomu 18,5% (31 grudnia 1999 r.) do 18,4% (31 stycznia 2000 r.). Udział wszystkich kredytów udzielonych do 31 stycznia 2000 r. przez Bank Pekao SA w systemie bankowym wyniósł 14,8% (na koniec ub. roku wynosił 14,9%). Udział Banku Pekao SA w rynku kredytów dla klientów instytucjonalnych osiągnął 15,9% (poprzednio 16,1%), a udział w rynku kredytów dla klientów indywidualnych – 10,2% (również 10,2% w grudniu 1999 r.).

Historia banku Pekao S.A.

5/5 - (4 votes)

Decyzję o założeniu Banku Polska Kasa Opieki S.A. podjęło Ministerstwo Skarbu dnia 17 marca 1929 roku. Założycielami Banku byli: Pocztowa Kasa Oszczędności, Bank Gospodarstwa Krajowego i Państwowy Bank Rolny. Pierwszym Prezesem Rady Nadzorczej Banku był pomysłodawca powołania Banku, Prezes Pocztowej Kasy Oszczędności – Henryk Gruber.

W dniu 29 października 1929 roku Bank został wpisany do rejestru handlowego, pod nazwą Bank Polska Kasa Opieki S.A. Kapitał akcyjny Banku wynosił 2.500.000 złotych i podzielony był na 500 akcji o nominalnej wartości 5.000 złotych każda. Jedynym akcjonariuszem była Pocztowa Kasa Oszczędności.

W 1937 roku kapitał akcyjny podwyższono do kwoty 5.000.000 złotych i wszystkie akcje nowej emisji przejęła Pocztowa Kasa Oszczędności.

Bank został powołany do życia przede wszystkim w celu finansowej obsługi Polonii, której liczebność w okresie międzywojennym określano na około 8 milionów ludzi. Chodziło przede wszystkim o gromadzenie oszczędności polskich emigrantów oraz o pośredniczenie w przekazywaniu pieniędzy do ich rodzin w kraju.

Pierwszy oddział Banku powstał w Paryżu i rozpoczął on swoją działalność 3 lutego 1930 roku, zdobywając w krótkim czasie dużą popularność i zaufanie środowisk emigracyjnych.

W ciągu pierwszych 10 lat istnienia Bank zorganizował placówki w czterech krajach, które łącznie dysponowały 25 oddziałami i agencjami. Tworzenie i funkcjonowanie oddziałów zagranicznych miało zasadnicze znaczenie dla wykonywania zadań Banku, gdyż tylko one mogły zapewnić obsługę emigrantów. Stanowiły też warunek konieczny włączenia Banku do obsługi obrotów polskiego handlu zagranicznego.

W 1930 roku Rada Banku podjęła decyzję o utworzeniu oddziału w Argentynie, ze względu na przeszkody natury formalnej utworzono odrębną formalnie spółkę akcyjną pod nazwą Banco Polaca Polska Kasa Opieki.

Kolejny oddział Banku został otwarty 15 maja 1933 roku w Izraelu (Tel-Awiw), a w 1938 roku w Stanach Zjednoczonych (Nowy Jork).

Wybuch II wojny światowej spowodował ustanie działalności centrali Banku w Warszawie i zerwanie kontaktów z oddziałami. Pod koniec września 1939 roku utworzono wojenną centralę Banku w Paryżu, której głównym zadaniem było zabezpieczenie środków Banku znajdujących się w zagranicznych instytucjach finansowych. Po klęsce Francji centrala została przeniesiona do Londynu. Głównym efektem działalności tej placówki było przejęcie przez nią wszystkich zagranicznych rachunków Banku. Równolegle z Centralą działającą na emigracji, istniała w formie również centrala warszawska. Podobnie jak inne polskie banki, otrzymała ona powiernika oraz niemiecki zarząd powierniczy, jednak jej działalność ograniczała się do konserwacji i administracji pozostałego w kraju mienia Banku.

W wyniku reformy systemu bankowego, która została wprowadzona w życie dekretem z 25 października 1948 roku, obsługę obrotów z krajami kapitalistycznymi powierzono Bankowi Handlowemu w Warszawie, w związku z tym sfera działalności Banku Pekao S.A. uległa ograniczeniu do pośredniczenia w przekazywaniu pieniędzy od emigrantów dla ich rodzin w kraju oraz organizacji przesyłek z darami dla mieszkańców Polski.

W 1948 roku za pomocą emisji nowych akcji o łącznej wartości 45.000.000 złotych, które w całości zostały przejęte przez Pocztową Kasę Oszczędności, kapitał akcyjny Banku został podwyższony do kwoty 50.000.000 złotych. W 1950 roku prawną następczynią Pocztowej Kasy Oszczędności stała się Powszechna Kasa Oszczędności. Po zmianie systemu pieniężnego w 1950 roku kapitał akcyjny wynosił 1.500.000 złotych.

W 1967 roku pakiet akcji wartości 150.000 PLZ przejął Skarb Państwa reprezentowany przez Ministra Finansów. W 1969 roku przeprowadzoną konwersję starych akcji oraz podwyższono kapitał akcyjny do kwoty 50.000.000 PLZ. Kapitał podzielono na 5.000 sztuk akcji po 10.000 PLZ każda akcja. Skarb Państwa przejął 4.865 sztuk akcji, Powszechna Kasa Oszczędności 135 sztuk.

W 1976 roku kapitał akcyjny Banku podwyższono do kwoty 1 mld PLZ i podzielono na 50.000 sztuk po 20.000 PLZ każda. Skarb Państwa posiadał 48.650 sztuk akcji, Narodowy Bank Polski (który wchłonął Powszechną Kasę Oszczędności) 1.350 sztuk akcji.

Na początku lat 70. rozwój eksportu wewnętrznego, rozbudowa sieci sklepów i rozszerzenie asortymentu oferowanych klientom towarów powodowały, że operacje bankowe były w coraz większej mierze zdominowane przez operacje handlowe. Bank oprócz instytucji finansowej o zróżnicowanym zakresie działalności, stał się wielkim przedsiębiorstwem handlowym. W związku z tym w latach 1972-73 przeprowadzono reorganizację działalności Banku, w wyniku której wydzielono z Banku operacje handlowe i powierzono je wyspecjalizowanym przedsiębiorstwom.

W 1980 roku kapitał akcyjny podwyższono do kwoty 2 mld PLZ poprzez wyemitowanie 50.000 sztuk akcji nowej emisji, w całości przejętych przez Skarb Państwa, który od tego momentu posiadał 98.650 sztuk akcji.

W związku z wyodrębnieniem ze struktur Narodowego Banku Polskiego, Powszechnej Kasy Oszczędności i przekształceniem jej w Powszechną Kasę Oszczędności Bank Państwowy, NBP przekazał PKO BP, w dwóch transzach posiadane akcje Banku Pekao S.A.

W latach 80. Bank znacznie rozszerzył zakres swych zadań, a także ilość operacji. Rosła liczba obsługiwanych podmiotów gospodarczych, głównie tak zwanych przedsiębiorstw eksportu wewnętrznego i firm polonijnych, zwiększyły się sumy udzielanych im kredytów, rozwijały rozliczenia transakcji handlu zagranicznego. Rozpoczęto dokonywanie operacji na rynkach pieniężno – walutowych na własny rachunek.

W okres dynamicznych przemian politycznych i gospodarczych, Bank Pekao S.A. wkroczył z dużym doświadczeniem, zarówno w operacjach krajowych, jak i zagranicznych, oraz z zamiarem przekształcenia się w bank uniwersalny, to jest pełniący funkcję banku oszczędnościowego, komercyjnego i inwestycyjnego.

W 1990 roku Bank opracował i przyjął nową strategię rozwoju. Wprowadzono marketingową koncepcję kierowania zorientowaną na potrzeby klienta. W wyniku przemodelowania struktury organizacyjnej Banku powstały trzy piony: obsługi klienta indywidualnego, obsługi podmiotów gospodarczych oraz pion inwestycyjny. Bank zaangażował się również między innymi w obsługę i finansowanie dużych przedsiębiorstw, finansowanie handlu zagranicznego, obsługę kart płatniczych, zarządzanie funduszami powierniczymi, doradztwo i pośrednictwo finansowe oraz bankowość hipoteczną, świadczenie usług powierniczych.

W dniu 16 września 1996 roku została zawarta Umowa o zawiązaniu Grupy Pekao S.A. i wszystkie akcje Banków Zależnych (Banki Zależne zostały utworzone 1 lutego 1989 roku poprzez wyłonienie banków państwowych ze struktur Narodowego Banku Polskiego i przekształcone w jednoosobowe spółki Skarbu Państwa) zostały wniesione do Banku Pekao S.A. Miała ona na celu zwiększenie możliwości rozwojowych jej członków poprzez podniesienie jakości i rozszerzenie zakresu usług świadczonych klientom oraz zwiększenie bezpieczeństwa jej członków poprzez wzajemne gwarantowanie płynności płatniczej.

W dniu 25 listopada 1996 roku zarejestrowano podwyższenie kapitału akcyjnego Banku o kwotę 97.650.000 PLN. Wszystkie akcje wyemitowane na podwyższenie kapitału akcyjnego zostały objęte przez Skarb Państwa i opłacone wkładem niepieniężnym w postaci akcji Banku Depozytowo – Kredytowego S.A. w Lublinie, Pomorskiego Banku Kredytowego S.A. w Szczecinie oraz Powszechnego Banku Gospodarczego w Łodzi.

W I kwartale 1998 roku Zarząd Banku dokonał przeglądu struktur organizacyjnych i strategii Grupy Pekao S.A. po czym przyjął plan jej głębokiej reorganizacji i nową strategię rozwoju. Filarami tej strategii jest pełna prywatyzacja Banku Pekao S.A. oraz szybkie połączenie banków Grupy.

W ramach realizacji nowej strategii w dniu 24 kwietnia 1998 roku Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy podjęło uchwałę w sprawie zatwierdzenia połączenia czterech banków Grupy Pekao S.A. w jeden, największy w Polsce bank uniwersalny.

14 maja 1998 roku Komisja Papierów Wartościowych i Giełd dopuściła do publicznego obrotu akcje Banku Pekao S.A. – Grupa Pekao S.A. Decyzja ta rozpoczęła proces prywatyzacji Banku. W wyniku przeprowadzonej w dniach od 15 do 19 czerwca oferty publicznej, 20 czerwca dokonano sprzedaży 15 proc. akcji Banku Pekao S.A. Oferta cieszyła się ogromnym powodzeniem, którego efektem była wysoka nadsubskrybcja (88,2% w transzy dla małych inwestorów i 95,4% w transzy dla dużych inwestorów). W dniu 30 czerwca 1998 roku akcje Banku Pekao S.A. były po raz pierwszy notowane na Warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych. Zgodnie z wymogami polskiego prawa rozpoczęto również procedurę przekazania 15 proc. akcji pracownikom Grupy Pekao S.A.

W dniu 19 czerwca 1998 roku podniesiono kapitał akcyjny Banku poprzez emisję 7.690.000 nowych akcji i w dniu 29 czerwca podpisano umowę z Europejskim Bankiem Odbudowy i Rozwoju, w ramach której EBOiR zobowiązał się kupić wszystkie wyemitowane akcje.

W 1991 roku utworzono Centralne Biuro Maklerskie, a w 1996 roku Kasę Mieszkaniową.

W październiku 1998 roku w Banku uruchomiono pierwszy w Europie Środkowej Oddział Elektroniczny.

W dniu 1 stycznia 1999 roku rozpoczął działalność nowy Bank Pekao S.A. powstały z połączenia czterech banków Grupy Pekao S.A. Obecnie Bank dysponuje siecią ponad 700 placówek na terenie całego kraju, prowadzi również działalność za granicą poprzez swoje oddziały, spółki zależne oraz przedstawicielstwa.

W dniu 23 czerwca 1999 roku w siedzibie Ministerstwa Skarbu Państwa została zawarta umowa warunkowa sprzedaży pakietu 75.707.500 akcji Banku Pekao SA na rzecz konsorcjum UniCredito Italiano SpA i Allianz Aktiengesellschaft. Akcje będące przedmiotem umowy, stanowią 52,09% kapitału akcyjnego Banku Pekao SA.

W dniu 3 sierpnia 1999 roku została zrealizowana transakcja sprzedaży akcji Banku Pekao SA poza rynkiem regulowanym, na rzecz konsorcjum UniCredito Italiano SpA i Allianz Aktiengesellschaft.

Bank Śląski S.A.

5/5 - (6 votes)

Bank Śląski powstał 1 lutego 1989 roku jako jeden z dziewięciu banków komercyjnych wyodrębnionych z Narodowego Banku Polskiego.

18 października 1991 roku Bank Śląski został przekształcony z banku państwowego w spółkę akcyjną (w 100% należącą do Skarbu Państwa).

W dniu 3 września 1993 roku Komisja Papierów Wartościowych i Giełd zatwierdziła wprowadzenie akcji Banku Śląskiego S.A. do publicznego obrotu.

Od 25 stycznia 1994 roku bank był notowany na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. Jej głównym udziałowcem był Internationale Nederlanden Bank N.V., który jest częścią holenderskiej Grupy ING, jednej z największych instytucji finansowych w Europie.  ING N.V.

Klientami banku były jednostki samorządu terytorialnego, największe polskie i międzynarodowe korporacje, średnie i małe przedsiębiorstwa. Bank posiadła 54,08% akcji BSK S.A. i zaliczał się do czołówki banków krajowych. W rankingu organizowanym przez Businessman Magazine w kategorii „Bank dla biznesmena” zajął pierwsze miejsce. Oprócz pierwszego miejsca w ogólnym rankingu, stał się liderem ofert i zajął trzecie miejsce w wynikach finansowych. Bank Śląski S.A. ponosił pełną odpowiedzialność za środki przyjęte na przechowanie i zapewniał ich właściwą ochronę. Szybkość i bezpieczeństwo świadczonych usług było wynikiem wieloletniego doświadczenia w bankowości.

Misją banku była działalność depozytowa i kredytowa.

Bank oferował swoim klientom szeroki zakres usług. W zakresie rachunków bank oferuje klientom indywidualnym: pakiet kont osobistych, konto osobiste Pakiet Plus, konto osobiste Super Pakiet, terminowy program oszczędnościowy, nowoczesne konto oszczędnościowe, konta walutowe, konto studenckie, lokaty, lokaty walutowe.

Dla firm i instytucji bank oferował: rachunki bieżące i pomocnicze w złotych polskich, rachunki bankowe w walutach wymienialnych dla rezydentów, rachunki bankowe w walutach wymienialnych i złotych polskich dla nierezydentów, system rachunków skonsolidowanych oraz standardowe lokaty w złotych polskich i walutach wymienialnych, lokaty niestandardowe, lokaty dla małych i średnich podmiotów w złotych polskich, depozyty dla małych i średnich podmiotów w walutach wymienialnych,   depozyt jednodniowy, depozyt dni wolnych, depozyty call, depozyty akumulacyjne.

W zakresie kredytów bank oferował klientom indywidualnym: kredyt ratalny na zakup towarów, kredyt samochodowy, kredyt mieszkaniowy, kredyt gotówkowy, kredyt lombardowy, kredyt na zakup papierów wartościowych.

Bank oferował firmom i instytucjom: kredyt lombardowy, kredyt dyskontowy, kredyt indeksowany, kredyt walutowy, kredyt obrotowy (operacyjny, kredyt w rachunku bieżącym, kredyt inwestycyjny, kredyt czekowy, kredyt budowlany, kredyt akceptacyjny, kredyt na zakup papierów wartościowych notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie, kredyt na zakup papierów wartościowych na rynku pierwotnym, kredyt na finansowanie wierzytelności eksportowych ubezpieczonych w KUKE S.A., kredyt inwestycyjny na rolnictwo, kredyt obrotowy na rolnictwo, faktoring, na malowanie.

Bank oferował również: bony skarbowe, obligacje, papiery komercyjne, HomeCash, karty płatnicze, czeki podróżne, HaloŚląsk, karty płatnicze, gwarancje i poręczenia, obsługę handlu zagranicznego.

Bank Śląski S.A. posiadał rozbudowaną sieć oddziałów i banków korespondentów w wielu krajach świata. Miał 280 oddziałów (oddziałów i oddziałów) oraz 5 przedstawicieli. Współpracował ze 172 bankami w 43 krajach, prowadzone są rachunki nostro, oraz w 35 bankach w 18 krajach.

Pierwszy Oddział Banku Śląskiego S.A. w Jeleniej Górze istniał od 17 marca 1997 roku.

System bankowy jako segment gospodarki rynkowej

5/5 - (2 votes)

Najgęstszą i rozbudowaną sieć terenową posiada PKO BP oraz BGŻ z bankami spółdzielczymi, które działając samodzielnie włączone są dotychczas we wspólną sieć rozliczeniową BGŻ. Natomiast oddziały operacyjne państwowych banków kredytowych były dotychczas skoncentrowane w określonych regionach, ale formalnie działają na terenie całego kraju. Ostatnio nastąpiła pewna poprawa sytuacji przez uruchomienie nowych oddziałów tych banków w innych rejonach kraju. Zwiększa to ich konkurencyjność w zdobywaniu klientów i obsłudze operacyjnej w stosunku do gęstej sieci placówek PKO BP i 1600 banków spółdzielczych oraz innych nowo powstających banków. Ale placówki tych ostatnich najczęściej mają charakter specjalistyczny, małą liczbę oddziałów i ograniczony potencjał techniczny.

Bezpośrednie kontakty klientów z bankiem mają miejsce w jego oddziałach operacyjnych. Banki polskie posiadają od kilku do kilkudziesięciu oddziałów, a PKO BP dysponuje siecią kilkuset placówek oraz kilkoma tysiącami agencji o ograniczonym zakresie działania. Wiele banków, na przykład banków spółdzielczych, ma charakter jednostkowy, łącząc funkcje “central” i bezpośredniej obsługi operacyjnej. Oddział operacyjny jest podstawową jednostką organizacyjną w strukturze większych banków. Sprawuje on bezpośrednią obsługę klientów i samodzielnie nawiązuje stosunki umowne w imieniu danego banku. Udziela on kredytów, prowadzi rachunki bankowe i przeprowadza rozliczenia pieniężne, a także może sprawować zastępczo obsługę kasową i operacyjno-rozliczeniową klientów innych banków. Często zawarcie umowy kredytowej lub innej transakcji, angażującej wyższe kwoty, wymaga jednak negocjacji i zgody centrali danego banku.

W strukturze oddziałów operacyjnych występują dwa podstawowe piony: ekonomiczny i operacyjno-rachunkowy, dzielące się na wewnętrzne komórki organizacyjne; na przykład w dużych oddziałach operacyjnych działa kilka wydziałów kredytowych, wydział operacyjny, wydział kasowo-skarbcowy, wydział dewizowo-walutowy itp. Obok banków i instytucji finansowych usługi bankowe świadczą także placówki pocztowe. Obsługują one przede wszystkim obrót płatniczy, a ich tradycyjne usługi to przekazy pocztowe, wpłaty na rachunki jednostek gospodarczych w bankach, wpłaty i wypłaty oszczędności oraz rozliczenia z tytułu różnych opłat, podatków itp. Urzędy pocztowe posiadają rachunki w bankach, co włącza je w krajowy system rozliczeń pieniężnych. Ich usługi mają charakter masowych operacji rozliczeniowych i uzupełniają działalność banków w miejscowościach pozbawionych placówek bankowych. Powstał nawet Bank Pocztowy w Bydgoszczy, ale ma on charakter banku regionalnego. Dopiero rozszerzenie sieci banków pocztowych na cały kraj mogłoby w znaczącym stopniu zastąpić usługi bankowe urzędów pocztowych.

Prawo bankowe zalicza do podstawowej działalności bankowej gromadzenie środków pieniężnych i udzielanie kredytów oraz przeprowadzanie rozliczeń pieniężnych. Wykonując te operacje banki obowiązane są do stałego utrzymywania płynności płatniczej, polegającej na prowadzeniu działalności w sposób zapewniający wykonanie wszystkich zobowiązań zgodnie z terminami ich płatności. Skarb państwa nie odpowiada za zobowiązania banków, z wyjątkiem zobowiązań z tytułu wkładów oszczędnościowych gromadzonych w bankach państwowych. Gdy aktywa jakiegoś banku nie wystarczają na zaspokojenie zobowiązań, prezes NBP może wówczas zawiesić jego działalność i wystąpić do sądu z wnioskiem o ogłoszenie jego upadłości.

Ustawa wymienia podstawowe czynności bankowe, do których należą:

–       prowadzenie rachunków bankowych,

–       przyjmowanie wkładów oszczędnościowych i lokat terminowych,

–       przeprowadzanie rozliczeń pieniężnych,

–       udzielanie i zaciąganie kredytów i pożyczek pieniężnych,

–       wykonywanie operacji czekowych i wekslowych,

–       przyjmowanie i dokonywanie lokat w bankach krajowych i zagranicznych,

–       udzielanie oraz przyjmowanie poręczeń i gwarancji bankowych,

–       dokonywanie obrotu wartościami dewizowymi oraz prowadzenie obsługi finansowej obrotów z zagranicą,

–       prowadzenie obsługi pożyczek państwowych,

–       emitowanie papierów wartościowych oraz dokonywanie obrotu tymi papierami,

–       dokonywanie zleconych czynności związanych z emisją papierów wartościowych,

–       kupno zagranicznych papierów wartościowych,

–       przechowywanie przedmiotów i papierów wartościowych oraz udostępnianie skrytek sejfowych.

Każdy bank może wykonywać także czynności zlecone przez inne banki, polegające na przeprowadzaniu rozliczeń pieniężnych. Wymienione czynności bankowe można pod kątem ekonomicznym zakwalifikować do trzech podstawowych grup operacji bankowych, obejmujących: operacje czynne czyli aktywne, operacje bierne czyli pasywne oraz operacje pośredniczące, nazywane także operacjami komisowymi lub usługowymi. Najogólniej biorąc operacje bierne polegają na gromadzeniu środków pieniężnych różnych klientów, aby łącznie z własnymi zasobami banku lokować je w zyskownych operacjach czynnych (kredytach, lokatach itp.). Natomiast operacje pośredniczące są usługami wykonywanymi przez banki odpłatnie na zlecenie i na rachunek klientów. Należy do nich między innymi prowadzenie rachunków bankowych klientów i przeprowadzanie na ich zlecenie rozliczeń pieniężnych.

Bank Gospodarki Żywnościowej S.A.

5/5 - (4 votes)

z pracy dyplomowej o usługach bankowych

Bank Gospodarki Żywnościowej z siedzibą w Warszawie rozpoczął działalność 1 lipca 1975 roku jako bank spółdzielczy. Powstał z połączenia Banku Rolnego i Centralnego Stowarzyszenia Spółdzielni Oszczędnościowo-Pożyczkowych. Bank Gospodarki Żywnościowej S.A.  był siedzibą organizacyjną, finansową i kontrolną banków spółdzielczych, pełniącą funkcje przewidziane dla centralnych związków spółdzielczych w ustawie o spółdzielniach. Poprzez Bank Gospodarki Żywnościowej państwo realizowało politykę rolną wobec gospodarstw indywidualnych, które posiadały rachunki bankowe i korzystały z kredytów z Banków Spółdzielczych.

Bank Gospodarki Żywnościowej świadczył również usługi finansowe i kredytowe dla państwowej i spółdzielczej gospodarki rolnej oraz przemysłu rolno-spożywczego i leśnego. Subiektywnie szeroki zakres działań umożliwił mu wpływ na ogólną produkcję żywności. 9 września 1994 roku Bank Gospodarki Żywnościowej został przekształcony w spółkę akcyjną i od tego czasu działa pod nazwą Gospodarka Bankowa Gospodarki Żywnościowej S.A., kontynuując obsługę bankową dla przedsiębiorstw rolnych i gospodarki żywnościowej. Jednocześnie Bank Gospodarki Żywnościowej S.A.  stał się, w ramach reorganizacji spółdzielni bankowej, jej bankiem narodowym. Jej udziałowcami są Banki Spółdzielcze (około 34% udziałów), banki regionalne oraz Skarb Państwa (około 66% udziałów): udziałowcami banków regionalnych są banki spółdzielcze[1].

Misją banku jest: kompleksowa obsługa finansowa rolnictwa i branż pokrewnych oraz prowadzenie działalności komercyjnej dla mieszkańców miast.

Oprócz podstawowej działalności depozytowej i kredytowej świadczy pełne usługi w zakresie obrotu walutami i rynku papierów wartościowych. Bank oferuje szeroką gamę produktów i usług.

Bank Gospodarki Żywnościowej S.A.  posiada szeroką sieć oddziałów, oddziałów i kas na terenie całego kraju. Sieć ta jest stopniowo rozbudowywana. Na dzień 31.12.1999 r. liczyła 311 placówek[2].

Od 1975 roku w Jeleniej Górze działa oddział Banku Gospodarki Żywnościowej S.A.

Bank otwiera rachunek bankowy na życzenie klienta i staje się on ważny po podpisaniu stosownej umowy. Można powiedzieć, że rachunek bankowy jest instrumentem, za pomocą którego bank dokonuje odpowiednich rezerw, natomiast warunkiem koniecznym do jego otwarcia jest zawarcie umowy.

W drodze umowy rachunku bankowego bank zobowiązuje się wobec posiadacza rachunku do przechowywania jego abstrakcyjnej liczby jednostek pieniężnych i przeprowadza w jego imieniu rozliczenia gotówkowe.

Umowa rachunku bankowego pełni dwie funkcje, tj. funkcję rozliczeniową oraz funkcję przechowywania. Zakładając, że bank jest zobowiązany zapłacić deponentowi za przechowywane środki, można wyróżnić funkcję oszczędnościową. Biorąc pod uwagę, że w momencie korzystania z pożyczki zakładane jest również konto dla klienta, wyróżnia się funkcję kredytową[3].

Podstawą prawną otwierania i prowadzenia rachunków bankowych są przepisy Prawa bankowego. Otwarcie rachunku następuje na podstawie umowy rachunku bankowego zawartej pomiędzy bankiem a klientem. Umowa ta jest jednym z rodzajów wymienionych umów, jest również umową konsensualną, to znaczy dochodzi do skutku poprzez konsensualne oświadczenie woli obu stron, wyrażające zgodę na jej zawarcie[4].

[1] Krzyżkiewicz Z., Jaworski W., Puławski M., „Banking Leksykon – giełdowy”, Warszawa 1998, s. 49-50

[2] Dolniak P., „50 najważniejszych banków w Polsce”, Bank z 2000 r., nr 3 s. 40-41

[3] Golec M., Janik B., Nowohoń powinien H.,”Wprowadzenie to banking”, Poznań 1998r., str.39

[4] Głuchowski J., Szabelańczyk J., „Podręcznik bankowy dla studentów”, Poznań 1999, s. 157