Specyfika aktywów i pasywów w banku komercyjnym

5/5 - (7 votes)

przykładowa praca magisterska wraz z omówieniem, co znajdować w poszczególnych rozdziałach

WSTĘP

ROZDZIAŁ I. FUNKCJONOWANIE BANKU KOMERCYJNEGO W POLSCE

1.1. Pojęcie banku i istota systemu bankowego

Wprowadzenie do pojęcia banku i jego istotnej roli w gospodarce. Omówienie koncepcji bankowości komercyjnej, banków centralnych i instytucji finansowych. Przedstawienie roli banku komercyjnego w systemie bankowym.

1.2. Miejsce banku komercyjnego na tle systemu bankowego

Charakterystyka systemu bankowego w Polsce i na świecie, z uwzględnieniem ról poszczególnych podmiotów. Przedstawienie różnic między bankami komercyjnymi, inwestycyjnymi i spółdzielczymi. Omówienie specyfiki funkcjonowania banku komercyjnego.

1.3. Regulacje prawne działalności banków komercyjnych

Przedstawienie najważniejszych aktów prawnych regulujących funkcjonowanie banków komercyjnych w Polsce. Omówienie prawa bankowego i innych ustaw związanych z funkcjonowaniem sektora bankowego. Wskazanie na instytucje nadzoru i regulacji sektora bankowego.

1.4. Istota działalności banków komercyjnych

Charakterystyka funkcji banków komercyjnych, w tym m.in. zbieranie depozytów, udzielanie kredytów i pożyczek, emisja kart kredytowych, przeprowadzanie transakcji finansowych. Przedstawienie zasad działania systemu bankowego i roli banków komercyjnych w tworzeniu podaży pieniądza.

1.5. Charakterystyka organów banku komercyjnego

Przedstawienie organów zarządzających bankiem komercyjnym, w tym rady nadzorczej, zarządu oraz komitetu audytu. Omówienie roli poszczególnych organów oraz ich odpowiedzialności. Opisanie procedur powoływania organów zarządzających i procesów decyzyjnych w bankach komercyjnych.

ROZDZIAŁ II. BILANS JAKO PODSTAWOWE ŹRÓDŁO INFORMACJI O KONDYCJI FINANSOWEJ BANKU

2.1. Pojęcie bilansu

Przedstawienie pojęcia bilansu i jego roli w ocenie kondycji finansowej banku. Omówienie struktury bilansu oraz sposobów jego sporządzania.

2.2. Struktura bilansu

Szczegółowa charakterystyka poszczególnych pozycji w bilansie, w tym aktywów i pasywów. Omówienie specyfiki rachunku wyników i jego roli w ocenie kondycji finansowej banku.

2.2.1. Charakterystyka aktywów bilansu

Przedstawienie rodzaje…

ROZDZIAŁ III. ANALIZA PORÓWNAWCZA BANKU X I BANKU Y NA PODSTAWIE ZAWARTOŚCI INFORMACYJNEJ BILANSU ZA LATA 2017-2019

3.1. Ogólna charakterystyka banków

W ramach tego podrozdziału zostaną przedstawione podstawowe informacje na temat badanych banków, czyli banku X i banku Y. Charakterystyka ta będzie uwzględniała m.in. historię obu banków, ich pozycję na rynku, strukturę własnościową, specyfikę działalności, a także wyniki finansowe osiągnięte w badanych latach.

3.1.1. Charakterystyka banku X

Bank X to jeden z największych banków komercyjnych działających na polskim rynku. Powstał w wyniku fuzji dwóch innych banków i ma obecnie ponad 600 oddziałów na terenie całego kraju. Bank X oferuje swoim klientom szeroki zakres produktów i usług bankowych, w tym m.in. konta osobiste i firmowe, kredyty hipoteczne i gotówkowe, karty kredytowe, a także ubezpieczenia. W swojej działalności bank X kładzie duży nacisk na innowacyjność i rozwój technologiczny, co przejawia się m.in. w oferowanych usługach internetowych i mobilnych.

W 2017 roku bank X osiągnął przychody w wysokości 10 mld zł, co stanowiło wzrost o 5% w porównaniu z rokiem poprzednim. Z kolei zysk netto wyniósł 2,5 mld zł, co oznacza wzrost o 7,3% w stosunku do roku 2016. W kolejnym roku bank X zanotował dalszy wzrost przychodów, tym razem o 8%, do poziomu 10,8 mld zł. Zysk netto wyniósł natomiast 2,6 mld zł, co stanowiło wzrost o 4,4% w porównaniu z rokiem poprzednim. W 2019 roku bank X odnotował dalszy wzrost przychodów, osiągając wynik na poziomie 11,3 mld zł. Zysk netto w tym roku wyniósł 2,8 mld zł.

3.1.2. Charakterystyka banku Y

Bank Y to bank komercyjny z kapitałem polskim, działający na polskim rynku od kilku dziesięcioleci. Bank Y oferuje swoim klientom m.in. konta osobiste i firmowe, kredyty hipoteczne i gotówkowe, karty kredytowe, a także ubezpieczenia. W swojej działalności bank Y kładzie nacisk na budowanie długotrwałych relacji z klientami i oferowanie rozwiązań dostosowanych do ich potrzeb.

W 2017 roku bank Y osiągnął…

3.2.1. Analiza wstępna bilansu banku X

Bilans banku X za lata 2017-2019 przedstawia się następująco:

Aktywa:

  • Gotówka i depozyty krótkoterminowe: 10 mln zł, 8 mln zł, 9 mln zł
  • Inwestycje krótkoterminowe: 5 mln zł, 6 mln zł, 7 mln zł
  • Kredyty i pożyczki krótkoterminowe: 20 mln zł, 22 mln zł, 25 mln zł
  • Inwestycje długoterminowe: 30 mln zł, 32 mln zł, 35 mln zł
  • Kredyty i pożyczki długoterminowe: 40 mln zł, 42 mln zł, 45 mln zł
  • Inne aktywa: 5 mln zł, 6 mln zł, 7 mln zł

Pasywa:

  • Depozyty: 70 mln zł, 72 mln zł, 75 mln zł
  • Kredyty i pożyczki: 45 mln zł, 47 mln zł, 50 mln zł
  • Kapitał własny: 20 mln zł, 21 mln zł, 22 mln zł
  • Inne zobowiązania: 5 mln zł, 6 mln zł, 7 mln zł

Analizując strukturę aktywów banku X, można zauważyć wzrost udziału kredytów i pożyczek, zarówno krótko-, jak i długoterminowych, co wskazuje na rozwój działalności kredytowej banku. Z drugiej strony, udział gotówki i depozytów krótkoterminowych w aktywach spadł, co może świadczyć o mniejszej ilości wolnych środków finansowych banku X.

W strukturze pasywów banku X można zauważyć wzrost depozytów oraz kredytów i pożyczek. Wraz z tym wzrostem, zwiększył się również poziom zobowiązań banku. W kolejnych latach zwiększa się również wartość kapitału własnego, co może świadczyć o stabilizacji sytuacji finansowej banku.

3.2.2. Analiza wstępna bilansu banku Y

Bilans banku Y za lata 2017-2019 przedstawia się następująco:

Aktywa:

  • Gotówka i depozyty krótkoterminowe: 15 mln zł, 12 mln zł, 10 mln zł
  • Inwestycje krótkoterminowe: 7 mln zł, 8 mln zł, 9 mln zł
  • Kredyty i pożyczki krótkoterminowe: 25 mln zł, 28 mln zł, 30 mln zł
  • Inwestycje długoterminowe: 35 mln zł, 37 mln zł, 40 mln zł
  • Kredyty i pożyczki: …

[ciąg dalszy tej pracy dyplomowej nastąpi]

Podstawowe informacje o sektorze bankowym (stan na 31.12.1998 r.)

5/5 - (1 vote)

Podstawowe informacje o sektorze bankowym (stan na 31.12.1998 r.)

Lp.

Wyszczególnienie

Banki
komercyjne

w tym:
z przewagą kapitału

Banki
spółdziel-
cze

System
bankowy

polskiego

zagran.

w mln. USD (USD 1 = 3,50 zł)

1

2

3

4

5

6

7
1 Suma aktywów netto

87   707,7

72   563,5

15   144,2

3   914,7

91   622,4
2. Kredyty netto

32   527,1

25   -034,9

7   492,2

1   696,0

34   223,1
3. Papiery wartościowe netto

24   196,7

21   430,8

2   765,9

332,9

24   529,6
4. Depozyty podmiotów   niefinansowych

50   785,5

43   456,9

7   328,6

2   786,4

53   571,9
5. w tym: od osób prywatnych

36   764,2

33   300,8

3   463,4

2   041,8

38   806,0
6. Suma funduszy podstawowych   i uzupełniających

7   383,3

5   477,3

1   906,0

342,6

7   725,9
7. w tym: fundusze podstawowe

6   898,6

5   124,9

1   773,7

308,1

7   206,7
8. Fundusze własne

6   368,0

4   518,7

1   849,3

276,4

6   644,5
9. Wynik finansowy brutto

1   481,0

1   061,3

419,7

81,6

1   562,6
10. Wynik finansowy netto

835,0

569,3

265,7

50,4

885,4

Źródło: Sytuacja finansowa banków w 1998 r. Synteza. NBP, GINB, Warszawa, kwiecień 1999, tabela 33, s. 39

Banki w Polsce – dane z roku 1999

5/5 - (7 votes)

Liczba banków w Polsce oraz udział grup banków w systemie bankowym

Lp.

Wyszczególnienie

1993

1994

1995

1996

1997

1998

1

2

3

4

5

6

7

8

Liczba banków (bez banków w stanie upadłości i w   likwidacji)

1

 Banki komercyjne, z tego:

87

82

81

81

83

83

2

 banki z przewagą własności   państwowej, z tego:

29

29

27

24

15

13
– będące bezpośrednio   własnością Skarbu Państwa

16

15

13

8

6

6
– będące pośrednio   własnością Skarbu Państwa

11

11

11

13

8

7
– będące własnością NBP

2

3

3

3

1

0

3

 banki prywatne, z tego:

58

53

54

57

68

70
– z przewagą kapitału   polskiego

48

42

36

32

39

31
– z przewagą kapitału   zagranicznego

10

11

18

25

29

31

4

 Banki spółdzielcze

1 653

1 612

1 510

1 394

1 295

1 189

5

 Ogółem banki

1 740

1 694

1 591

1 475

1 378

1 272

Suma bilansowa (suma aktywów netto) w %

1

 Banki komercyjne, z tego:

93,4

94,7

95,2

95,4

95,5

95,7

2

 banki z przewagą własności   państwowej, w tym:

80,4

76,1

68,3

66,5

49,3

46,0
– będące bezpośrednio   własnością Skarbu Państwa

76,1

70,8

63,0

51,1

38,2

36,9

3

 banki prywatne, z tego:

13,0

18,6

26,9

28,9

46,2

49,7
– z przewagą kapitału polskiego

10,4

15,4

22,7

15,1

30,9

33,2
– z przewagą kapitału zagranicznego

2,6

3,2

4,2

13,7

15,3

16,5

4

 Banki spółdzielcze

6,6

5,3

4,8

4,6

4,5

4,3

5

 Ogółem

100,0

100,0

100,0

100,0

100,0

100,0

Kredyty netto w %

1

 Banki komercyjne, z tego:

92,9

93,9

94,5

93,9

94,5

95,0

2

 banki z przewagą własności państwowej, w   tym:

79,3

73,0

63,7

61,3

43,2

38,8
– będące bezpośrednio własnością Skarbu   Państwa

76,6

69,1

58,5

42,0

27,9

19,7

3

 banki prywatne, z tego:

13,6

20,3

30,8

32,6

51,3

56,2
– z przewagą kapitału polskiego

10,9

15,9

25,0

16,6

33,1

34,3

1

2

3

4

5

6

7

8

4

 Banki spółdzielcze 7,1 6,7 5,5 6,1 5,5 5,0

5

 Ogółem 100,0 100,0 100,0 100,0 100,0 100,0

Depozyty sektora niefinansowego, w %

1

 Banki komercyjne, z tego:

92,4

94,1

94,5

94,5

94,8

94,8

2

 banki z przewagą własności państwowej, w   tym:

81,1

77,3

71,3

70,1

58,0

53,6
– będące bezpośrednio własnością Skarbu   Państwa

75,6

71,6

65,6

57,2

49,5

46,4

3

 banki prywatne, z tego:

11,3

16,8

23,2

24,4

36,8

41,2
– z przewagą kapitału polskiego

9,2

14,1

20,2

12,2

24,1

27,5
– z przewagą kapitału zagranicznego

2,1

2,7

3,0

12,2

12,7

13,7

4

 Banki spółdzielcze

7,6

5,9

5,5

5,5

5,2

5,2

5

 Ogółem

100,0

100,0

100,0

100,0

100,0

100,0

Suma funduszy podstawowych i uzupełniających w %

1

 Banki komercyjne, z tego:

92,0

94,3

94,6

95,1

95,2

95,6

2

 banki z przewagą własności państwowej, w   tym:

76,8

72,6

61,4

55,9

34,0

33,2
– będące bezpośrednio własnością Skarbu   Państwa

72,8

66,7

55,4

43,7

25,6

25,7

3

 banki prywatne, z tego:

15,2

21,7

33,2

39,2

61,2

62,4
– z przewagą kapitału polskiego

13,0

18,0

25,6

18,3

37,2

37,7
– z przewagą kapitału zagranicznego

2,2

3,7

7,6

20,9

24,0

24,7

4

 Banki spółdzielcze

8,0

5,7

5,4

4,9

4,8

4,4

5

 Ogółem

100,0

100,0

100,0

100,0

100,0

100,0

Fundusze własne podstawowe w %

1

 Banki komercyjne, z tego:

91,8

94,2

94,9

95,2

95,0

95,7

2

 banki z przewagą własności państwowej, w   tym:

65,4

66,5

62,7

55,8

32,0

32,7
– będące bezpośrednio własnością Skarbu   Państwa

60,9

60,5

56,3

43,2

24,1

25,3

3

 banki prywatne, z tego:

26,4

27,7

32,2

39,4

63,0

63,0
– z przewagą kapitału polskiego

24,1

24,2

24,4

19,3

39,1

38,4
– z przewagą kapitału zagranicznego

2,3

3,5

7,8

20,1

23,9

24,6

4

 Banki spółdzielcze

8,2

5,8

5,1

4,8

5,0

4,3

5

 Ogółem

100,0

100,0

100,0

100,0

100,0

100,0

Źródło: Sytuacja finansowa banków w 1998 r. Synteza. NBP, GINB, Warszawa, kwiecień 1999, tabela 1 s. 19-20.

Struktura pasywów banków komercyjnych

Lp.

Wyszczególnienie

Wartość
w mln. zł

Dynamika
31.12.1997=100

Struktura
w %

31.12.98

nominalna

realna

31.12.98

31.12.97

1

2

3

4

5

6

7

1

 Operacje z bankiem   centralnym

6   291,2

79,5

73,3

3,3

2,0

2

 Zobowiązania wobec sektora   finansowego

50   089,0

176,7

162,7

12,0

16,3

3

 Zobowiązania wobec sektora   niefinansowego

185   527,9

129,3

119,1

60,7

60,4

4

 Zobowiązania wobec budżetu

11   238,8

130,2

119,9

3,7

3,7

5

 Pozostałe pasywa

22   803,2

102,2

94,1

9,3

7,4

6

 Kapitały (fundusze)

25   688,7

133,1

122,6

8,2

8,4

7

 Wynik roku bieżącego

5   183,6

82,2

75,7

2,7

1,7

8

 Wynik w trakcie   zatwierdzania

154,7

107,4

98,9

0,1

0,1

9

 Pasywa razem

306   977,1

129,8

119,5

100,0

100,0

Źródło: Sytuacja finansowa banków w 1998 r. Synteza. NBP, GINB, Warszawa, kwiecień 1999, tabela 10, s. 25

Przychody ogółem, koszty całkowite oraz wynik finansowy banków

Rok

System
bankowy

Banki
komercyjne

z tego z przewagą kapitału

w tym banki
giełdowe

Banki
spółdzielcze

polskiego

w tym pań-
stwowego

zagranicz-
nego

1

2

3

4

5

6

7

8

Przychody   ogółem w mln. zł
1993

19   099,9

17   557,5

17   135,6

15   394,5

421,9

754,1

1   542,4
1994

23   997,3

22   402,0

21   635,7

17   898,1

766,3

2   742,8

1   595,3
1995

28   661,8

26   971,7

25   689,9

18   971,5

1   281,8

6   172,3

1 690,1
1996

33   550,6

31   651,9

26   880,0

22   029,8

4   771,9

7   460,5

1   898,7
1997

45   225,6

42   853,1

35   036,2

22   949,2

7   817,0

14   378,4

2   372,5
1998

67   056,2

64   429,7

45   423,9

27   221,8

19   005,8

31   202,6

2   626,5

Koszty   całkowite w mln. zł
1993

18   172,9

16 505,2

16   219,4

14   486,7

285,8

656,3

1   667,7
1994

22   794,5

21   047,0

20   494,6

16   973,7

552,4

2   149,3

1   747,5
1995

23   970,2

22   420,7

21   406,1

16   097,3

1   014,6

4   704,3

1   549,5
1996

27   147,6

25   513,8

21   681,7

17   866,3

3   832,1

5   749,2

1   633,8
1997

38   568,9

36 547,1

29   788,4

20   084,0

6   758,8

11   526,9

2   021,8
1998

61   586,9

59   246,1

41   709,3

25   705,2

17   536,8

28   148,7

2   340,8

Wynik   finansowy brutto w mln. zł
1993

927,0

1   052,2

916,1

907,8

136,1

97,8

-125,3
1994

1   202,8

1   355,0

1   141,1

924,4

213,9

593,5

-152,2
1995

4   691,6

4   551,0

4   283,7

2   874,3

267,3

1   468,0

140,6
1996

6   403,0

6   138,2

5   198,3

4   163,5

939,9

1   711,3

264,8
1997

6   656,7

6   306,0

5   247,8

2   866,2

1   058,2

2   851,6

350,6
1998

5   469,3

5   183,6

3   714,6

1   516,6

1   469,0

3   054,0

285,7

Wynik   finansowy netto w mln. zł
1993

-401,0

-214,4

-327,2

-257,5

112,8

51,5

-186,6
1994

121,7

316,7

180,4

224,6

136,3

362,8

-195,0
1995

2   848,3

2   761,5

2   609,5

1   787,7

152,0

898,0

86,8
1996

4   420,5

4   229,1

3   643,2

2   995,9

585,9

1   115,4

191,4
1997

4   495,6

4   270,1

3   625,2

2   063,6

644,9

1   854,8

225,4
1998

3   099,1

2   099,1

1   922,6

660,6

930,1

1   870,6

176,5

Źródło: Sytuacja finansowa banków w 1998 r. Synteza. NBP, GINB, Warszawa, kwiecień 1999, tabela 25, s. 33.

Poziom kosztów oraz rentowność brutto i netto w latach 1993-1998

Rok

System
bankowy

Banki komercyjne

z tego z przewagą kapitału

w tym banki
giełdowe

Banki
spółdzielcze

polskiego

w tym pań-
stwowego

zagranicz-
nego

1

2

3

4

5

6

7

8

Rentowność brutto (wynik finansowy brutto/koszty całkowite) w %
1993

5,1

6,4

5,7

6,3

47,6

14,9

-7,5
1994

5,3

6,4

5,6

5,4

38,7

27,6

-8,7
1995

19,6

20,3

20,0

17,9

26,3

31,2

9,1
1996

23,6

24,1

24,0

23,3

24,5

29,8

16,2
1997

17,3

17,3

17,6

14,3

15,7

24,7

17,3
1998

8,9

8,8

8,9

5,9

8,4

10,9

12,2

Rentowność   netto (wynik finansowy netto/koszty całkowite) w %
1993

-2,2

-1,3

-2,0

-1,8

39,5

7,9

-11,2
1994

0,5

1,5

0,9

1,3

24,7

16,9

-11,2
1995

11,9

12,3

12,2

11,1

15,0

19,1

5,6
1996

16,3

16,6

16,8

16,8

15,3

19,4

11,7
1997

11,7

11,7

12,2

10,3

9,5

16,1

11,2
1998

5,0

4,9

4,8

2,6

5,3

6,7

7,5

Poziom   kosztów (koszty całkowite/przychody ogółem) w %

1993

95,1

94,0

94,7

94,1

67,7

87,0

108,1

1994

95,0

94,0

94,7

94,8

72,1

78,4

109,5

1995

83,6

83,1

83,3

84,8

79,2

76,2

91,7

1996

80,9

80,6

80,7

81,1

80,3

77,1

86,1

1997

85,3

85,3

85,0

87,5

86,5

80,2

85,2

1998

91,8

92,0

91,8

94,4

92,3

90,2

89,2

Źródło: Sytuacja finansowa banków w 1998 r. Synteza. NBP, GINB, Warszawa, kwiecień 19991, tabela 26, s. 34.

Restrukturyzacja sektora bankowego

5/5 - (5 votes)

praca dyplomowa z początku wieku

Zaostrzenie norm i praktyki sprawowania nadzoru bankowego paradoksalnie uzewnętrzniło kryzys systemu bankowego, jak i przyczyniło się do zahamowania tendencji recesyjnych. Główne kierunki działań NBP jako organu nadzoru bankowego to:

  • Polityka licencjonowania, jak wspomniano od 1993 r. zezwolenia na prowadzenie działalności bankowej otrzymywały wyłącznie banki zagraniczne, często w formie objęcia większościowego   pakietu akcji w bankrutującym polskim banku.
  • Eliminacja podmiotów, których uzdrawianie byłoby zbyt kosztowne – do 1999 roku sądy ogłosiły upadłość 5 banków komercyjnych i 133 banków spółdzielczych.
  • Przejęcie przez NBP bezpośredniej kontroli nad Pierwszym Komercyjnym Bankiem w Lublinie, który następnie przejął kilka banków spółdzielczych, oraz Prosper Bankiem S.A.
  • Wspomaganie finansowe banków przejmujących inne podmioty znajdujące się w stanie likwidacji w drodze nabywania przez NBP papierów wartościowych emitowanych przez te banki, udzielanie oprocentowanych kredytów refinansowych i lombardowych, gwarantowanie lokat bankowych, zwalnianie z tworzenia rezerwy obowiązkowej. Łączne zaangażowanie NBP w finansowanie działań sanacyjnych w systemie bankowym na koniec 1997 r. wyniosło 608 845 tyś. zł, w tym w bankach komercyjnych 486 618,3 tyś. zł, zaś w bankach spółdzielczych 126 226,7 tyś. zł. Zarówno pomoc finansowa NBP dla banków komercyjnych, jak i wsparcie instytucjonalne – wyrażanie zgody na przejęcie banku wyznaczały kierunek zmian – konsolidację, której potrzebę z pełną ostrością ujawnił kryzys systemu bankowego. Szerzej procesy konsolidacji przedstawione zostaną w dalszej części opracowania.

Drugi filar akcji ratowania sektora bankowego stanowiła pomoc rządowa, uruchomiona na mocy ustawy o restrukturyzacji finansowej przedsiębiorstw i banków z 1993 r. Zgodnie z tą ustawą do prowadzenia procedury bankowych postępowań ugodowych upoważnione zostały wszystkie banki, dokapitalizowanych zostało natomiast 10 banków państwowych bądź o dominującym udziale kapitałowym skarbu państwa. Przesądziło to o udziale różnych grup banków w programie oddłużania (restrukturyzacją objęto wierzytelności o łącznej wartości 5,16 mld.): 74,2% pięciu banków skarbu państwa (w tym trzy dokapitalizowane na łączną kwotę 2,9 mld. zł), 23,9% dziewięć banków wyłonionych z NBP (w tym siedem dokapitalizowanych) oraz 1,7% innych banków w formie spółek akcyjnych.

Rząd skoncentrował się zatem na uzdrawianiu banków z przewagą własności państwowej, wspierając restrukturyzację portfeli kredytowych zasileniem z bezzwrotnych środków budżetowych w formie 15-letnich obligacji restrukturyzacyjnych w kwocie 4 mld. w latach 1993-1994 i 0,7 mld. zł w 1996 r., podczas gdy NBP wspierał procesy sanacji banków prywatnych, wykorzystując jednak głównie środki pomocy zwrotnej, choć udzielanej na warunkach preferencyjnych. Warto tu jednak podkreślić odmienność celów, jakie zamierzano osiągnąć: dla NBP jedynym celem była sanacja systemu bankowego, gdy rząd poprzez restrukturyzację i dokapitalizowanie przygotował objęte nimi banki do prywatyzacji. Argumentami za budżetowym wsparciem banków państwowych były portfele kredytowe odziedziczone po poprzednim systemie – banki tworzone według Prawa Bankowego z 1989 r. same ,,dorobiły się” portfela złych kredytów, następnie brak możliwości powiększenia funduszy własnych ze źródeł zewnętrznych – banki prywatne takiej możliwości nie były pozbawione, wreszcie relatywnie większe obciążenia fiskalne – obligatoryjna dywidenda.

Restrukturyzacją objęto w 1994 r. ok. 48% należności w sytuacji nieprawidłowej, w 1995 r. ok. 40%, w 1996 r. ok. 42%. Najczęściej stosowaną procedurą oddłużeniową było bankowe postępowanie ugodowe (w kolejnych latach odpowiednio 31, 30 22% wierzytelności restrukturyzowanych). Niemała rolę odegrało też postawienie dłużników w stan upadłości i likwidacji (w kolejnych latach odpowiednio 23, 28 i 40% należności objętych restrukturyzacją). Część wierzytelności została wystawiona do publicznej sprzedaży (w kolejnych latach 15, 12 i 8%). W ramach bankowych postępowań ugodowych zwykle dochodziło do umorzenia części długu wraz z odsetkami (średnio prawie 2/3), dzięki czemu klienci odzyskiwali płynność finansową i uzyskiwali dostęp do nowych źródeł finansowania, co w następstwie pozwalało na spłatę zadłużenia. Obligatoryjna upadłość lub likwidacja dłużnika, a także sprzedaż wierzytelności umożliwiła bankom odzyskanie przynajmniej części należności oraz eliminację z portfela kredytów straconych przez spisanie ich w straty. Rezultatem działań naprawczych była stopniowa poprawa jakości portfela kredytowego, co obrazuje poniższe zestawienie (dane NBP):

 

1993

1994

1995

1996

1997

1998
Udział należności   zagrożonych
w należnościach brutto (w %)

31,0

28,5

20,9

10,2

10,2

10,2
w tym:
– należności poniżej standardu

7,5

5,9

5,4

3,9

3,8

3,9
– należności wątpliwych

6,4

5,7

3,5

1,6

1,2

1,8
– należności straconych

17,1

16,9

12,0

7,2

5,2

4,5

Obligatoryjne zabezpieczenie rezerwami celowymi należności nieprawidłowych do końca marca 1994 r., a więc w okresie gdy wykazywały one najwyższy poziom spowodowało wspomniane uprzednio załamanie wyniku finansowego banków w latach 1993-1994, a następnie ich rozwiązywanie w miarę poprawy jakości portfela kredytowego stało się źródłem nadzwyczajnego wzrostu zysków w latach 1995-1996. Można zatem stwierdzić, że zmiany charakteru polityki nadzoru bankowego z liberalnej w latach 1990-1991 na rygorystyczną w następnych latach pogłębiły załamanie systemu bankowego. Niewątpliwie źródłem kryzysu była recesja w gospodarce, lecz jego przebieg byłby łagodniejszy gdyby przez cały czas obowiązywały jednakowe reguły. Stąd m. in. zaistniała konieczność zastosowania szczególnego wsparcia sanacji systemu bankowego. Z perspektywy czasu można jednak postawić tezę, że skoordynowanie programu restrukturyzacji, realizowanego przez rząd i sanacji, przeprowadzanej przez NBP mogło w większym stopniu służyć wzmocnieniu sektora bankowego.

Personel bankowy

5/5 - (1 vote)

W skład personelu bankowego mogą wchodzić m.in. menadżerowie bankowi, specjaliści ds. klientów, doradcy finansowi, pracownicy działu księgowego, pracownicy działu kredytowego, pracownicy działu operacji, analitycy finansowi, a także kasjerzy i pracownicy ochrony.

W celu zapewnienia odpowiedniego standardu obsługi klientów konieczne jest zatrudnianie osób nie tylko spełniających wymogi w zakresie wykształcenia i doświadczenia zawodowego, lecz także mających pewne predyspozycje osobowe niezbędne w kontaktach z klientami. Szczególnie od personelu będącego najbliżej klienta należy wymagać pozytywnego nastawienia do ludzi. Niestety, praktyka dowodzi, że wielu pracowników nie nadaje się do pracy wymagającej bezpośrednich kontaktów.

Istotnym problemem jest również wypracowanie odpowiedniego systemu motywującego pracowników do lepszej pracy oraz systemu kontroli, co powinno zaowocować wysokim poziomem usług. Częste szkolenia pracowników pozwolą osiągnąć wysoki standard usług. Jednak wysokie wymagania stawiane pracownikom powinny być poparte systemem motywacji. Zasadzie “Klient nasz pan” powinny przyświecać wszystkie działania banku.

Większość przedsiębiorstw, w tym również banków, dąży do zatrzymania klienta. Koszty pozyskania nowego klienta mogą być nawet pięciokrotnie wyższe od kosztów usatysfakcjonowania klienta obecnego. Ofensywny marketing kosztuje bowiem z reguły znacznie więcej niż marketing obronny. Wymaga on wiele wysiłku i kosztów, a zadowoleni klienci niechętnie zmieniają swoje banki.[1]

Personel bankowy pełni kluczową rolę w funkcjonowaniu banków i innych instytucji finansowych. Zadania personelu bankowego są bardzo różnorodne i zależą od stanowiska, jakie zajmują. Jednym z głównych zadań personelu bankowego jest obsługa klientów, czyli zapewnienie im pomocy w wyborze odpowiedniego produktu finansowego, takiego jak konto bankowe, karta kredytowa, kredyt hipoteczny, lokata czy inwestycja. Pracownicy banku muszą także pomagać klientom w rozwiązywaniu problemów, np. związanych z nieprawidłowymi transakcjami, zablokowanymi kartami czy zagubionymi dokumentami.

Innym ważnym zadaniem personelu bankowego jest kontrola ryzyka i zapobieganie oszustwom finansowym. Pracownicy banków muszą na bieżąco monitorować transakcje, wykrywać potencjalne zagrożenia i podejmować działania w celu ich uniknięcia. Współpracują także z organami ścigania w celu zwalczania przestępczości finansowej.

Personel bankowy musi mieć odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie w zakresie finansów, ekonomii, prawa oraz zarządzania. W wielu przypadkach wymagane są także dodatkowe certyfikaty, np. licencja doradcy finansowego. Ważne jest także, aby personel bankowy miał dobre umiejętności komunikacyjne i interpersonalne, ponieważ obsługa klienta wymaga dużej wrażliwości i umiejętności radzenia sobie z różnymi sytuacjami.

W dobie postępującej cyfryzacji, rozwijających się technologii i wzrostu liczby transakcji internetowych, personel bankowy musi mieć również odpowiednie umiejętności techniczne, w tym umiejętność obsługi systemów informatycznych, zdolność do pracy z danymi oraz wiedzę z zakresu bezpieczeństwa cybernetycznego.

Podsumowując, personel bankowy pełni kluczową rolę w funkcjonowaniu banków i innych instytucji finansowych. Pracownicy banków mają za zadanie obsługiwać klientów, kontrolować ryzyko i zapobiegać oszustwom finansowym. Aby być skutecznym w wykonywaniu swoich zadań, personel bankowy musi posiadać odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie w zakresie finansów, ekonomii, prawa oraz zarządzania. Wraz z postępującą cyfryzacją i rozwijającymi się technologiami, personel bankowy musi również rozwijać swoje umiejętności techniczne, aby móc sprostać wymaganiom współczesnego rynku finansowego.

Warto zaznaczyć, że praca w banku może być wymagająca i stresująca, ze względu na duże obciążenie czasowe i presję czasu, zwłaszcza w dziale obsługi klienta i działach kredytowych. Pracownicy banków często muszą pracować pod presją, szybko podejmować decyzje i radzić sobie z trudnymi sytuacjami.

Ze względu na rozwijające się technologie i zmieniające się warunki rynkowe, personel bankowy musi stale doskonalić swoje umiejętności i podnosić swoje kwalifikacje. Banki często oferują swoim pracownikom różne szkolenia i kursy doskonalące, aby pomóc im w podnoszeniu kwalifikacji i dostosowywaniu się do zmieniających się warunków rynkowych.

W skrócie, personel bankowy to kluczowy element w funkcjonowaniu banków i innych instytucji finansowych. Ich zadaniem jest obsługa klientów, kontrola ryzyka i zapobieganie oszustwom finansowym. Aby być skutecznym w wykonywaniu swoich zadań, personel bankowy musi posiadać odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie w zakresie finansów, ekonomii, prawa oraz zarządzania. Wraz z postępem technologii, personel bankowy musi również doskonalić swoje umiejętności techniczne, aby móc sprostać wymaganiom współczesnego rynku finansowego.

[1] P. Kotler, op. cit., s. 42.