Oddziały operacyjne PKO BP

Oddziały banku rozmieszczone na terenie jednego lub kilku regionów, czasem na obszarze całego kraju lub nawet wielu państw, odgrywają doniosłą rolę w funkcjonowaniu instytucji kredytowej. Za pośrednictwem oddziałów bank kontaktuje się ze swą klientelą. Oddziały:

–         dokonują bezpośredniej sprzedaży usług;

–         prowadzą rachunki;

–         udzielają kredytów.

Poziom pracy oddziałów, ich sprawność i stosunek do klientów decydują o wizerunku banku w oczach jego klienteli. Organizacja wewnętrzna oddziału banku oraz zakres i sposób ich działania przeszły w okresie ostatnich 30 lat ewolucję. Według dawnych, klasycznych zasad oddział był jednostką o dużym stopniu samodzielności, aczkolwiek podporządkowaną ściśle polityce, dyrektorom i ustaleniom organizacyjnym Centrali. Samodzielnie gromadził środki pieniężne i samodzielnie wykorzystywał je na finansowanie działalności kredytowej, odprowadzając nadwyżki środków zgodnie z wytycznymi Centrali i korzystając, jeśli zaistniała taka potrzeba, z zasileń udzielanych mu przez Centralę.[1]

Obecnie oddziały operacyjne podlegają bezpośrednio oddziałom regionalnym, a te z kolei Centrali. Oddziały postępują zgodnie ze wskazówkami regionu. Oddziały działają na podstawie ustawy z 31 stycznia 1989 roku „Prawo Bankowe”[2] oraz statutu PKO BP, nadanego uchwałą Nr 05 Rady Ministrów z dnia 30 września 1992 roku.[3] Banki zmierzają do prowadzenia zróżnicowanej polityki regionalnej. Polityki takiej nie można tworzyć w ośrodku centralnym. Musi ona powstawać w szczególnych regionach i dlatego na ich terenie powinny znajdować się placówki (filie lub oddziały) wyposażone w szerokie uprawnienia do przejawiania inicjatyw i podejmowania akcji dostosowanych do planów PKO BP.