Strategia i perspektywy rozwoju banku

5/5 - (3 votes)

praca magisterska napisana w roku 2004

Polski rynek usług bankowych podlega w ostatnich latach istotnej transformacji wspomaganej obecnością zagranicznych instytucji finansowych. Działaniami, umożliwiającymi polskim bankom sprostanie rywalizacji z zagranicznymi konkurentami jest łączenie się mniejszych instytucji w większe (konsolidacja) oraz zmiany technologiczne i jakościowe.  Te ostatnie pozwalają krajowym bankom funkcjonować na rynkach bardziej efektywnie i dostosowywać ofertę produktową do rosnących wymagań klientów.

Strategia Banku Pekao S.A. uwzględnia nową jakość zarządzania i zorientowana jest na wzrost wartości dla akcjonariuszy poprzez wzrost wartości Banku dla klientów indywidualnych i instytucjonalnych. Bank zamierza, dzięki pogłębionej segmentacji, lepszemu rozpoznaniu potrzeb poszczególnych grup klientów i dostosowaniu do tych potrzeb oferty produktowej, zwiększać poziom satysfakcji klientów i optymalizować koszty operacyjne.

Główne cele strategiczne Banku to:

  • stały wzrost wartości Banku, poprzez wzrost sprzedaży produktów i usług generujących dochody, przy jednoczesnej ścisłej kontroli kosztów,
  • umacnianie wiodącej pozycji w sektorze finansowym w Polsce.[1]

Realizację tych celów wspierają działania w zakresie:

  • zmian w strukturze organizacyjnej i sposobach zarządzania,
  • polityki zatrudnienia,
  • rozwoju nowoczesnych kanałów dystrybucji,
  • wdrożenia nowego systemu informatycznego,
  • monitorowania jakości portfela kredytowego.

Głównym celem Banku w zakresie usług dla klienta detalicznego jest utrzymanie i umocnienie pozycji lidera bankowości detalicznej poprzez aktywny udział w procesie gromadzenia oszczędności gospodarstw domowych w szczególności poprzez innowacyjność produktową oraz nowoczesny model dystrybucji wykorzystujący zarówno istniejący potencjał sieci oddziałów banku, jak też nowoczesne formy dystrybucji / komunikacji z klientami.

W 2002 r. powołany został nowy pion biznesowy zajmujący się obsługą kluczowych klientów Banku, jakimi są osoby fizyczne o dochodach powyżej przeciętnej (VIP) oraz małe i mikro przedsiębiorstwa (SME). Bank usprawnił ich obsługę, budując silniejszą więź pomiędzy nimi i Bankiem.

Bank będzie koncentrował się na kluczowych funkcjach biznesowych, racjonalizacji kosztów, wdrażaniu nowoczesnych lepszych jakościowo technologii, kontynuowaniu powierzania firmom zewnętrznym niektórych funkcji (outsourcing). Procesy te będą miały na uwadze umocnienie pozycji konkurencyjnej Banku. Strategia będzie realizowana poprzez Bank, jak również poprzez podmioty powiązane kapitałowo z Bankiem.

W dziedzinie bankowości korporacyjnej strategia zakłada umocnienie pozycji rynkowej i zwiększenie udziału we wszystkich podstawowych segmentach tego rynku. Działania Banku oparte są na pogłębionej segmentacji. Koncentrują się na ukierunkowanej na klienta organizacji sprzedaży, indywidualizacji obsługi największych klientów, pakietowaniu produktów i usług dostosowanych do zidentyfikowanych potrzeb wybranych grup klientów.

Kolejnym istotnym elementem strategii rozwoju Banku Pekao S.A. jest wprowadzenie nowoczesnego, zintegrowanego systemu informatycznego, pozwalającego zarządzać poszerzającą się wciąż gamą produktów i zapewniającego jednorodną informację w skali całego banku. W 2002 roku bank kontynuował proces konwersji oddziałów do nowego systemu informatycznego. Pozwoliło to zaproponować klientom zupełnie nową jakość obsługi w ramach oferty Pekao24, to jest dostęp do produktów i usług Banku za pośrednictwem takich kanałów jak internet, telefon, telefon komórkowy, centrum obsługi telefonicznej (call center). Z każdym dniem powiększa się liczba klientów korzystających z usług banku za pośrednictwem tych kanałów dostępu.

Jednym z głównych celów strategicznych jest zakończenie wdrażania nowego systemu informatycznego w trakcie 2004 r. Wdrożenie i pełne wykorzystanie nowoczesnego systemu informatycznego ma na celu zapewnienie wyższego poziomu obsługi klientów, efektywności kosztowej oraz polepszenie informacji zarządczej oraz zarządzania ryzykiem.

Kontynuowana będzie dalsza restrukturyzacja Banku i spółek wchodzących w skład Grupy w celu zwiększenia efektywności zarówno w zakresie kosztów osobowych, jak i rzeczowych. Bank prowadzi racjonalną politykę kadrową, polegającą nie tylko na elastycznym dostosowywaniu poziomu zatrudnienia do poziomu prowadzonej działalności, ale i na podnoszeniu jakości kadry, jej odpowiedniej motywacji w celu pozyskania i utrzymania najlepszych pracowników.

Planowane jest również kontynuowanie konserwatywnej polityki zarządzania ryzykiem kredytowym i polityki tworzenia rezerw w Banku. Wdrażane i planowane są działania mające na celu poprawę jakości portfela kredytowego w następnych latach.

Bank Pekao S.A. będzie dla klienta bankiem pierwszego wyboru, a odróżniać się będzie od konkurencji przede wszystkim wysoką, trudną do skopiowania jakością.

—

[1] Prospekt Emisyjny Banku Pekao S.A. Warszawa 2002.

Działalność banku centralnego – organizacja, cele, polityka pieniężna

5/5 - (3 votes)

Bank centralny pełni kluczową rolę w systemie finansowym każdego kraju, służąc jako podmiot regulujący politykę pieniężną, utrzymujący stabilność finansową i zarządzający rezerwami walutowymi. Celem tego referatu jest przedstawienie organizacji banku centralnego, celów, jakie sobie stawia, oraz jego roli w kształtowaniu polityki pieniężnej.

Organizacja banku centralnego często różni się w zależności od kraju, ale istnieją pewne uniwersalne cechy. Bank centralny zwykle składa się z różnych działów i komisji odpowiedzialnych za różne aspekty jego działalności, takie jak polityka pieniężna, zarządzanie rezerwami walutowymi, nadzór bankowy czy emisja waluty. Przywództwo banku centralnego często obejmuje zarząd, na czele którego stoi prezes, a decyzje dotyczące polityki pieniężnej zwykle podejmuje rada polityki pieniężnej.

Głównym celem działalności banku centralnego jest utrzymanie stabilności cen, co przekłada się na niską i stabilną inflację. Stabilność cen jest niezbędna dla zdrowego rozwoju gospodarczego, ponieważ umożliwia firmom i gospodarstwom domowym planowanie na przyszłość bez obaw o nieprzewidywalne zmiany wartości pieniądza. Inne cele banku centralnego mogą obejmować utrzymanie stabilności finansowej, co oznacza zapobieganie kryzysom bankowym i finansowym, oraz zarządzanie rezerwami walutowymi kraju.

Polityka pieniężna jest głównym narzędziem, za pomocą którego bank centralny dąży do realizacji swoich celów. Przez regulację podaży pieniądza i stóp procentowych, bank centralny jest w stanie wpływać na ogólny poziom cen w gospodarce, jak również na poziom aktywności gospodarczej. Na przykład, w czasach recesji bank centralny może obniżyć stopy procentowe i zwiększyć podaż pieniądza w celu stymulowania wydatków i inwestycji. Z drugiej strony, gdy gospodarka jest rozgrzana i istnieje ryzyko nadmiernej inflacji, bank centralny może podnieść stopy procentowe i zmniejszyć podaż pieniądza, aby spowolnić tempo wzrostu cen.

Należy jednak pamiętać, że efektywność polityki pieniężnej zależy od wielu czynników, w tym od oczekiwań i zachowań firm, gospodarstw domowych i rynków finansowych. Bank centralny musi więc nie tylko dobrze zrozumieć złożone mechanizmy rynkowe, ale również być w stanie komunikować się skutecznie z rynkiem i utrzymywać zaufanie do swojej polityki.

Bank centralny pełni kluczową rolę w utrzymaniu stabilności cen i finansowej, co ma zasadnicze znaczenie dla zdrowego rozwoju gospodarczego. Jego działania, w szczególności w zakresie polityki pieniężnej, mają bezpośredni wpływ na dobrobyt gospodarstw domowych i firm, a także na stabilność całego systemu finansowego. W związku z tym, skuteczne prowadzenie polityki pieniężnej przez bank centralny wymaga nie tylko głębokiej wiedzy ekonomicznej i doskonałej organizacji, ale również zdolności do skutecznej komunikacji i budowania zaufania.

Bank centralny, dzięki swoim szeroko zakrojonym funkcjom, odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu krajobrazu gospodarczego kraju. Jego działania mają bezpośredni wpływ na wiele aspektów życia codziennego, od cen towarów i usług, po dostępność kredytów i stopę bezrobocia. Dodatkowo, bank centralny jest często odpowiedzialny za nadzór nad systemem bankowym i innymi instytucjami finansowymi, co przyczynia się do utrzymania zaufania do systemu finansowego i zapobiegania kryzysom finansowym.

Banki centralne zwykle mają szerokie uprawnienia do regulacji podaży pieniądza i stóp procentowych, co pozwala im wpływać na warunki gospodarcze. Na przykład, w sytuacjach, kiedy inflacja jest zbyt wysoka, bank centralny może podnieść stopy procentowe, co sprawia, że pożyczanie pieniędzy staje się droższe. To z kolei hamuje wydatki konsumenckie i inwestycje, co ostatecznie przyczynia się do spowolnienia tempa wzrostu cen. Podobnie, w sytuacjach, kiedy gospodarka jest w recesji, bank centralny może obniżyć stopy procentowe i zwiększyć podaż pieniądza, aby stymulować wydatki i inwestycje i tym samym pobudzić wzrost gospodarczy.

Banki centralne często odgrywają również kluczową rolę w zarządzaniu rezerwami walutowymi kraju. Rezerwy te są zwykle utrzymywane w różnych walutach i służą jako forma ubezpieczenia na wypadek niespodziewanych szoków finansowych. Bank centralny może na przykład interweniować na rynku walutowym, sprzedając lub kupując walutę, aby stabilizować wartość waluty krajowej.

Banki centralne są również często odpowiedzialne za nadzór nad systemem bankowym. Mogą na przykład wprowadzać regulacje dotyczące poziomów kapitału, które banki muszą utrzymywać, lub standardów dotyczących zarządzania ryzykiem. Te działania pomagają zapobiegać sytuacjom, w których banki podejmują zbyt ryzykowne działania, które mogłyby zagrozić stabilności całego systemu finansowego.

Niemniej jednak, pomimo swojej centralnej roli, działalność banków centralnych nie jest pozbawiona wyzwań. W szczególności, banki centralne muszą stale balansować między różnymi celami i wyzwaniami, takimi jak utrzymanie niskiej inflacji, wspieranie wzrostu gospodarczego, utrzymanie stabilności finansowej i zarządzanie rezerwami walutowymi. Wymaga to nie tylko głębokiego zrozumienia mechanizmów rynkowych, ale także umiejętności skutecznego reagowania na nieprzewidywalne szoki i zmieniające się warunki gospodarcze.

Podkreślić należy, że banki centralne nie działają w próżni. Ich decyzje i działania są ściśle powiązane z polityką rządu, działaniami innych instytucji finansowych i globalnymi trendami gospodarczymi. Dlatego skuteczne prowadzenie polityki pieniężnej wymaga od banków centralnych nie tylko technicznej wiedzy i umiejętności, ale także zdolności do nawigacji w złożonym i dynamicznie zmieniającym się świecie finansów i gospodarki.

Adaptacja polskiego systemu bankowego do wymogów Unii Europejskiej

5/5 - (4 votes)

Polski system bankowy przeszedł znaczną transformację, zaczynając od lat 90-tych, kiedy to Polska podjęła decyzję o przyjęciu kapitalizmu i otwarciu swojej gospodarki. Zasadnicza zmiana nastąpiła jednak w momencie, gdy Polska dołączyła do Unii Europejskiej w 2004 roku, co wymagało znacznego dostosowania systemu bankowego do norm i standardów unijnych.

Rozpocząć można od regulacji prawnych, które są kluczowym elementem funkcjonowania systemu bankowego. Po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej, system prawny musiał zostać dostosowany do wymogów unijnych, co wymagało wprowadzenia wielu nowych ustaw i rozporządzeń. Przykładem mogą być regulacje dotyczące zasad prowadzenia bankowości detalicznej, które mają na celu ochronę konsumentów, czy przepisy dotyczące systemu bankowego w zakresie nadzoru, które są zgodne z wytycznymi Europejskiego Banku Centralnego.

Dla polskiego systemu bankowego, kluczowym wyzwaniem była także konieczność dostosowania się do unijnych standardów w zakresie stabilności finansowej. To oznaczało wdrożenie przepisów dotyczących wymogów kapitałowych, płynności i zarządzania ryzykiem, które mają na celu zapewnienie stabilności systemu bankowego i ochronę przed kryzysami finansowymi.

Następna kwestia dotyczy liberalizacji rynku. Wstąpienie do Unii Europejskiej oznaczało otwarcie polskiego rynku bankowego dla konkurencji z innych krajów członkowskich. To z kolei wymagało od polskich banków zwiększenia efektywności, innowacyjności i jakości obsługi klienta, aby móc konkurować na rynku unijnym.

Nie mniej istotne było dostosowanie systemu bankowego do standardów etycznych i społecznej odpowiedzialności biznesu, które są promowane przez Unię Europejską. W praktyce oznaczało to wdrożenie zasad etyki biznesu, przeciwdziałanie praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, a także prowadzenie działalności na rzecz społeczności lokalnych i ochrony środowiska.

Proces dostosowywania polskiego systemu bankowego do wymogów Unii Europejskiej nie był łatwy, ale przyniósł wiele korzyści. Po pierwsze, przyczynił się do stabilności i bezpieczeństwa systemu bankowego. Po drugie, doprowadził do poprawy jakości usług bankowych, co przekłada się na zadowolenie klientów. Po trzecie, umożliwił polskim bankom wejście na rynek unijny, co otworzyło nowe możliwości rozwoju.

Jednakże, proces ten nie był pozbawiony wyzwań. Wymagał wielu zmian zarówno na poziomie prawnym, jak i organizacyjnym. Wymagał również stałego monitorowania i aktualizacji, aby być na bieżąco z dynamicznie zmieniającymi się przepisami unijnymi. Ale mimo tych wyzwań, polski system bankowy z powodzeniem poradził sobie z tym procesem i jest teraz w pełni zintegrowany z systemem bankowym Unii Europejskiej.

Można więc stwierdzić, że proces adaptacji polskiego systemu bankowego do wymogów Unii Europejskiej był nie tylko koniecznością, ale także szansą na rozwój i poprawę jakości usług bankowych. Jednakże, proces ten nadal trwa, ponieważ przepisy unijne są wciąż zmieniające i wymagają ciągłego dostosowywania. Dlatego polski system bankowy musi nadal być czujny i gotowy na wprowadzanie niezbędnych zmian, aby utrzymać zgodność z unijnymi standardami i przepisami.

Bankowe przekazy pieniężne

5/5 - (1 vote)

Bankowe przekazy pieniężne bardzo podobną formą rozliczeń do poleceń wypłaty i wystawiane są na określony bank.

„Mają one niektóre cechy czeków , gdyż zawierają w treści bezwzględne polecenie zapłaty oraz klauzulę – na zlecenie z imiennym wskazaniem beneficjenta. Umożliwia to przenoszenie płynących z nich praw przez indos.”[1]

Bankowe przekazy pieniężne są stosowane głównie w krajach anglosaskich. Należność za nie jest zwykle pokrywana z góry , czyli są one kupowane w emitującym je banku. Termin ich ważności jest dłuższy w porównaniu do czeków.

Bankowe przekazy pieniężne to jedna z podstawowych usług oferowanych przez instytucje finansowe, umożliwiająca bezpieczne i efektywne przenoszenie środków między kontami. Pozwalają one na elektroniczne transferowanie środków z jednego konta bankowego na inne, zarówno w obrębie tego samego banku, jak i między różnymi bankami. Przekazy te mogą być realizowane zarówno online, jak i w oddziałach banków.

Istnieją różne formy bankowych przekazów pieniężnych, w tym zlecenia stałe, które umożliwiają automatyczne przesyłanie określonej kwoty pieniędzy na wskazane konto w regularnych odstępach czasu, często stosowane do opłacania rachunków czy czynszu. Inna forma to przekaz pocztowy, używany do przesyłania pieniędzy za pośrednictwem systemu pocztowego, często wybierany przez osoby nieposiadające konta bankowego.

Przelewy międzynarodowe umożliwiają przesyłanie środków pomiędzy różnymi krajami i mogą być realizowane przez banki lub specjalistyczne firmy zajmujące się transferami międzynarodowymi. Nowoczesną formą transferu są przelewy natychmiastowe, które umożliwiają niemal natychmiastowe przesyłanie środków, często dostępne 24/7.

Proces realizacji przekazu pieniężnego zwykle zaczyna się od inicjacji przelewu przez nadawcę, który podaje dane odbiorcy, takie jak numer konta i kwotę do przesłania. Następnie bank nadawcy weryfikuje dostępność środków i autoryzuje transakcję. Środki są przesyłane z konta nadawcy na konto odbiorcy, co może zająć od kilku minut do kilku dni. Po zakończeniu transakcji, obie strony otrzymują potwierdzenie jej realizacji.

Bankowe przekazy pieniężne są niezbędne w codziennym życiu gospodarczym, ułatwiając płatności osobiste, biznesowe oraz międzynarodowe. Umożliwiają one płynny obrót finansowy, co jest kluczowe dla funkcjonowania zarówno lokalnych jak i globalnych rynków. Dzięki nim, zarówno indywidualni konsumenci, jak i przedsiębiorstwa, mogą efektywnie zarządzać swoimi finansami, płacąc za towary i usługi, przesyłając pieniądze rodzinie, czy realizując transakcje handlowe na międzynarodową skalę.

[1] Zbigniew Krzyżkiewicz „ Podręcznik do nauki bankowości” Wyd. Biblioteka Menadżera i Bankowca Warszawa 1997 r. , str. 307

Wirtualna karta płatnicza

5/5 - (3 votes)

Płacenie kartą w Internecie obarczone jest wysokim stopniem ryzyka. Sytuacja, w której do wykonania transakcji wystarcza znajomość numeru karty oraz danych jej posiadacza, powoduje, że te informacje powinny być przez każdego właściciela karty szczególnie chronione. Technologie, które maja ten stan zmienić, tzn. Visa 3D Secure i Mastercard SPA, są jeszcze we wstępnym etapie wdrażania, i minie sporo czasu, zanim będą wykorzystywane przy dokonywaniu większości płatności w Internecie.

Najprostszym, stosowanym przez większość osób dokonujących płatności w sieci, sposobem minimalizowania ryzyka jest powierzanie danych o swojej karcie tylko sprawdzonym witrynom internetowym. Jest to sposób zapewniający bardzo wysokie bezpieczeństwo, bowiem znani sprzedawcy, nie mogąc pozwolić sobie na utratę zaufania ze strony klientów, chronią ich dane bardzo dokładnie.

Często witryny internetowe w momencie dokonywania płatności za towar przekierowują klienta na strony znanego mu centrum rozliczeniowego lub firmy, która dokonuje całej transakcji, tak, że dane o karcie klienta wcale nie docierają do sprzedawcy. Tak działają choćby polskie centra Polcard czy eCard, które zapewniają bezpieczną autoryzację płatności w Internecie.

Niektóre sklepy internetowe, zgodnie z zaleceniami organizacji płatniczych, żądają w momencie dokonywania transakcji podania kodu CVV2 lub CVC2. Kod taki składa się z 3 cyfr i jest nadrukowany z tyłu karty płatniczej. Jego znajomość ma dowodzić, że osoba dokonująca płatności jest w fizycznym posiadaniu karty, którą chce zapłacić.

Choć wszystkie te metody autoryzacji transakcji chronią dane naszej karty, to jednak wada tkwi w samym systemie płatności, który pozwala na dokonanie transakcji bez prawie żadnej weryfikacji. Niestety, nigdy nie można mieć pewności, czy dane naszej karty nie wpadną jednak w ręce osoby niepowołanej. Numer karty oraz kod CVV2 może przecież skopiować nawet sprzedawca w zwyczajnym sklepie, w którym płacimy kartą.

Przed przypadkowym skopiowaniem danych naszej karty w sklepie może uchronić nas tylko szczególna ostrożność i uwaga. To zagrożenie wyeliminuje dopiero wprowadzenie dodatkowych sposobów weryfikacji transakcji, a to potrwa jeszcze trochę czasu.

Jeśli jednak zdarza nam się płacić w Internecie, to prawie za każdym razem zastanawiamy się, czy aby „nie pchamy się w paszczę lwa” i sami nie przekazujemy numeru naszej karty oszustom. Aby zabezpieczyć się przed takimi sytuacjami oraz dla zapewnienia komfortu zakupów w Internecie, stworzony został specjalny typ karty służącej jedynie do płatności w sieci (ewentualnie także do płatności telefonicznych lub pocztowych, bez fizycznego przedstawiania karty).

Karty takie nie mogą być wykorzystywane do zwyczajnych płatności, gdyż nie posiadają paska magnetycznego ani mikroprocesora. Poza tym karty wirtualne funkcjonują tak samo, jak zwyczajne karty debetowe.

Wyrabiając kartę wirtualną, bank otwiera nam specjalny rachunek, na który będziemy przelewać pieniądze wykorzystywane do płatności za towary i usługi w Internecie. Cała istota karty wirtualnej polega na tym, że korzystając z Internetu przelewamy na rachunek karty dokładną, odliczoną sumę potrzebną do płatności. Robimy to na chwilę przed dokonaniem samej płatności. Powoduje to, że przez cały czas na rachunku karty nie znajdują się żadne pieniądze. Nawet więc jeśli ktoś pozna dane naszej karty, to w żaden sposób nie będzie mógł tych danych wykorzystać dla dokonania płatności.

Karty wirtualne najwcześniej pojawiły się w ofercie banków internetowych, lecz od niedawna są dostępne także w niektórych bankach „tradycyjnych”.

mBank eKarta (plastikowa)

eKartę może uzyskać każdy posiadacz eKonta w mBanku. Karta jest wydawana ze znakiem organizacji Visa. Koszty jej wydania to 25 zł. Maksymalny, ustalany prze użytkownika limit transakcji kartą to 2.000 zł, może on zostać tymczasowo, tzn. na okres do 3 dni, podniesiony do kwoty 5.000 zł. Zmiana limitu karty lub jego tymczasowe podniesienie kosztuje 2 zł. Dodatkowo można korzystać ze specjalnego serwisu informującego o dokonanych transakcjach przez e-mail lub SMS. Serwisy takie kosztują odpowiednio 2 lub 3 zł na miesiąc.

Przelewanie pieniędzy na rachunek karty i jego opróżnianie następuje poprzez normalne kanały dostępu do mBanku, czyli Internet lub telefon.

Poza zwykłą eKartą bank wydaje wraz z firmą eCard – eM Kartę oraz z portalem Interia – eKartę Interia.pl. Obie karty mają takie same parametry jak zwyczajna eKarta.

MultiBank netk@rta (plastikowa)

Każdy posiadacz rachunku w Multibanku może uzyskać netk@rtę. Jej wydanie kosztuje 22 zł. Maksymalny limit wysokości dokonywanych transakcji o 3.000 zł, może on zostać podniesiony na okres 3 dni do kwoty 10.000 zł. Zmiana lub podniesienie limitu kosztuje 2 zł. Serwis informacyjny o transakcjach przez e-mail kosztuje 2 zł a przez SMS 3 zł. Funkcjonalność karty Multibanku jest taka sama, jak karty wydawanej przez mBank.

PKO BP Visa Classic (wirtualna – klient otrzymuje jedynie numer karty)

Karta ta wydawana jest przez bank posiadaczom rachunku e-Superkonto. Jednak w związku z połączeniem pionu bankowości elektronicznej e-PKO z bankiem Inteligo, już wkrótce karta ta zniknie z oferty banku.

Koszt wydania karty to 25 zł. Dzienny limit bezgotówkowych transakcji kartą to 500 zł, natomiast limit miesięczny wynosi 10.000 zł. Klient może być informowany o dokonanych transakcjach poprzez SMS (dodatkowa opłata 2,5 zł na miesiąc) lub e-mail (opłata 2 zł/miesiąc).

Invest Bank Mastercard (wirtualna – klient otrzymuje jedynie numer karty)

Jest to najstarsza karta wirtualna dostępna na polskim rynku. Pojawiła się w ofercie banku w listopadzie 2000 roku. Jest to też jedyna oferowana karta wirtualna systemu EC/MC. Aby uzyskać kartę, trzeba być posiadaczem rachunku Invest-Konto. Koszt wydani karty to 25 zł. Karta nie posiada maksymalnego limitu wydatków, można nią dokonywać płatności do wysokości salda rachunku. Informacje o transakcjach dokonywanych kartą przesłane przez SMS kosztują 3 zł na miesiąc, a przez e-mail 2 zł na miesiąc.

CitiConnect

Inny typ rozwiązań dla płatności w Internecie oferuje Citibank. Posiada on w ofercie specjalna kartę (karta tego systemu jest oferowana przez Onet karta OnetPortfel) przeznaczona do płatności tylko na stronach sklepów internetowych, które nawiązały współpracę z Citibankiem i umożliwiają płatności przy użyciu CitiConnect.

Dokonując transakcji należy wpisać numer swojej karty CitiConnect oraz potwierdzić ją poprzez podanie kodu PIN karty. Transakcje dokonane kartą CitiConnect mogą obciążyć dowolną, zdefiniowaną kartą kredytową lub też specjalny rachunek bankowy. W przypadku podłączenia karty do specjalnego rachunku bankowego, wydanie karty nastąpi dopiero po zasileniu rachunku minimalną kwotą 15 zł.

Samo wydanie karty i korzystanie z karty jest bezpłatne. Klient otrzymuje także potwierdzenia dokonanych transakcji przy użyciu e-maila lub SMSa.

Interesującą cecha systemu CitiConnect jest również fakt, ze sprzedawca po przejrzeniu listy zrealizowanych transakcji może niektóre z nich odrzucić, jeżeli np. nie jest w stanie dostarczyć zadanego towaru lub zrealizować usługi. Wówczas pieniądze automatycznie wracają na konto klienta. [1]

[1] Karol Żwiruk Bezpieczne płatności w Internecie expander.pl

Exit mobile version